«ماشین دودی» تهران راه اندازی شد
28 فروردین 1277 شمسی ، نخستین راه آهن ایران افتتاح شد و اولین واگن و دستگاه آن که مردم به آن «ماشین دودی» می گفتند، به طرف شهرری حرکت کرد. از سال 1290 هجری قمری تا سالهای نخستین قرن چهاردهم هجری ، تلاشهایی برای ایجاد راه آهن به وجود آمد و طرحهایی داده شد ولی موفقیتی نصیب نگردید.
اما در سال 1305 هجری قمری سرانجام نخستین خط راه آهن در ایران افتتاح شد. راه آهن مذکور خطی بود که تهران را به حضرت عبدالعظیم (ری) متصل کرد. راه آهن حضرت عبدالعظیم 8700 متر طول داشت و برای انتقال و جابه جایی زوار حضرت عبدالعظیم به وجود آمد زیرا طبق محاسبه ای که شده بود ، سالیانه حدود 300 هزار نفر از تهران به زیارت حضرت عبدالعظیم می رفتند بنابراین ایجاد خط راه آهن در این مسیر می توانست سودآور باشد. راه آهن حضرت عبدالعظیم توسط یک شرکت خارجی به نام «شرکت سهامی بلژیکی راه آهن و تراموای در ایران» تاسیس گردید. این راه آهن در طول حیات خود ، حوادث متعددی به خود دید. یکی از این حوادث زمانی رخ داد که زنی هنگام پیاده شدن ، در زیر چرخ تراموا جان سپرد. با کشته شدن این زن ، مردم به مسوول هدایت و کنترل تراموا که یک نفر روسی بود هجوم بردند و به سهل انگاری او در متوقف کردن ماشین دودی اعتراض کردند. با اعتراض مردم ، هیاهو و تشنج بالا گرفت و آن مرد روسی با تیراندازی ، یک نفر را کشت . کشته شدن این فرد، خشم مردم را مضاعف نمود و به سوی مامور کنترل تراموا حمله کردند و به قصد کشت او را زدند. سپس مردم واگن های راه آهن را واژگون نموده و آنها را با نفت به آتش کشیدند. حتی به کالسکه یکی از بزرگان حکومت (امین الدوله) که در محل حادثه بود ، هجوم برده به آن خساراتی وارد ساختند. در همین زمان ، حاکم حضرت عبدالعظیم خود را به محل حادثه رساند و مامور کنترل ماشین دودی را از دست مردم نجات داد. ماجرای این واقعه در همین جا تمام نشد. روز پنجم حادثه ، عده ای را به عنوان مقصر دستگیر کردند و از طرف حکومت به آنها چوب زدند. در ضمن ، بزرگان حکومت قاجاری از جمله نایب السلطنه ، امین السلطان و امین الدوله به جهت عذرخواهی از شرکت به سوی حضرت عبدالعظیم رهسپار شدند و از رئیس راه آهن عذرخواهی کردند. رئیس راه آهن عذر آنها را نپذیرفت و طلب 40 هزار تومان خسارت کرد. وقتی که اهل حکومت کاری از دستشان برنیامد و نتوانستند به موضوع خاتمه دهند ، شاه امام جمعه تهران را مامور حل اختلاف نمود. امام جمعه پس از تماس با رئیس راه آهن ، نتوانست وی را به عدم مطالبه 40 هزار تومان ، راضی کند. امام جمعه نیز ناراحت شد و رئیس راه آهن را تهدید کرد و گفت : ما 40 هزار تومان غرامت را می پردازیم ولی فتوا می دهیم که استفاده از راه آهن و سوار شدن بر آن حرام است . رئیس راه آهن از ترس صدور فتوا توسط علما ، تسلیم شد و تنها با اخذ 5 هزار تومان خسارت مصالحه نمود.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
