عطار و 1748000 نفر از همشهریان او به قتل رسیدند

دهم صفر 618 ه.ق شهر مقام نیشابور پس از 3 روز مقاومت سرسختانه ، سقوط کرد و مغول ها وارد شهر شدند.مغول ها بعد از ورود به نیشابور ، ابتدا حاکم این شهر را کشتند و سپس مردم را به صحرا بردند.

کد خبر: ۹۰۶۷۶

همه مردها طبق فرمان خان مغول ، قتل عامل شدند. حرص خونریزی مغول ها به قدری زیاد بود که حتی سگها و گربه های نیشابور را کشتند و حدود 20 روز به بازرسی خانه ها پرداختند تااشیای ارزشمند را غارت کنند. بعد از غارت شهر، به تخریب و سوزاندن شهر مشغول شدند. به این ترتیب ، شهری که چند میلیون جمعیت داشت در طول سه هفته چنان ویران شد که آثار حیات به سختی در آن پیدا بود. مغول ها ، همه گوشه و کنار شهر و همه سرداب ها و آب انبارها و باغها را نیز گشتند تا اگر موجود زنده ای ببینند ، از بین ببرند. در همین زمان دختر چنگیز نیز دستور تازه ای صادر کرد و گفت : این شهر را چنان صاف و ویران کنید که بتوان در آن زراعت کرد. مغول ها ، دستور دختر چنگیز را فورا اجرا کردند و بعد از صاف و ویران کردن کل شهر ، 7 روز بر آن آب بستند. نوشته اند تعداد کشته شدگان شهر نیشابور در جریان هجوم مغول به آنجا، بیش از 1748000 نفر بوده است . یکی از کسانی که در واقعه جانگداز نیشابور به قتل رسید ، «فریدالدین عطار نیشابوری» شاعر ، ادیب ، اندیشمند و عارف بزرگ تاریخ ایران است . فریدالدین عطار نیشابوری در ششم شعبان 513هجری قمری دیده به جهان گشود. اصل نام او «محمد» و لقبش «فریدالدین» است . شغل فریدالدین ، داروفروشی و عطاری بود. به همین سبب ، او را «فریدالدین عطار» می گفتند. روزی از روزها ، عطار نیشابوری در دکان خود سرگرم داروفروشی و معامله بود که درویشی رسید و چند بار از عطار درخواست کمک کرد. عطار هیچ اعتنایی به درویش نکرد و همچنان به داروفروشی ادامه داد. درویش ناامید شد و به عطار گفت : ای داروفروش ، پس تو چگونه خواهی مرد. عطار پاسخ داد: من هم چون تو خواهم مرد. درویش گفت : بعید می دانم بتوانی چون من بمیری . درویش این سخن گفت و آنگاه در همان حال که «الله» می گفت ، در گوشه ای دراز کشید و مرد.عطار نیشابوری با دیدن این صحنه ، بسیار متاثر شد و دست از داروفروشی کشید و به عرفان و سلوک و امور معنوی روی آورد. عطار نیشابوری در این زمینه به سرعت رشد کرد و به مراتب بسیار بالایی رسید. عطار نیشابوری در رشته های مختلف دانشهای عصر خویش متبحر شد. او کسی بود که هم در عرفان گام بر می داشت و هم در دانش دینی ، پزشکی ، تفسیر ، فنون ادبی ، فقه ، حدیث ، داروشناسی ، نجوم و... چهره مشهور زمان خود بود. فریدالدین عطار نیشابوری کتابهای متعدد نوشت . برخی از مورخان تعداد آثار او را از 100 عنوان نیز بیشتر دانسته اند. نام برخی آثار فریدالدین عطار نیشابوری چنین است : تذکره الاولیا ، منطق الطیر ، اسرارنامه ، الهی نامه ، دیوان شعر ، مصیبت نامه ، مختارنامه ، جواهرنامه و آثار متعدد دیگر. مقام عطارنیشابوری در عرفان و ادب به قدری بالا است که حتی مولوی او را می ستاید و می گوید: هفت شهر عشق را عطار گشت / ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم عطار روح بود و سنایی دو چشم او / ما از پی سنایی و عطار آمدیم