در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این اتفاق حتی تا اوایل دهه 70 و قبل از راهاندازی شبکه سه هم رخ داد. بیشترمان تا آخرین لحظههای یکشنبه شب زل میزدیم به تلویزیون تا چند دقیقه فوتبال لیگ ایتالیا نشان بدهد. معمولا کمتر از 15 دقیقه را به فوتبال جهان اختصاص میدادند و آن را میگذاشتند برای آخرین بخش! یعنی ما که عاشق فوتبال بودیم باید دوومیدانی، سوارکاری، تیراندازی، بولینگ و... را میدیدیم تا نوبت به فوتبال برسد و چند دقیقه گلزنی رود گولیت و مارکو فان باستن و دیگر ستارههای آن روزهای آثمیلان را ببینیم.
بعدها این انحصار شکست و مسابقات فوتبال پخش زنده بسیاری از تلویزیون به نمایش درآمد. گرچه در این سالها هم نقدهایی وارد بوده که چرا مثلا کالچو پوشش داده نمیشود و بیشتر تمرکز روی لالیگاست و... و عادت کردهایم به ایراد گرفتنهای گاه نه چندان منصفانه اما کار خوب را باید تحسین کرد.
روز شنبه از شبکه ورزش چهار مسابقه فوتبال پخش شد؛ سیاهجامگان ـ گسترش فولاد (لیگ برتر ایران)، بارسا ـ بیلبائو (لالیگای اسپانیا)، دورتموند ـ لایپزیگ (بوندس لیگای آلمان) بورکینافاسو ـ غنا (دیدار ردهبندی جام ملتهای آفریقا). چهار مسابقه پخش زنده از سه قاره در قاب شبکه ورزش سیما.
آنها که از نزدیک با امکانات صدا و سیما و مشکلات مربوط به حق پخش آشنایی دارند، میدانند پوشش این همه مسابقه که تنها به گوشهای از آن اشاره شد، کار آسانی نیست. باید مدیران این شبکه را تحسین کرد که تقریبا تمام ذائقهها را پوشش میدهند؛ از بسکتبال تا والیبال و تنیس و فوتبال.
مهدی توتونچی
جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: