در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
البته عباس کیارستمی را هم بهخاطر حضورهای جشنوارهایاش میشناختم. آنچه درباره سینمای ایران برایم جالب است، به وجه فرهنگی و قابل درک و الهام آن برمیگردد.
سینمای ایران با خلاقیت فراوان واقعیتها را با نگاهی شاعرانه منعکس میکند و پیش روی تماشاگر میگذارد.
همکاری در فیلم «محمد رسول الله» هم اینطوری شکل گرفت که دوستم ویتوریو استورارو که مدیریت فیلمبرداری این فیلم را به عهده داشت، با من تماس گرفت و پیشنهاد تدوین این فیلم را به من داد. من از سالها قبل با استورارو دوستی و همکاری خوبی داشتم و اولینبار ویتوریو را سر تدوین نخستین فیلمم، «پیش از انقلاب» ساخته برناردو برتولوچی سال 1964 دیدم و از آن پس در فیلمهای دیگری ازجمله «آخرین تانگو در پاریس» با او همکاری کردم. بنابراین وقتی پیشنهاد همکاری با مجیدی را به من داد، به او اعتماد کردم و پس از مطالعه فیلمنامه و صحبت با مجیدی جذب این فیلم شدم.
خوشبختانه میان من و مجید همکاری خیلی خوبی وجود داشت.
الان نهتنها از تدوین این فیلم راضی هستم، بلکه خیلی هم افتخار میکنم که تدوینگر این فیلم بودم و حتی خیلی چیزها از این فیلم یاد گرفتم. چیزهایی در این اثر آموختم که در هیچ فیلم نرمالی نمیتوانستم آنها را تجربه کنم و یاد بگیرم؛ به ویژه درباره دین اسلام و حضرت محمد(ص) به شناخت خوبی دست پیدا کردم که پیش از این نسبت به آن بیگانه بودم. احساس میکنم با این فیلم توانستیم نگاه نادرست بیشتر مردم جهان به دین اسلام را تغییر دهیم و این بیشترین چیزی بود که من توانستم درباره این فیلم یاد بگیرم.
روبرتو پرپینانی، تدوینگر سرشناس فیلم «محمد رسول الله»
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: