در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
قهرمانان بدون شکست
شاید کمتر کسی فکرش را می کرد که نخستین حضور بانوان پینگ پنگ باز ایران در عرصه های جهانی ، با درخشش چشمگیر آنها همراه باشد. تیم 3 نفره ایران با این حضور موفق عملا با یک تیر 2نشان زد.
یکی این که با قهرمانی در سید چهارم به سیدسوم جهان صعود کردند و دیگر این که دارای رنکینگ جهانی شدند. آنها بدون باج دادن به رقبا، تمام مسابقاتشان را با پیروزی پشت سر گذاشتند و یک بار دیگر ثابت کردند که برای بانوان ایرانی ، خواستن مساوی است با توانستن.
متن زیر و ستون کناری صفحه ، ماحصل گفتگوی ما با خانمها النا کرباسی و عاطفه کریمی 2ملی پوش اعزامی کشورمان به مسابقه های جهانی آلمان است.
خانم کرباسی گفتگو را با یک سوال غیرکلیشه آغاز می کنیم. شما که اکراینی الاصل هستید چطور سر از تیم ملی ایران درآوردید؛
من در سال 84 و پس از تشرف به دین مبین اسلام با آقای کرباسی که در اکراین زندگی می کردند آشنا شدم و این آشنایی منجر به ازدواج ما شد و من بلافاصله پس از ازدواج با میل و علاقه قلبی تابعیت کشور ایران را پذیرفتم.
چطور شد که هنوز نرسیده و با این سرعت به عضویت تیم ملی تنیس روی میز درآمدید؛
من به دلیل این که از 6سالگی زیرنظر مربی سابق تیم ملی اکراین آموزش دیده بودم و این آموزش چندین سال استمرار داشت ، بنابراین در این رشته پیشرفت بسیار خوبی داشتم به طوری که در 14سالگی به عنوان مستراسپورت در اکراین شناخته شدم (کسی که رنکینگ بالای 50را به دست می آورد) و در 16سالگی قهرمان سوپر لیگ انفرادی در اکراین شدم.
ضمن این که عضو تیم ملی جوانان اکراین هم بوده ام و فکر می کنم تمام اینها برای من سوابق ورزشی مثبتی به حساب می آید.
پس از آمدن به ایران مدارک و سوابق ورزشی ام را نزد مهندس شهنازی (رئیس فدراسیون تنیس روی میز) و آقای قارداشی (دبیر فدراسیون) بردیم و با نظر آنها، مربیان تیم ملی از من تست گرفتند که نتیجه مطلوب و رضایت بخشی را کسب کردم و پس از شرکت در مسابقه های دسته یک بانوان کشور در سال 84و کسب مقام اول این دوره ، به عضویت تیم ملی درآمدم.
البته پس از دعوت به تیم ملی در مسابقه های بانوان کشورهای اسلامی مقام دوم تیمی و در مسابقات آسیایی مالزی مقام اول را به دست آوردم.
به عقیده شما که بازی در یک کشور اروپایی را تجربه کرده اید، چه تفاوتی بین سطح بازی تیمهای اروپایی و تیم بانوان ایران وجود دارد؛
تفاوتش بسیار زیاد است. در آنجا بچه ها با برنامه های از قبل تعیین شده تمرین می کنند (هر روز به مدت 4 5ساعت) و به دلیل همین تداوم تمرینات سطح بازی آنها خیلی بالا است.
ولی در تیمهای باشگاهی ایران تمرینات آنچنان فشرده و زیادی انجام نمی شود (شاید هفته ای 2ساعت!) و بقیه روزها هر کسی که بخواهد خودش می رود و تمرین می کند.
در حالی که به نظر من اگر همین تمرینات باشگاهی جدی گرفته شود، در بالا رفتن سطح بازی تیم ملی فوق العاده موثر است.
بنابراین شما تمرینات برنامه ریزی شده را مهمترین عامل موفقیت آنها می دانید؛
بله ، ولی این فقط یک فاکتور است. دلیل دیگر آن ، جدی بودن مربیان است که وقتی از بچه ها می خواهند در ساعات تعیین شده سر تمرینات حاضر باشند، هیچ کس جرات کم کاری و بهانه تراشی ندارد.
ضمن این که در آنجا خانمها می توانند با آقایان همبازی باشند که در ارتقای سطح بازی آنها تاثیر چشمگیری دارد.
از حریفانتان در بازیهای جهانی آلمان بگویید. مثل این که حسابی ضعیف کشی کردید!
(با خنده می گوید): نه اصلا. باور کنید تیمهای آذربایجان و پاکستان حریفان مطرحی برای ما بودند.
بخصوص تیم آذربایجان که از لحاظ قدرت ، تکنیک و تجربه یک سروگردن از ما بالاتر بود.
آینده تیم ملی ایران را چطور می بینید؛
اگر تمرینات به همان شکل پیش از اعزام آغاز شود و ادامه یابد و به اصطلاح گرمی مسابقه ها را از دست ندهیم ، می توانیم پیشرفت خوبی داشته باشیم.
از این که در تیم ملی کشوری که بتازگی تابعیتش را پذیرفته ای بازی می کنی ، چه احساسی داری؛
من از صمیم دل عاشق ایرانم و پوشیدن لباس تیم ملی این کشور برای من افتخار بزرگی محسوب می شود.
حالا که صحبت از لباس تیم ملی شد، برایمان بگو با توجه به این که این مسابقات اولین حضور بانوان پینگ پنگ باز ایرانی با حجاب اسلامی در عرصه های جهانی بود، شرکت کنندگان دیگر کشورها چه عکس العملی نسبت به این قضیه داشتند؛
سوال جالبی است. به دلیل طراحی و رنگ بسیار زیبای لباسهای ما، بچه های تیمهای دیگر، سر مسابقات حاضر می شدند تا ببینند چطور می شود با حجاب اسلامی ، پینگ پنگ بازی کرد؛ حتی مربی تیم اکراین که من را می شناسد با دیدن لباسهای ما خیلی تعجب کرد و گفت فکر نمی کردم لباسهای اسلامی اینقدر زیبا باشد.
و در پایان اگر صحبت خاصی دارید...
من از آقای مهندس شهبازی به خاطر امکانات فوق العاده ای که در اختیار بچه های تیم قرار داده اند بسیار سپاسگزارم و همچنین به خانم فرانک حیدری (نایب رئیس فدراسیون ) و خانم امیریان (مربی تیم ملی بانوان ) خسته نباشید می گویم و از آنها متشکرم.
زهره زیدی فرد 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
