اگر بازیگر نمی‌شدم فوتبالیست می‌شدم

او فیلم‌های کوتاه زیادی را کارگردانی کرده و جوایز گوناگونی را نصیب خود کرده است. دراین شماره پای گفت‌وگو با او نشستیم و از چاردیواری تا جهان زندگی اش با او گپ زدیم. شما را در ادامه به خواندن این گفت‌وگو دعوت می‌کنیم.

چه شد که وارد دنیای بازیگری شدید؟

من از بچگی در اصفهان تئاتر بازی می‌کردم و از سن 15 سالگی به طور جدی کار منشی صحنه را انجام دادم همین‌طور در دانشگاه هم رشته کارگردانی سینما خواندم و به همین خاطر در پشت صحنه سینما مشغول فعالیت بودم و با فضای حاکم برسینما بیگانه نبودم تا این‌که سامان سالور برای فیلم «آمین خواهیم گفت» به من اعتماد کرد و پیشنهاد بازی در فیلمشان را به من دادند و نقش اول کارشان را به من سپردند.

آخرین کاری که در آن ایفای نقش کرده‌اید چه بود؟

نقش پری را بازی کردم در تئاتر ایرانی پری که در سالن حافظ اجرا شد و خیلی راضی هستم از این که در این کار بازی کردم خیلی کار خوب و موفقی شد و به شدت مورد استقبال قرار گرفت و به دلیل این استقبال کار تمدید شد و قراراست برای دوره سوم بعد از محرم و صفر مجدا اجرا شود.

کار جدیدی که در دست دارید کدام است؟

سه فیلمنامه سینمایی به دستم رسیده که یکی از آنها را قطعا قرارداد می‌بندم البته کمی وسواس روی انتخاب نقش دارم و این وسواس هم در انتخاب، کار را سخت می‌کند، ولی همیشه سعی می‌کنم بیشتر دقت و مشورت کنم برای انتخاب کارهایی که قرار است در آنها بازی کنم.

خانه یا چاردیواری چه تعریفی برای شما دارد؟

چاردیواری برای من امن ترین جا در تمام دنیاست که حرمت زیادی برایش قائل هستم و محل آرامش است که می‌توانی در آن از تلاطم و اضطراب‌های زندگی روزمره دور شوی.

خانواده چه تعریفی برای شما دارد؟

باید یک مثال برای شما تعریف می‌کنم,خانواده مثل یک تیم فوتبال است که هرکس در آن یک پست مشخصی بازی می‌کند و اگر هرکسی در پست خودش درست باشد این تیم همیشه برنده است.

خانواده‌تان در مسیری که پیمودید چقدر نقش داشتند؟ آیا با انتخاب بازیگری شما مخالفتی نکردند؟

در مسیری که تا امروز طی کردم خانواده ام بسیار مشوق من بودند و مخالفتی نداشتند. به خصوص پدرم خیلی من را در این راه تشویق می‌کردند و حامی بسیار قوی بودند به دلیل این‌که پدرم خودشان به هنر علاقه زیادی دارند و خودشان هنرمندند و یکی از اهالی سرزمین هنر و از اساتید به نام هنر قلمزنی هستند.

آیا آدم شادی هستید؟ و اگر این‌طور است این شادی را چگونه به دست آورده‌اید؟

بله بسیار شاد هستم و سعی دارم همیشه اطرافیان را هم شاد کنم و به آن‌ها شادی و حس خوب ببخشم و همیشه سعی دارم این شادی را با سخت نگرفتن زندگی و جدی نگرفتن موضوعات پیش پا افتاده و جزئی به دست بیاورم.

میانه‌تان با فضاهای مجازی چگونه است؟

در حد نرمال. خیلی درگیر فضاهای مجازی و حواشی و التهابات آن نیستم.

آیا فضاهای مجازی را مفید ارزیابی می‌کنید یا مضر؟

هر موضوع و هر تکنولوژی و هرچیزی می‌شود خطرناک باشد یا مفید. بستگی به نوع استفاده‌ای دارد که از آن صورت می‌گیرد. مثل چاقو که هم می‌شود از آن استفاده درست کرد و هم استفاده غلط و خطرناک، پس همه چیز به نوع استفاده ما ربط دارد.

اهل خاطره‌بازی هستید؟

بله، بسیار خاطره بازی را دوست دارم و اصولا سعی می‌کنم خاطرات خوب زندگی‌ام را مرور کنم تا فراموششان نکنم، لبخندی که با مرور خاطرات روی لبم می‌نشیند را دوست دارم و خیلی برایم لذتبخش است و حس خوشایندی به من می‌دهد.

خاطرات بدی را هم که دارم سعی می‌کنم زیاد در ذهنم با آن‌ها بازی نکنم و در ذهنم در گوشه‌ای دور از دسترس قرارشان دهم.

شیرین‌ترین خاطرات زندگی‌تان کدام است؟

مربوط به دوران کودکی‌ام می‌شود که در حیاط خانه مان فارغ از همه چیز فقط تاب بازی می‌کردم و در باد شکوفه‌های درختان را جمع می‌کردم، انگار آن زمان در جهان دیگری زندگی می‌کردم، دردنیای بچگی هایمان نه دروغی بود نه تهمتی بود نه قضاوتی نه تزویری، دنیا صاف بود هوا صاف بود دل‌ها صاف بود.

مهم‌ترین تاریخ‌های زندگی‌تان کدام است؟

تاریخ تولد خانواده و عزیزانم.

میانه‌تان با سفرچگونه است؟

بی‌نهایت عاشق سفرم .بسیار سفر باید تا پخت شود خامی.

برای کسانی که می‌خواهند وارد دنیای بازیگری شوند چه توصیه و پیشنهادی دارید؟

قبل از انتخاب مسیرشان تحقیق و مطالعه کنند با سواد و بررسی تمام جوانب پا پیش بگذارند چون این شغل بالا و پایین‌های زیادی دارد همین‌طور خیلی پیچیده است، نباید فقط زیبایی‌هایش را از دور ببینند بلکه سختی هایش را هم باید در نظر بگیرند و باید صبور باشند کسی که در این رشته صبوری نکند یا به نتیجه نمی‌رسد و اگر هم رسید با عجله و انتخاب اشتباه خودش را زود از دور خارج می‌کند، صبر لازمه این مسیر است و وقتی با تمام بررسی‌ها و با علم وارد شدند بدون خستگی و نا‌امیدی تلاش کنند و سعی کنند آنقدر در این کار و هنر خوب باشند که بالاخره به حق خودشان برسند.

با توجه به این‌که به فوتبال علاقه‌مندید و در تیم بانوان هنرمند بازی می‌کنید، این علاقه از فوتبال از کجا در شما شکل گرفت؟

من از جام جهانی 2002 عاشق فوتبال شدم، آن سال همه بازی‌ها را تماشا کردم و این علاقه تا الان با من همراه شده است و اگر بازیگر نمی‌شدم قطعا فوتبالیست می‌شدم من در بچگی در تیم فوتسال سپاهان بازی می‌کردم، ولی به دلیل درس خواندن فوتسال را رها کردم، ولی الان دوباره برگشتم به سمت علاقه‌ای که داشتم و در تیم فوتسال هنرمندان بازی می‌کنم.

تیم مورد علاقه ورزشی‌تان کدام است؟

سپاهان، ذوب آهن، بارسلونا.

بابک نبی