استقبال جهانی، بی برنامگی داخلی

در مسابقات کاپ آسیایی ماه گذشته در مالزی بسکتبال سه نفره ایران بدون نماینده بود. در مسابقات کاپ جهانی در فرانسه هم به دلیل غیبت و کسب نکردن امتیازات لازم در مسابقات مورد تائید فیبا نام و اثری از بسکتبال سه نفره ایران نیست. فدراسیون بسکتبال سال‌هاست نتوانسته در این بخش مدیریت کند. با این حال باید برای بسکتبال سه به سه توجه ویژه قائل شد.

توپ بسکتبال در زمین حافظ

بسکتبالیست‌های تهرانی حتما زمین روباز خیابان حافظ روبه روی پارک ملت را به خاطر می‌آورند؛ زمینی که پیشترها به دلیل مربیگری فردی به نام چارلی به این نام معروف بود. بازیکنان بزرگی از همین زمین در بسکتبال ایران مطرح شدند تا نقش زمین‌های روباز و بازیکنان محلی در تیم‌های سازمان یافته نمایان شود.

بسکتبال در زمین‌های روباز به صورت سه به سه بازی می‌شد. برگزاری بازی‌های سه به سه در ایران سابقه‌ای طولانی دارد، اما شکل منظم تر این نوع بازی‌ها را می‌توان در رقابت‌های قهرمانی تهران یا در جشنواره‌هایی که حدود 15 سال پیش برگزار می‌شد، پیدا کرد. زمین‌های مجموعه بهاران و حافظ، دوره‌های زیادی را شاهد برگزاری بازی‌های سه به سه بودند و بازیکنان محلی بسیاری را در خود جای دادند. همان‌هایی که بعد‌ها در بسکتبال پنج نفره به بازیکنان مطرح و ملی تبدیل شدند، مانند محمدرضا خلیلی که یکی از تکنیکی‌ترین بازیکنان دوره خود از بسکتبال در این زمین‌ها بود.

هیات بسکتبال تهران در همان زمان علاوه بر برپایی این بازی‌ها در زمین‌های روباز، بسکتبال سه به سه در سالن را نیز به راه انداخت. در آن زمان هنوز فدراسیون جهانی بسکتبال (فیبا) طرح‌های امروزی را برای گسترش بازی سه نفره نداشت، اما این بازی‌ها با شکوه خاصی در تهران و میان علاقه‌مندان بی‌شمار بسکتبال برگزار می‌شد.

بسکتبال سه نفره مختص تهران نبود، بلکه زمین‌های روباز در شهرستان‌ها نیز این امکان را برای بازیکنان محلی ایجاد می‌کرد تا توانایی خود را به منصه ظهور برسانند، مانند اصفهان که زمین آبشار این شهر برای بسکتبالیست‌های سالنی و زمین‌های روباز کاملاآشناست.

ساده و سرگرم‌کننده

این بازی در زمین‌های روباز،‌ نشان‌دهنده فراگیربودن این ورزش است که بر اساس توجه به این ویژگی‌ها می‌توان برنامه‌های متعددی را برای آن در نظر گرفت. در بسکتبال سه نفره، بازیکنان به تیم‌های بسکتبال سازماندهی شده متصل نیستند. بنابراین امکان حضور در عرصه‌های جدید را پیدا می‌کنند. ستاره‌های جدید در حال ظهور بسکتبال را می‌توان در این سری از بازی‌ها دید. همچنین به دلیل ویژگی‌های محیطی که این بازی دارد، برگزارکنندگان آن می‌توانند بازی‌ها را در برنامه‌های مردمی گنجانده و در مراکز شهرها، میدان‌ها، پارک‌ها، مراکز خرید و دیگر مکان‌ها برگزار کنند. این کار سبب می‌شود فرصت‌های جدید تبلیغاتی برای برگزارکنندگان بازی‌ها به وجود آید.

فیبا در ده سال گذشته برنامه‌هایی برای توسعه و ترویج بازی‌های سه به سه در نظر گرفته است. تعریفی که فیبا از این بازی‌ها دارد، این است که بسکتبال سه نفره، هم ساده و هم سرگرم‌کننده است. پس از المپیک نوجوانان 2010 در سنگاپور اراده قوی فیبا برای متقاعدکردن کمیته بین‌المللی المپیک بالاخره هیات اجرایی این کمیته را مجاب کرد تا این رقابت‌ها به المپیک 2020 توکیو وارد شود.

هم اینک بازی سه نفره بسکتبال در رقابت‌های منطقه ای، قاره‌ای و جهانی با کمک فدراسیون‌های تابعه برای معرفی بیشتر و به ثمر رساندن اهداف فیبا مهم است. بر این اساس، بازی‌ها جنبه‌های بین‌المللی به خود گرفته، هر چند پس از استقبال جهانی که در حال گسترش است، در ایران بسکتبال سه نفره همچنان اسیر بی‌برنامگی است.

چشم‌انداز فیبا بر چهار اصل پایه‌گذاری شده که عبارتند از:

ـ توسعه بسکتبال سه نفره در تورنمنت‌های نقاط مختلف دنیا

ـ اتصال همه تورنمنت‌ها به شبکه رقابت‌های جهانی

ـ تاسیس تورنمنت‌های سلسله مراتبی برای رتبه‌بندی بازیکنان

ـ تاسیس تورهای جهانی مبتنی بر دستاوردهای شهری