در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این یافته موجب غافلگیری دانشمندان شده است. وجه ژنتیک موضوع به کنار، آنها یکسری تفاوتهای دیگر، از جمله شکل بدن، رنگ بدن و الگوی ظاهری را هم مشاهده کردند. به گفته اَکسِل پانکه از مرکز تنوع زیستی و تحقیقات اقلیمی سِنکنْبِرگ، تفاوتهای ژنتیک بین این چهار گونه، قابل قیاس با تفاوت میان خرسهای قطبی و خرسهای قهوهای است.تا امروز، دانشمندان، جمیع زرافهها را به عنوان یک گونه، با نام علمی Giraffa camelopardalis میشناختند. در تحقیق اخیر، چهار گونه مجزای شناخته شده به این ترتیب دستهبندی شدهاند: زرافه جنوبی Giraffa giraffaبا جمعیت 52هزار رأس، زرافه ماسای Giraffa tippelkirchi با جمعیت 32هزار و 500 رأس، زرافه مشبّک Giraffa reticulate با جمعیت 8700 رأس و زرافه شمالی Giraffa camelopardalis با جمعیت 4750 رأس.
به گفته محققان، با این که جمعیت زرافهها در حال حاضر در خطر انقراض تلقی نمیشود، وجود کاهش شدید تعداد آنها از 150هزار به صدهزار طی دهه گذشته، یافته جدید نگرشها را به این جانور تغییر خواهد داد و موجب خواهد شد تا جامعه جهانی تدابیر بهتری برای حفظ این چهار گونه بیندیشد. زیرا جمعیت بشدت کم تعداد دو گونه زرافه شمالی و زرافه مشبّک، آنها را در دسته جانورانی قرار میدهد که بیشترین احتمال انقراض را داشته و حفظ آنان اهمیت بسیاری دارد.قدّ زرافهها با آن گردن و پاهای بلند، و پشت شیب دار و قبّههای روی سرشان (موسوم به آسیکون) تا 5/5 متر هم میرسد. پوشش آنها به رنگ خرمایی، سفید یا زردفام است که به نقوش قهوهای مزین شده است.
زرافهها را میتوان در گرمدشتهای مرکز، جنوب و شرق آفریقا یافت؛ به سوی شمال تا چاد، جنوب تا آفریقای جنوبی، شرق تا سومالی و غرب تا نیجر. به گفته دانشمندان، خطرات متعددی این جانداران را تهدید میکند. از جمله تخریب زیستگاه به علت رشد جمعیت جامعه انسانی و همچنین شکار آنها به قصد گوشت، موی دم و بخشهای دارویی آنها. نزدیکترین خویشاوند گونهای این جانداران، پستاندار گردنبلند آفریقایی به نام اوکاپی است.
منبع: CNN
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: