در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به گزارش هنرآنلاین، چاپ دوم ترجمه هوشنگ آزادیور از «رومئو و ژولیت» در حالی به چاپ دوم رسیده که این نمایشنامه معروف ویلیام شکسپیر، سالها پیش به قلم این شاعر، سینماگر و مترجم، برگردانده و منتشر شده بود.
آزادیور که از جرگه شاعران نوآور معاصر، موسوم به «شعر دیگر» است، مترجم دو کتاب ارزشمند تاریخ سینما و تاریخ تئاتر محسوب میشود که البته ترجمههای متعددی از نمایشنامهها نیز در کارنامه دارد. او در شعرهایش نیز که تاکنون دو کتاب از آنها با عنوانهای «پنج آواز برای ذوالجناح» و «هر قلبی که میتپد عاشق نیست، شاید فقط پمپ خون باشد» منتشر شده است، از زبانی متفاوت، شیوا و خاص بهره برده است و حالا در برگردان اثر معروف شکسپیر نیز وسواسی ویژه به لحاظ زبانی داشته که کار او را متفاوت کرده است.
آزادیور به هنرآنلاین توضیح داد: «شعر از هیچ کجا میآید و بعد برای آن ذهنیت تعریف شده و زبان هم پیدا میشود. زبان دغدغه اصلی ما بود چون زبان است که بیان و کلام را میسازد. آن زبانی که همه میشناسند و با آن سر و کار هم دارند، یک زبان عام است ولی بجز آن زبان دیگری هم وجود دارد که هنوز معنا پیدا نکرده و بعدا در کنار واژههای دیگر معنا مییابد. زبان عام و شناختهشده رایج، یک دستور زبان، قاعده و نظم دارد اما زبان هنر اینها را ندارد. زبان شعر هم دستور دارد اما جریان «شعر دیگر» از دستور زبان سرپیچی میکرد و به دنبال یافتن زبان دیگری بود.»
آزادیور درباره «رومئو و ژولیت» گفت: «این کتاب در سال 1372 به منظور اجرای صحنه ترجمه شد، اما اجرا به تأخیر افتاد و سرانجام حمایت نشد، لذا چاپ و انتشار آن به درازا کشید. ترجمه شکسپیر به زبان دیگر، بویژه زبانی که خود، صاحبِ فرهنگ شعر و سنتِ گرانسنگِ ادبی باشد، نوعی طبعآزمایی است و با یک بار و دو بار به سامان نمیرسد.»
از هوشنگ آزادیور همچنین ترجمه نمایشنامه «شب جنایتکاران» نیز در دست تجدید چاپ است. این اثر نیز نمایشنامهای است از خوزه تریانا که سال 53 انتشارات کارگاه نمایش و تلویزیون منتشر کرد و توسط خود هوشنگ آزادیور نیز روی صحنه رفت.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: