ظلمی که به موسیقی مقامی می‌شود

کیوان کیانیان در گفت‌وگو با ایسنا، عنوان کرد: صداهای محلی، صداهای بسیار خوب و خاصی برای موسیقی‌های مقامی هستند، زیرا این موسیقی از کودکی در خون، پوست و گوشت این افراد جریان دارد و با آن موسیقی، بزرگ می‌شوند؛ اما در جامعه امروز به‌دلیل کم‌توجهی و شاید سهل‌انگاری در حق این موسیقی که پایه و اساس موسیقی ملی و سنتی ایران است، ظلم شده است. موزیسین‌ها و خوانندگان این نوع موسیقی فقط در جشنواره‌های موسیقی مقامی که آن نیز به‌صورت سالانه برگزار می‌شود، می‌توانند توانایی و زیبایی این موسیقی را برای عده کم حاضران در سالن نمایش دهند.

این نوازنده تنبور ادامه داد: آلات موسیقی و سازهایی که در موسیقی خانقاهی به کار برده می‌شود، عموما تنبور، دف و نی است، گاهی هم فقط از آواز استفاده می‌شود و سماع (رقص عارفانه) جزء لاینفک این نوع موسیقی است.

او با بیان این‌که تنبور، ساز مقامی غرب کشور است، افزود: من کرمانشاهی هستم و به آن منطقه ارادت دارم. به همین دلیل، آهنگ‌هایی که ساخته‌ام براساس برداشت‌های ذهنی‌ام از مقامات تنبور بوده و ملودی‌هایی را به آن مقام‌ها اضافه یا از آن کم کرده‌ام. در این آلبوم نیز سازهای دیگر مانند کمانچه و عود و دف، ساز تنبور را همراهی کرده‌اند.