صفر کشکولی، بازیگر و ورزشکار از 73 سالگی و سالمندی می‌گوید

روزی 2 ساعت پیاده‌روی معجزه می‌کند

صفر کشکولی از چهره‌های ساده و صمیمی و دوست‌داشتنی ورزش و سینما و تلویزیون ایران است که در آثار متعدد هنری نقش‌آفرینی کرده و در مسابقات ورزشی هم تا مرز قهرمانی آسیا پیش رفته است.
کد خبر: ۱۰۶۶۴۲۳

صفر کشکولی، 73 ساله این روزها مشغول بازی در فصل دوم سریال لیسانسه‌های سروش صحت است. فرصتی پیش آمد تا گپ و گفتی کوتاه با او درباره سن و سال و دوران سالمندی داشته باشیم.

آقای کشکولی شما 73 ساله هستید، الان باید به شما بگوییم سالمند؟

من اسامی را خیلی جدی نمی‌گیرم، برایم اعداد و اسامی مهم نیست، ‌انسان در هر دوره‌ای از زندگی و هر سنی که باشد باید به سلامت و سرزنده بودن فکر کند.

شما چه کارهایی برای سلامت و سرزنده بودن انجام می‌دهید؟

ورزش، مهم‌ترین کاری است که انسان در هر سنی باید برای سلامتی انجام دهد. طبیعتا ورزشی که انسان در 20 سالگی انجام می‌دهد با 73 سالگی متفاوت است و گاهی یک نرمش ساده در این سن و سال نشاط را به ما می‌دهد. در مجموع باید حواسمان باشد بدنمان افت نکند و تحلیل نرود. خود من روی وزنم خیلی حساس هستم و همیشه مراقبت می‌کنم که چاق نشوم.

رژیم غذایی خاصی دارید؟

رژیم غذایی خیلی مهم است، کسی که سن و سالی از او گذشته، باید حواسش باشد که به مقدار لازم از مواد مغذی و مورد نیاز بدن بخورد، من نمی‌خواهم بگویم غذاهای خاص و آنچنانی، گاهی یک تخم‌مرغ و املت کم‌خرج بسیار مفیدتر و سبک‌تر از غذاهای چرب و پرکالری است. من توصیه‌ام این است که غذاهای سالم، کم‌چرب و با میزان مواد مغذی بالا حتما استفاده شود.

من الان مربی باشگاه هستم، باشگاه ورزشی جهانبخش مریدیان که دوستان و ورزشکاران زیادی به آن رفت و آمد دارند و در برنامه خندوانه هم بخشی از فیلم مرتبط با من آنجا ساخته شد، آنجا هم به دوستان همین توصیه‌ها را می‌کنم. حالا عزیزان باشگاه نتوانستند بروند، پارک که هست، الان اغلب پارک‌ها دستگاه‌های خیلی خوب کششی دارد که می‌تواند مورد استفاده مردم قرار گیرد.

اصلا می‌دانید روزی دو ساعت پیاده‌روی معجزه می‌کند، برای سلامتی خیلی مفید است. ‌سالمندان حتما پیاده‌روی را فراموش نکنند.

یکی از آسیب‌هایی که معمولا سالمندان با آن مواجه هستند، کاهش امید به زندگی و افسردگی است. شما در این‌باره چه نظری دارید؟

برای گرفتار نشدن به افسردگی و بی‌انگیزگی مهم‌ترین توصیه من به هم‌سن و سال‌های خودم این است که خانه‌نشین نشوند، وقتی در خانه بمانیم به گذشته فکر می‌کنیم و دریغ و حسرت می‌خوریم،‌ این فکر آدم را رفته‌رفته فرسوده می‌کند، باید بیرون زد. خودم مدتی کار می‌کردم، بعد فرصت‌های شغلی محدود شد، ولی دلیل نمی‌شد که بنشینم خانه، می‌رفتم پارک، ‌این طرف و آن طرف. وظیفه خانواده و فرزندان برای حمایت و درگیر کردن سالمندان و فضا دادن به نقش‌آفرینی آنها هم نباید مورد غفلت قرار گیرد. سالمندی فقط احترام نیست، باید همچنان حس مفید بودن را از اطرافیانش بگیرد.

الهام لایقی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها