مهمترین وقایع جهان امروز

مردم سراسر جهان به گونه ای فزاینده تحت تاثیر آنچه از صفحه تلویزیون مشاهده می کنند، قرار می گیرند ؛ بنابراین وقتی یک نمایش مردمی درباره بیمارستان تصمیم می گیرد

کد خبر: ۱۰۳۰۷۳

از پخش تلویزیونی اتاق اورژانس محلی صرف نظر کند و سریالی از اردوگاه قربانیان درگیری که در آن سر دیگر جهان اتفاق افتاده را پخش کند، کسی غیر از توجه کردن ، کاری نمی تواند بکند. من چنین کردم ، زیرا بویژه این مساله وقتی اتفاق افتاد که سازمان ملل متحد آماده می شد تا فهرست سالانه 10 واقعه ای را معرفی کند که نیاز به توجه بیشتر رسانه ها دارند. نمایش موردنظر برنامه "E.R" بود که تولیدکنندگان آن تصمیم گرفتند پخش وقایع آن در شیکاگو در نیمه غربی امریکا را فسخ و به جای آن اردوگاه آوارگان در منطقه درگیری دارفور را نشان دهند.
راههای بهتر دیگری نیز وجود دارند که من تصور می کنم از طریق آنها می توان واقعیت مهیب درباره این درگیری وحشتناک را به خانه مردمی آورد که زندگی روزمره آنها بسیار از حد و اندازه این گونه مشقت ها به دور است.
اگر قصد تولیدکنندگان ، کمک به بینندگان تلویزیونی برای درک رنجها و خشونت ها بود، تا آنها بتوانند از دولتهای خود درخواست اقدام برای جلوگیری از این وقایع را بکنند، این کار قابل تحسین است.
مضاعف بر این ، یکی از سازمان های ناظر رسانه ای امریکا ادعا می کند 3 برنامه اخبار عمده ایالات متحد در مجموع فقط کمتر از 10 دقیقه از وقت خبری خود را به این درگیری طی 4ماهه اول سال 2006 اختصاص دادند. ما مثالهای دیگری درباره پوشش خبری از دیگر نقاط جهان داریم که بهتر از امریکا نبوده است.
پرواضح است که تمامی وضعیت های اضطراری از دید رسانه ها و بنابراین از دید جهان برابر نیستند. چه چیزی در مقام توجیه این واقعیت برمی آید که سونامی در آسیای جنوب شرقی که اوج زمان فصل تعطیلات در سال 2004 اتفاق افتاد و موجب سرازیر شدن کمکهای مالی فراوان شد، اما در همان حال پاسخ جهانی به زلزله مخرب که شهر بم در ایران که سر راه جاده ابریشم قرار دارد را از بین برد تنها توجه اندکی جلب کرد؛
سال 2004 من و همکارانم با ناراحتی شاهد این واقعیت بوده ایم که چگونه پوشش خبری گسترده جنگ عراق باعث حذف اخبار مهمی از روزنامه ها و تلویزیون های ما بوده است . نخستین گام ما تهیه فهرستی بود از آن وقایع که کمتر از آنها خبری شنیده می شد. بنابراین فهرست 10 رخدادی که جهان باید بیشتر درباره آنها بداند، متولد شد.
بعضی ها از این که ممکن بود رسانه ها به فهرست ما به دیده ملامت بنگرند وحشت داشتند، اما نیت ما چنین نبود.
ما می خواستیم ابزار تحریک مردم عادی را برای این که اهمیت کافی به چنین رخدادهایی بدهند پیدا کنیم تا از رهبران خود بخواهند درباره آنها اقدام کنند ؛ اقدامی برای حمایت از آنها که با ناگواری های غیرقابل تصور مواجه شده اند، اقدامی که به افرادی که ناامیدانه به کمک دسته جمعی برای نجات خود از وضعیت فقر ، بیچارگی و بدبختی نیاز دارند و اقدامی که موفقیت ها را مورد تایید قرار دهد. برای انجام این کار تصمیم گرفتیم فهرست این وقایع را که هم ارزش خبری دارند و هم ارزش توجه ، در اختیار روزنامه نگاران و سردبیران قرار دهیم.
با این امید که اقدام ما کمک کند تا این موضوعات درباره تایید زندگی تصریح و تهدید آن در راس امور خبری قرار گیرند.
پس از 2 سال بسیاری از وقایع خبری فهرست های قبلی ما هنوز پوشش خبری در سازمان های رسانه ای و وبلاگ ها دارند ؛ اما اگرچه فهرست ما تفاوتی ایجاد کرده ، اما مشکل غامض هنوز باقی مانده است ، یعنی رسانه های اصلی هنوز روی تعداد محدودی از وقایع بین المللی تمرکز دارند در حالی که دیگر وقایع که به همان اندازه اهمیت دارند و به همان اندازه نیازمند تلاشهای دسته جمعی ما هستند، فقط به گونه ای گذرا و اغلب کم توجه به آنها نگریسته می شود.
بسیاری از وقایع فهرست سال 2006 که در 15 ماه "می" معرفی شدند ، درباره مکان هایی که شما در اخبار صبح می شنیدید نیستند ؛ بلکه درباره جنبه هایی از آن وقایع هستند که به شکلی هنگام ارائه اخبار پنهان بوده اند.وقتی جهان بر تلاشهایی که می خواهد چارلز تیلور، دیکتاتور سابق لیبریا را به محاکمه بکشد متمرکز است ، ما می گوییم لطفا فراموش نکنید که اشاره ای نیز داشته باشید به رهبر منتخب جدید لیبریا، خانم الن جانستون سیرلیف که اولین رئیس جمهور زن آفریقاست و همچنین تلاش جدی مردم و خانم جانستون را برای ایجاد صلح پایدار نادیده نگیرید.ه
نگامی که واقعه مربوط به قدرت مردم علیه کاخ سلطنت در نپال رخ داد، شاید درگیری با مائوئیست ها که موجب خسارت جانی به نسلی از کودکان شد نیز باید مورد توجه قرار می گرفت .وقتی جمهوری دموکراتیک کنگو به دلیل سالها درگیری و قتل عام مشهور شده بود، شاید بهتر بود خوانندگان روزنامه ها و بینندگان تلویزیون از گامهای شجاعانه این کشور به سوی نخستین انتخابات چند حزبی نیز مطلع می شدند.
هدف ما این است که به روزنامه نگاران بموقع و صحیح اطلاعات درباره این موارد ارائه کنیم و این کار را انجام می دهیم ، زیرا این مسائل به توجه و حمایت نیاز دارد.برخی به این بحث می پردازند که روزنامه نگاران فقط داستان گو هستند و حرکت واقعی در جایی دیگر رخ می دهد، ولی وقایع مستدل ، جهان را تغییر می دهند. وظیفه ما به چالش کشیدن آنهایی است که رخدادهایی را بیان می کنند که وضع جهان ما را شرح می دهند تا با بهره برداری از این توان خود، جهان را به مکانی بهتر تبدیل کنیم.
اینک فقط مهاجرت را شتابزده نگاه می کنیم شماهم باقی حوادث را خود ببینید و بشنوید وروزنه نگاهتان فقط قاب شبکه های بحران ساز نباشد.

