در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
شورای امنیت سازمان ملل نیز با استقبال از انتخاب میشل عون به عنوان رئیسجمهور جدید لبنان خواهان تشکیل دولت در سریعترین زمان ممکن و برگزاری انتخابات پارلمانی در می 2017 شد. هنوز میشل عون رئیسجمهور جدید لبنان به صورت رسمی سعد حریری را به عنوان نخستوزیر آینده لبنان به پارلمان معرفی نکرده است؛ زیرا فرد مورد نظر باید پیشتر با فراکسیونهای فعال در مجلس به توافق برسد. حال با توجه به همه اینها و گزینه سعد حریری برای نخست وزیری آینده لبنان میتوان پرسید: آیا راه حریری برای گرفتن رای اعتماد از نمایندگان مجلس هموار است؟ آیا حزبالله از نخست وزیری سعد حریری حمایت خواهد کرد؟ اگر حزبالله از حریری حمایت نکند، او قادر خواهد بود کابینهاش را تشکیل دهد؟ آیا حریری این بار قصد دارد تجربهای تازه را به نمایش بگذارد یا مانند چند سال پیش او دولتی وابسته و نیمبند تشکیل خواهد داد که پس از دو سال فعالیت شکست خورد و از قدرت کنار رفت؟
ترکیب احتمالی کابینه
براساس قانون اساسی لبنان پس از انتخاب نخستوزیر، وی از سوی رئیسجمهور (میشل عون) مکلف به تشکیل کابینه خواهد شد. پس از آن نخستوزیر جدید باید بیانیهای را آماده کند که به آن «بیانیه کاری دولت» گفته میشود و تقریبا رئوس برنامههای کاری دولت و بخصوص جهتگیریهای سیاسیاش را نسبت به تحولات داخل و خارج از لبنان بیان میکند. این بیانیه پس از انتشار مورد بحث و بررسی طیفهای مختلف قرار میگیرد. درهمین فاصله نخستوزیر پیشنهادی، با فراکسیونهای مختلف برسر نحوه تقسیم اعضای دولت چانهزنی میکند. در هر دولتی اعضای کابینه کسانی هستند که به فراکسیونهای مختلف تعلق دارند. به بیان دیگر اعضای هر کابینه عبارت از سهمیههایی است که به فراکسیونهای مختلف تعلق میگیرد. پایگاه خبری «لبنان فایلز» در یک گزارش با طرح برخی گمانهزنیها نوشت در کابینه آینده حریری وزارت دارایی از آن جنبش امل، وزارت کشور از آن جریان مستقبل و وزارت دفاع و خارجه از آن مسیحیان خواهد بود. به گفته این منبع لبنانی، حریری درصدد سپردن وزارت ارتباطات به «نادر الحریری»، مسئول دفتر خودش است.
با این حال برخی دیگر از منابع لبنانی میگویند سعد حریری برای تشکیل کابینه خود با مشکلات متعددی مواجه خواهد بود و ممکن است تکمیل کابینه او ماهها طول بکشد. این محافل میگویند تا اینجای کار جریان المستقبل، فراکسیون التغییر و الاصلاح، شماری از جناحها و جریانهای سیاسی لبنانی مانند حزب القومی السوری الاجتماعی و حزب الکتائب از نامزدی حریری حمایت میکنند. با این حال نبیه بری که رهبری جریان تازهای تحت نام «الجهاد الاکبر» را به عهده دارد و متشکل از فراکسیون التنمیه و التحریر با 13 رأی، فراکسیون الوفاء للمقاومه با 11 رأی، فراکسیون لبنان الحرّ الموّحد به ریاست سلیمان فرنجبه با سه رأی و دو عضو حزب البعث و فراکسیون وحده الجبل با سه رأی است، میگوید به حریری رأی نخواهد داد.
موضع حزبالله
در این میان حزبالله تا این لحظه از نامزدی حریری حمایت نکرده و برای این موضع خود سه دلیل دارد:
1 - توافقات حزبالله ـ عون تاکید میکند حزبالله پس از انتخاب عون به ریاست جمهوری ملزم به حمایت از حریری جهت تصدی منصب نخست وزیری نیست [اما در عین حال مانعی برای آن نخواهد بود].
2- موضع حریری در قبال بحران سوریه و حمایتهای وی از گروههای تروریستی اجازه حمایت حزبالله از وی را نمیدهد.
3 - تغییر نیافتن موضع خصمانه و ستیزهجویانه حریری در برابر مقاومت .
به این ترتیب روشن میشود اگر حزبالله از نخست وزیری سعد حریری حمایت نکند، او به دشواری میتواند رای لازم را در پارلمان به دست آورد. اگر هم قرار باشد حزبالله از سعد حریری حمایت کند این مساله به تغییرات به وجود آمده در مواضع سعد حریری بستگی خواهد داشت . به این معنا که حزبالله حاضر است از سعد حریری حمایت کند مشروط به این که او از مواضع پیشین خود در رابطه با ایران و تحولات سوریه دست برداشته باشد و از همسویی و وابستگی به عربستان سعودی و سیاستهای تفرقهافکنانه این رژیم فاصله گرفته باشد. حزبالله لبنان در دو قامت «مقاومت اسلامی» و «حزب سیاسی» حدود سه دهه است که فعالیت میکند و امروزه به یکی از عناصر اصلی ساخت تحولات نظامی و سیاسی منطقه خاورمیانه تبدیل شده است. با حمایت سعد حریری از نامزدی میشل عون بسیاری از تحلیلگران آن را نشانه پیروزی حزبالله در عرصه سیاسی لبنان دانستند. این پیروزی اگر بخواهد استمرار پیدا کند و دولت آینده نیز در سایه آن تشکیل شود، باید ابتدا سعد حریری تکلیف خود را با محور مقاومت روشن کند .
نخستوزیری؛تلاش حریری برای احیای جایگاه از دست رفته در لبنان
استفن زونس،استاد دانشگاه سانفرانسیسکو: مسالهای که لبنان با آن روبهرو بود، رئیسجمهوری بود نه نخستوزیری. اما آنچه مشخص است، تن دادن سعد حریری به ریاست جمهوری عون را نباید صرفا به توافقات بیرون از لبنان مثلا همراهی عربستان منحصر بدانیم. امروز عربستان اولویتهایش در خاورمیانه به سوی مناطق بحرانی تغییر کرده است.
دو نکته را من عنوان میکنم: یکی این که سعد حریری در داخل لبنان پایگاه اجتماعی خود را که پس از ترور پدرش به دست آورده بود دیگر از دست داده و حتی در بین جوامع سنی هم آنقدر پشتیبانی ندارد. دوم این که وی در بیرون تحت فشار عربستان بود و شرکت وی که تنها منبع تغذیه جریان المستقبل بود، در عربستان با وضعیت بد مالی روبهرو بود به همین دلیل سعد حریری مجبور به تن دادن به رئیسجمهوری عون بود تا خود بتواند با نخستوزیر شدن بخشی از شکستهای خود بویژه در داخل را جبران کند.
حال وی امروز در ابتدای مسیر نخست وزیری است زیرا که توافق حزبالله با وی توافق کاملی نبود یعنی تعهدآور برای حزبالله نبود. همین مساله و عدم حمایت قدرتهایی در درون پارلمان از وی به نظرم مسیر او را برای رسیدن به نخستوزیری دشوارتر از رسیدن عون به کاخ بعبدا میکند. البته منظور از این مسیر، مسیر پس از توافق است نه مسیر دوسال و نیم گذشته.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: