آمریکا و دو روی سکه حقوق بشر

این سبک زندگی Life style فقط به زندگی اجتماعی خلاصه نمی‌شد. چراکه برای اجرا و نهادینه ساختن سبک زندگی آمریکایی ابتدا باید نظام‌های سیاسی در نقاط مختلف جهان متناسب با نظام سیاسی آمریکا استانداردسازی می‌شدند. این نظام دارای مولفه‌هایی بود. آزادی، دموکراسی، تفکیک قوا و حقوق بشر. مقامات آمریکایی از دو حزب جمهوریخواه و دموکرات با دستاویز قرار دادن این مولفه‌ها سعی می‌کردند مداخلات آمریکا در سایر کشورها را توجیه کنند و به همین دلیل در توجیه دخالت‌های خود از کره، ویتنام گرفته تا کودتای 28 مرداد ایران و دخالت در افغانستان و عراق در هزاره سوم همواره می‌گفتند ما حافظان مرزهای آزادی و پرچمدار دفاع از حقوق بشر هستیم، اما در ورای این سیاست اعلامی و البته فریبنده، واقعیت چیز دیگری بود. واقعیت این بود و هست که آمریکا از این واژگان زیبا و مردم‌پسند همواره استفاده ابزاری کرده است. آمریکا در حالی در مورد وضعیت حقوق بشر در سایر کشورها گزارش‌های سالانه منتشر می‌کند که خود پیش از همه ناقض حقوق بشر بوده است.

به عبارتی بهتر اگر حتی ملاک و استاندارد را اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های حقوق سیاسی و مدنی قرار دهیم، آمریکا با استاندارد دوگانه و مبنا قرار دادن گزارش‌های سالانه سعی کرده است بر جنایات و مداخلات غیر انسانی خود که نقطه مقابل مفاد اعلامیه‌ جهانی حقوق بشر و سایر کنوانسیون‌های بین‌المللی است، سرپوش بگذارد.

آمریکا به تروریست‌های عامل 17 هزار شهید ترور در ایران نه‌تنها پناه داده که با بازی دوگانه و با خارج ساختن آنها از فهرست گروه‌های تروریستی حمایت می‌کند.

ریگان به فرمانده ناو وینسنس که هواپیمای مسافربری ایران را بر فراز خلیج فارس هدف قرارداد و 290 سرنشین آن را به شهادت رساند، مدال شجاعت داد.

آمریکا با وضع تحریم‌های ظالمانه علیه ایران و نقض قطعنامه حق توسعه سازمان ملل متحد عملا حقوق انسانی میلیون‌ها ایرانی را زیرپا نهاده است.

آمریکا با حمله به افغانستان در 2001 و عراق در 2003 میلیون‌ها شهروند عراقی و افغانی را آواره و هزاران نفر را کشته و مجروح کرده است. اسناد منتشر شده در مورد زندان‌های گوانتانامو و ابوغریب سند رسوایی آمریکا در زمینه حقوق بشر محسوب می‌شود.

حمایت از گروه‌های تروریستی در سوریه و قتل عام غیرنظامیان بی‌گناه در پاکستان، افغانستان و یمن با هواپیماهای بدون سرنشین نمونه‌ دیگری از نقض حقوق بشر از نوع آمریکایی است.

علاوه بر اینها در سطح داخلی نیز آمریکا حقوق سیاهپوستان و اتباع آسیایی را زیر پا نهاده است. آشوب‌های فرگوسن و موارد متعدد ضرب و شتم سیاهپوستان نمونه‌هایی از برخورد دوگانه و ابزاری واشنگتن با مقوله حقوق بشر محسوب می‌شوند.

با چنین کارنامه سیاهی آمریکا همچنان خود را مدافع حقوق بشر معرفی می‌کند و با انتشار گزارش‌های سالانه، ایران، روسیه، چین و سایر کشورها را به نقض حقوق بشر متهم می‌سازد. به نظر می‌رسد شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد فارغ از ملاحظات مبتنی بر قدرت می‌بایست از جعبه سیاه حقوق بشر آمریکایی رمزگشایی کند تا جهانیان بیش از پیش به برخوردهای ابزاری آمریکا با مقوله حقوق بشر پی ببرند و دریابند در پشت چهره زیبای مجسمه آزادی و حقوق بشر آمریکایی غول هراسناکی نهفته است که در نقض حقوق بشر و زیرپا نهادن حقوق انسان‌ها حرف اول را می‌‍‌زند.

دکتر مراد عنادی - مدیرمسئول