مسلمانان جهان

مسلمانانی از تبارهای مختلف

اتحادیه جمهوری میانمار، برمه پیشین، کشوری در آسیای جنوب شرقی است. بزرگ‌ترین شهر این کشور رانگون است، ولی پایتخت آن شهر نایپیداو است. جمعیت میانمار بیش از 60 میلیون نفر و زبان رسمی این کشور برمه‌ای و واحد پول آن کیات است. اقوام با مذاهب گوناگونی در این کشور زندگی می‌کنند که از میان این مردم، 4 درصد مسلمان، 89 درصد از جمعیت میانمار بودایی و باقی مسیحی و معتقد به ادیان دیگر هستند. در گذشته میانمار یکی از مستعمره‌های بریتانیا بود و در سال 1948 به استقلال رسید. این کشور دارای منابع زیادی است، اما از نظر اقتصادی، رشد چندانی نداشته است.

کد خبر: ۱۰۴۴۱۶۱

اسلام در میانمار

حضور مسلمانان در میانمار به قرن نهم میلادی باز می‌گردد. تاجران و دریانوردان مسلمان به این کشور آمدند و پس از مدتی با زنان بومی وصلت کردند و در شهرهای بندری میانمار و در سواحل برمه، بویژه در ناحیه آراکان (ایالت راخین) مستقر شدند. در واقع میانمار در قرن‌های نهم و دهم مرکز تجاری بود. مسلمانان تاجر عرب، ایرانی و چینی به این کشور رفت و آمد می‌کردند. بعدها سربازان هندی مسلمان که در خدمت پادشاهان برمه بودند نیز به این کشور وارد شدند. بیشتر مسلمانان امروز میانمار از تبارهای مختلفی چون پانتای و شان که چینی‌اند و روهینگیا که از تبارهای هند و آریایی، عرب‌ها، پاتان‌ها، مغول‌ها و بنگالی هستند در ایالت راخین زندگی می‌کنند.

ماه مقدس، زمانی برای اتحاد

برخی سازمان‌های مدنی میانمار معتقدند ماه مقدس رمضان، بهترین زمان برای تشویق مردم به شرکت در برنامه‌های مذهبی و بحث و گفت‌وگوست. در این ماه بیشتر سازمان‌های مسلمانان، برنامه‌هایی برای افطار و سخنرانی پس از آن ترتیب می‌دهند و از مردم می‌خواهند در این برنامه‌ها شرکت کنند و از باورهای یکدیگر سخن بگویند. مردم میانمار از هر مذهبی می‌توانند در برنامه‌های افطار شرکت کنند. آنها در این گردهمایی‌ها، اسلام را بهتر از هر زمان دیگر و کاملا عملی به دیگر شهروندان میانمار معرفی می‌کنند. همچنین سازمان‌های غیرانتفاعی مسلمان دیگری در میانمار وجود دارد که در مناطق مستعد خشونت و درگیری‌های مذهبی، فعالیت‌های بشردوستانه انجام می‌دهند و مردم را به داشتن اتحاد و مهربانی با یکدیگر فرا می‌خوانند.

زندگی روستاییان و نهادی برای گفت‌وگو

بیشتر مردان مسلمان ریش می‌گذارند و زنان حجاب خود را حفظ می‌کنند. روستاییان معمولا اطراف خانه‌های خود را با دیوارهای بلند بامبو محصور می‌کنند تا خانواده خود را از شر بدخواهان بودایی ـ که بارها مسلمانان را تحت فشار و خشونت‌های وحشیانه قرار داده‌اند ـ حفظ کنند. در هر روستایی یک انجمن به نام سماج وجود دارد که مردم در آنجا دور هم جمع می‌شوند و در مورد مسائل مختلف روستا و مشکلات موجود یا احتمالی صحبت می‌کنند. البته این انجمن به افراد فقیر، زنان بیوه و کودکان یتیم نیز رسیدگی می‌کند و حتی مراسم ازدواج یا عزاداری برگزار می‌کنند. علمای مسلمان در هدایت مسلمانان و همچنین مسائلی که مربوط به زندگی فردی مانند مشکلات اعضای خانواده است، نقش بسیار پررنگی دارند.

خستگی‌ناپذیر در برابر فقر و تبعیض

متاسفانه مسلمانان میانمار تحت تبعیض و فقر شدیدی هستند. محدودیت‌های تحصیلی و شغلی بسیاری روی آنها اعمال می‌شود و دولت میانمار چشم بر همه این بی‌عدالتی‌ها بسته است. به همین دلیل فرزندان مسلمانان براحتی نمی‌توانند در مدارس تحصیل یا به دانشگاه‌ها راه پیدا کنند. از این رو مساجد و مدارس مذهبی با بهره گیری از استادان و علمای مجرب، با وجود امکانات ناچیز، به آموزش فرزندان خود می‌پردازند و آنها را برای مقابله با هر نوع تبعیض و فقری آماده می‌کنند.