مرجان ها و دیگر موجودات دریایی با تغییرات آب و هوایی که به وسیله دی اکسیدکربن حاصل از سوختن سوختهای فسیلی ایجاد می شود، در معرض خطر قرار گرفته اند.
کد خبر: ۱۰۲۵۹۸
با گرم شدن هوا و اثر گلخانه ای ، مقدار زیادی از دی اکسیدکربن در آب اقیانوس ها حل می شود و آنها را اسیدی تر می کند. این مساله مثل هر تغییر دیگری ، حیات مرجان ها، صدف ها و دیگر موجودات دریایی را تهدید می کند.به گفته دانشمندان ، اصلی ترین ویژگی شیمیایی اقیانوس ها، یعنی PH، تغییر یافته و این تغییر با انتشار بیشتر CO2همچنان ادامه خواهد داشت.
میزان PH نشان می دهد که ماده ای چقدر اسیدی یا قلیایی است که از 5 تا 14 درجه بندی می شود و درجه 7 حد وسط این درجه بندی ، خنثی است. رقم پایین تر از 7 اسیدی بوده و بالاتر از 7 قلیایی (یا باز) است.
در اقیانوس ها PH ویژگی نسبتا ثابتی است که صدها هزار و شاید حتی میلیون ها سال تغییر نکرده است. تغییرات PH که امروزه در اقیانوس ها رخ داده ، واقعا غیرعادی و عجیب است. اقیانوس ها به طور طبیعی کمی قلیایی هستند.
میانگین سطح PH اقیانوس ها در سال 1800 حدود 8.2 بوده ، در حالی که در قرن حاضر به 7.9 رسیده است. متاسفانه محققان تازه دریافته اند که باید درباره اثرات متقابل و پیچیده بین تغییرات شیمیایی و اکولوژیکی دریاها تحقیق کنند. توسعه راهکارهای تحقیقاتی برای فهم آسیب پذیری ارگانیسم های دریایی نسبت به این تغییرات ، بسیار حیاتی و مهم است.
محققان تخمین زده اند که بین سالهای 1800 و 1994 ، اقیانوس های جهان 118میلیارد تن متریک ، کربن جذب کرده اند. این آمار کاهش طبیعی PH آب را نشان می دهد. به خاطر داشته باشید که یک تن متریک ، 1000 کیلوگرم است!این مساله به تغییرات چشمگیری در شیمی دریاها (نسبت به حداقل 650 هزار سال پیش) منجر می شود. بررسی ها نشان داده اند که به دلیل اسیدی شدن اقیانوس ها، کلسیمی شدن مرجان ها هم کاهش می یابد و نتیجه آن که رشد مرجان های آرام تر می شود و اسکلتشان تراکم کمتری خواهد داشت ؛ فرآیندی مثل بیماری استئوپواز (نازک شدن غیرطبیعی استخوان) در انسان ها. این تغییرات صخره های دریایی را هم در معرض خطر قرار داده اند، چون مرجان ها قادر نیستند صخره ها را به همان سرعتی که در حال فرسایش هستند، بسازند.