چهره در قاب/19 محمود فرشچیان، مینیاتوریست
شخصیتی جهانی است. او و حسین بهزاد را می توان 2نابغه مینیاتور معاصر دانست ؛ هنرمندانی که این هنر را حفظ کردند و زنده نگه داشتند.
نام استاد محمود فرشچیان ، با نگارگری ایرانی گره خورده و تکنیک کارش ، نو و جدید است. آثارش از تنوع رنگ زیادی برخوردارند، به گونه ای که برای یک برگ درخت نیز، 5یا 6رنگ را به کار می برد.
سبک شخصی فرشچیان را نمی توان با هیچ یک از هنرمندان قدیم مقایسه کرد و مسلما بعد از این بسیاری دنباله روی او خواهند بود؛ اتفاقی که سبک او را به مکتبی هنری بدل خواهد کرد.
در سال 1354، برای اولین بار، استاد فرشچیان را در خانه دوست مشترکمان ، دکتر منوچهر باستانی دیدم. او در همان زمان در اوج قرار داشت و با چاپ چند کتاب نفیس ، هنرمندی شناخته شده بود. دوستی مان که از آنجا آغاز شد، تا امروز ادامه دارد.
سال 1382، نمایشگاه مشترکی هم در سالن همایش های بین المللی صداوسیما به مناسبت همایش چهره های ماندگار برپا کردیم. در همان سال از او دعوت کردم که به آتلیه ام بیاید. راحت و آسوده بر صندلی نشست و کاغذی مقابلش گذاشتم.
او در آرامشی عجیب فرو رفت و شروع به طراحی پیرمردی کرد که در بعضی از کارهایش تکرار شده است. سکوتی دلنشین بر فضای استودیو حاکم شد که در آن تنها صدای خوش کشیده شدن قلم استاد روی کاغذ به گوش می رسید.
من نیز، نورپردازی را متناسب با این فضا طراحی کردم و با باز کردن دهانه نورها، سعی کردم عکس را از حالت استودیویی خارج کنم.
نتیجه این تصمیم ، نورهایی نرم و ملایم است که بر چهره محمودفرشچیان تابیده و با آرامش درونی و فوق العاده اش هماهنگی دارد.
فخرالدین فخرالدینی
چهره ها درقاب/18
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
