در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گفتوگو با محسن پرویز، نویسنده و پزشک
نویسندگی بر پزشکی مقدم است
محسن پرویز از داستاننویسان سرشناس کشور است که در دولت نهم معاون فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هم بود. او که اکنون عضو انجمن قلم ایران است، یک پزشک است که دارای پیاچدی فیزیولوژی است. به بهانه روز پزشک درباره تجربیات این نویسنده پزشک با او صحبت کردیم. پرویز معتقد است تجربیات دوران پزشکی تجربیات ذیقیمتی است. او میگوید این تجربیات در شخصیتپردازی و توصیف صحنهها خیلی به نویسنده کمک میکند. مشروح این گفتوگو را در زیر بخوانید.
آقای پرویز تخصص شما چیست؟
بعد از اینکه دوره عمومی من تمام شد، فیزیولوژی خواندم. فیزیولوژی یکی از رشتههای علوم پایه پزشکی است. من پیاچدی فیزیولوژی دارم و عضو هیات علمی دانشگاه هستم.
دوران دانشجویی هم علاقه داشتید به نوشتن؟
امر نوشتن مقدم بر ورودم به دانشگاه بوده است. من فارغالتحصیل سال 1360 هستم. یعنی دیپلم را سال 60 گرفتم که بحث انقلاب فرهنگی مطرح و دانشگاهها تعطیل بود. بعد هم درگیر کار و مدتی جبهه شدم. سال 64 تصمیم گرفتم ادامه تحصیل بدهم و وارد دانشگاه شدم. کار داستاننویسی را سال 61 قبل از ورود به دانشگاه آغاز کردم. همکاری با بعضی مجلات را در زمینه داستان برای نوجوانان از همان زمان شروع کردم که تعدادی از آن داستانها هم چاپ شد.
در داستانهایتان هیچ وقت از تجربیات پزشکی نوشتید؟
تجربه کار بالینی را پزشکان در بیمارستان طی دو دوره میگذرانند. یکی کارآموزی است و یکی کارورزی. در دوره کارآموزی طی دو سال دانشجویان بیشتر نظارهگر هستند، اما در دوره کارورزی زیر نظر متخصص کار طبابت انجام میدهند تا برای بعدها آمادگی پیدا کنند. تجربیات دوران پزشکی تجربیات ذیقیمتی است. حتی اگر تجربیات مستقیم ایجاد نکند، چیزی به آدم اضافه میکند که در نوشتن خیلی کمککننده است. مخصوصا در شخصیتپردازی و توصیف صحنهها خیلی کمک میکند. در کنار اینکه گاهی تجارب مختلفی که در زمینههای مختلف شکل میگیرد، در سوژهیابی به کمک نویسنده میآید.
سبک زندگی نویسندگان و پزشکان گویا به کلی متفاوت است. مثلا نویسندگان اغلب شبها بیدار میمانند و مینویسند، اما پزشکان صبحهای زود باید بیدار شوند. چطور بین این دو تعادل را برقرار کردید؟
گاهی شبها مینوشتم. علت اینکه افراد شبها مینویسند این است که فراغتی که شب دارد را دیگر اوقات شبانهروز ندارد و افراد میتوانند با تمرکز بیشتری بنویسند. گاهی شده که شب تا صبح بیدار بودم و نوشتم، ولی در سحرخیزی و صبح زود از خواب برخاستن هم برکتی است که در هیچ چیز نیست. عادت معمولم این نیست که شبها بیدار بمانم. تلاشم همیشه این بوده که صبح زود از خواب بیدار شوم.
بیشتر خودتان را نویسنده میدانید یا پزشک؟
الان کمتر کار طبابت میکنم. بجز طبابت خانگی برای اطرافیان، کار طبابت به آن شکل انجام نمیدهم. بیشتر کار تدریس انجام میدهم، اما به نظر من بحث نوشتن و علاقه به نویسندگی مقدم بر هر چیز دیگری است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