گرفتار مهاجرت

با رشد جریان های مهاجرت و افزایش و نگرانی ها درباره امنیت و در شرایطی که خط بین قربانیانی که از تعقیب و آزار می گریزند و مهاجرانی که در جستجوی فرصت های اقتصادی هستند، نامشخص تر می شود موضوع پناهندگی به محافظت بیشتر نیاز می یابد.

موضوع اصلی

در سالهای اخیر، با رسیدن تعداد مهاجران ، به حدود 200 میلیون نفر، در دنیایی که به سرعت جهانی می شود تفاوت های مهم میان مهاجران ، پناهجویان و آوارگان نامشخص است . به گفته کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان ، این وضع میزان فزاینده ای از خستگی از پناهندگان در بخشهای گوناگون جهان به همراه آورده است که حمایتی را که کنوانسیون 1951 سازمان ملل در نظر بود برای پناهندگان و پناهجویان فراهم آورد، محدود و در موارد بسیاری ضعیف کرده است ؛ در حالی که مهاجرت غیرقانونی و (تامین) امنیت ، مسائلی هستند که هیچ کشوری نمی تواند آنها را نادیده بگیرد. کارگزاری پناهندگی ملل متحد تاکید می کند سیاست های کنترلی باید میان مهاجران غیرقانونی که در جستجوی فرصتهای اقتصادی بهتر هستند و افرادی که به حمایت بین المللی از پناهندگان نیاز دارند، تمایز قائل شود.کمیساریای عالی می گوید: متاسفانه تعداد روزافزونی از کشورهای صنعتی و همچنین بعضی کشورهای در حال توسعه چنین تمایزهایی قائل نمی شوند. به پناهجویان به حد فزاینده ای ، نه به عنوان پناهندگانی که از آزار و تعقیب می گریزند و به این علت مستحق حمایت هستند، بلکه به عنوان افرادی غیرقانونی ، تروریست ها و جنایتکاران بالقوه نگریسته می شود ؛ اما حقیقتی که بیشتر نادیده گرفته می شود، این است که پناهجویان و پناهندگان فقط نسبت بسیار کوچکی از دهها میلیون انسان در حال انتقال امروز را تشکیل می دهند و با این حال آنان را به حد تفکیک ناپذیری با مساله مهاجرت بین المللی مرتبط می کنند. کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان می گوید: در شرایطی که دولتها و رای دهندگان قادر نیستند میان قربانیان تعقیب و آزار و کسانی که مرتکب اعمال خشونت آمیز تروریستی می شوند، بدرستی تمایز قائل شوند، نیازی ضروری برای حمایت از اصل پناهندگی وجود دارد.

موقعیت پناهندگی

- اندیشه پناهندگی از ویژگی های همیشگی تاریخ بشر، بتدریج در حقوق بین الملل گنجانده شده که اوج آن ایجاد کنوانسیون پناهندگان مربوط به موقعیت پناهندگان در سال 1951 و پروتکل آن سال 1967 است. تا نیمه دوم سال 2005بیش از 146 کشور از 191 کشور عضو سازمان ملل متحد به این اسناد بین المللی پیوسته بودند، اسنادی که مورد حمایت و نظارت کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان قرار دارند.
- این اصول مدون پناهندگی ، حقوق و تعهدات مربوط به کسانی را مشخص کرد که مجبور شده اند کشور خود را ترک کنند و به علت ترسی موجه از تعقیب و آزار به علت نژاد، دین ، ملیت ، عضویت در یک گروه اجتماعی یا داشتن عقیده سیاسی خاص نیازمند حمایت بین المللی هستند.
- تقاضای پناهندگی در کشورهای صنعتی برای چهارمین سال پیاپی در سال 2005 بشدت کاهش یافت. مجموع تعداد تقاضاهای پناهندگی تسلیم شده در سال 2005 حدود 336 هزار مورد یا 15 درصد کمتر از سالهای قبل بود.
- بیشترین کاهش در تعداد پناهجویان در 5سال گذشته خارج از اروپا به ثبت رسید. تقاضاهای پناهندگی از کانادا و ایالات متحده در سال 2005 از سال 2001 ، 54 درصد کمتر بود، در حالی که تقاضای پناهندگی از استرالیا و نیوزیلند در همین دوره 75 درصد کاهش یافت.
- بزرگترین گروه پناهجویان در سال 2005 از صربستان و مونته نگرو بودند که شامل پناهجویان کوزوو می شد.
- نسبت پناهندگی مردم عراق و هائیتی ، در میان 10 ملیتی که بیش از دیگران پناهنده می شوند، در سال 2005 بیشترین افزایش ، هر دو 27 درصد را داشت ، در حالی که کاهش تعداد پناهجویان از افغانستان و ترکیه ادامه یافت.

آوارگی

در حالی که خبرهای مربوط به موقعیت های اضطراری مهم آوارگان اغلب در عناوین خبرهای رسانه ها دیده می شوند ، رنجهای میلیون انسانی که سالها و گاهی دهه ها در تبعید عذاب کشیده اند، همچنان به صورت موضوعی پرخطر و کم اهمیت با عوارض شدید امنیتی و بشردوستانه باقی است.
در حالی که تعداد آوارگان در جهان به کمترین حد خود در 25 سال اخیر کاهش یافته است ، درصد زیادی از پناهجویان زمانی طولانی تر را در تبعید در شرایطی مشقت بار که معمولا نادیده گرفته می شود، در حالت سرگردانی واقعی می گذرانند. کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان در گزارش سال 2006 خود درباره موقعیت آوارگان جهان می گوید: اکثریت آوارگان امروز مدتهای طولانی در تبعید، محدود در اردوگاه ها یا با زندگی بخور و نمیر در مراکز شهری سراسر دنیای در حال توسعه زندگی کرده اند.
امروز حداقل 33 گروه به اصطلاح موقعیت های طولانی آوارگی شامل گروههای 25هزار نفری یا بیشتر وجود دارد که بیش از 5سال در تبعید بوده اند. براساس اطلاعات کمیساریای عالی ، آنان در مجموع 5میلیون و 700 هزار از 9 میلیون و 200 هزار آواره دنیا را تشکیل می دهند. این ارقام شامل قدیمی ترین و بزرگترین موقعیت طولانی آوارگی یعنی آوارگان فلسطینی نمی شود که در چارچوب ماموریت کارگزاری امداد و کار ملل متحد برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک قرار می گیرند. اکثریت عظیم این آوارگان را باید در فقیرترین و بی ثبات ترین مناطق دنیا یافت که اغلب قربانی قصور دست اندرکاران منطقه ای و بین المللی و کاهش حمایت کمک دهندگان هستند. آوارگان ، گرفتار در این موقعیت های فراموش شده ، به دلیل ادامه خشونت ، تعقیب و آزار نمی توانند به خانه و کشور بازگردند در حالی که با محدودیت های شدید در زمینه حقوق خود در مکانهای پناهندگی مواجه هستند.