«بهار» در «بهار» رفت

محمدتقی بهار (ملک الشعرای بهار) 12 ربیع الاول در مشهد دیده به جهان گشود. پدر ملک الشعرا بهار که محمدکاظم صبوری نام داشت و ملک الشعرای آستان قدس رضوی بود ، در سال 1322 قمری درگذشت.
کد خبر: ۹۳۷۵۷

بعد از درگذشت میرزامحمد کاظم ، محمدتقی که هنوز به 18 سالگی نرسیده بود ، جانشین پدر شد و به ملک الشعرایی آستان قدس رضوی رسید. پدر محمدتقی بهار با انجمن ها و محافلی که با نهضت آزادیخواهی و مشروطه طلبی ارتباط داشتند ، مراوده داشت . به همین دلیل ، محمدتقی بهار از 14 سالگی از مشروطه چیزهایی به گوشش رسیده بود. وی از 20 سالگی به جمع مشروطه خواهان پیوست و به انجمن سعادت وارد شد. از همین زمان ، قریحه شعرگویی اش را نیز در خدمت افکار مشروطه خواهی اش قرار داد. در همین حال به روزنامه نگاری نیز روی آورد. روزنامه نگاری بهار و همچنین سرودن اشعار درباره مشروطه و توصیف مبارزان مشروطه ، موجب شهرت وی شد. به همین دلیل در سال 1332 قمری به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب گردید. بهار در مجلس چهارم و پنجم در حلقه دوستان و پیروان آیت الله مدرس قرار گرفت و با وی همراهی کرد. بهار در دوره رضاخان مدتی در زندان به سر برد ولی به مناسبت جشن هزار فردوسی آزاد شد. دوم (و یا اول) اردیبهشت 1330 ه'.ش ، محمدتقی بهار دیده از جهان فروبست .
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها