در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
عالم ربانی و روحانی انقلابی، حضرت حجتالاسلام والمسلمین حاج شیخ عباس پورمحمدی پس از یک عمر عبودیت، خدمت و مجاهدت به دیار معبود شتافت تا به فضل پروردگار متعال با کولهباری از زاد و توشه تقوی و عمل صالح در جوار رضوان و رحمت واسعه الهی مأوی گزیند و با عنایت ایزد منان با انبیا، ائمه، اولیا و ابرار محشور شود و پاداش پارسایی، پاکی، وارستگی و سادهزیستی، مهربانی و مردمداری، صدق و صفا و صمیمیت، صبر و تحمل سختیهای مبارزه و تبعید دوران ستمشاهی، جانبازی و شیمیایی شدن دوران دفاع مقدس و به جان خریدن اندوه جانکاه فراق فرزند برومند شهید و دیگر خصائل ارزنده را از جانب خدای شاکر و علیم دریافت کند.
آن مجاهد خستگیناپذیر از پیشگامان و طلایهداران مبارزه علیه طاغوت و جانبرکفان فداکار نهضت امام خمینی(ره) و یاوران مخلص رهبر فرزانه انقلاب بود که تمام توان خود را وقف پیشبرد آرمانها و اهداف والای انقلاب و خدمت صادقانه به مردم و نظام اسلامی کرد.
همواره در خط مقدم مبارزه همه رنجها و مرارتها را با طیب خاطر پذیرا شد و لحظهای به راحتی و رفاه خود و خانواده فکر نکرد. کار برای رضای خدا و اخلاص و معنویت، چنان شرح صدر و منش بزرگوارانهای به آن پیر پرواپیشه عطا کرده بود که تلخیها و ناگواریها در کامش شیرین مینمود به گونهای که در برابر ناملایمات و نامهربانیها، اندک گلایهای بر زبان نمیراند، زیرا با تمام وجود بر این باور بود:
«هرکه در این بزم مقربتر است، جام بلا بیشترش میدهند»
هر کس اندک شناختی از زندگی زاهدانه و سلوک عارفانه آن عبد صالح داشت و نظارهگر سجایای اخلاقی و عزم و اراده و همت والایش بود، لب به تحسین میگشود و بر پایمردی، استقامت و ثبات قدمش غبطه میخورد.
فراز و فرودها و تحولات زمانه تأثیری در اعتقاد راسخ و روحیه حقمداری، عدالتخواهی، دفاع از مظلومان و محرومان و ولایتمداری او نداشت و از آغاز تا پایان بر همان عهدی که با امام راحل عظیم الشأن، شهدای گرانقدر و رهبرمعظم انقلاب بسته بود، وفادار و پایبند بود. به دور از جنجالها، ادعاها و هیاهوها در قول و عمل تنها رضای حضرت دوست را مدنظر داشت و هرگز حاضر نشد سوابق مجاهدت و فرصت رفاقت با مسئولان رده اول کشور را سکویی برای نیل به عناوین و مناصب قرار دهد، زیرا که چون مرادش، شهید بهشتی شیفته خدمت بود نه تشنه قدرت!
حاج شیخ عباس از جوانی تا کهنسالی، داعی الیالله و مبلغ فی سبیلالله و شیفته اباعبدالله و عترت پاک نبی مکرم بود و این افتخار را بر هر مقام و موقعیتی ترجیح میداد. خوشا به سعادتش که با مرام و مسلک مردمداری و خدامحوری، نهتنها حقالناس بر ذمهاش سنگینی نمیکند بلکه امروز دعای خیر عبادالرحمن و بندگان خوب خدا را بدرقه سفر الیالله ساخته است و طاعات و عبادات و مکرمتهای اخلاقی را ذخیره آخرت و وزنه وزین ترازوی اعمال خود قرار داده است.
امید که با کرم ربالکریم و به پاس خدمات خالصانه در این سرای گذرا، فرشتگان رحمت خدای رحمان و رحیم در آن سرای جاودان با سلام و تحیت به استقبالش آیند و با این کلام وحی بشارتش دهند: «سلام علیکم بما صبرتم فنعم عقبی الدار.» و نیز این ندای آسمانی طنینانداز شود که: «یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی عبادی و ادخلی جنتی.»
روحش شاد و یادش گرامی باد
سید محمد حسینی
وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: