از مواجهه با رقبای قدر نهراسیم
حضور در جام جهانی 2006دغدغه جامعه ما بود که پس از پیروزی بر بحرین از قوه به فعل درآمد تا به آرزوی میلیون ها شیفته فوتبال ، جامه عمل بپوشاند؛ اما اکنون بحث آماده سازی تیم ملی به منظور رویارویی
در این خصوص ، برنامه های تدارکاتی قوی و بازیهای دوستانه مناسب با حریفان نام آور، در قدرتمندی تیم ملی کشورمان اثربخش خواهد بود.
گوش شیطان کر و چشم شیطان کور مثل این که کاستاریکا بنا دارد برخلاف اکراین به عهدش وفا کند و به تهران بیاید.
اکراین در اقدامی بی مورد از آمدن به ایران امتناع کرد و به قولی دبه در آورد تا بازی تدارکاتی ما با شاگردان اولگ بلوخین به رویا تبدیل شود.
پس از این حرکت غیرمنطقی از جانب اوکراینی ها، رایزنی مقامات فدراسیون فوتبال شروع شد که سرانجام قرعه به نام کاستاریکا افتاد.
شاید کلاس و سبک بازی کاستاریکا در مقام مقایسه با اوکراین سطح نازل تری داشته باشد اما به هر حال کاستاریکا هم یکی از 32تیم شرکت کننده در جام جهانی است و می تواند رقیبی مناسب برای ما باشد.
از قرائن پیداست فدراسیون فوتبال برای دعوت از تیمهای صاحب نام ، تلاش و رایزنی فراوانی در اولویت قرار داده و خودداری کشورهای اروپایی مثل اوکراین یا اسپانیا و... هیچ ارتباطی با دکتر دادکان و همکارانش ندارد.
رئیس فدراسیون فوتبال در جلسه هم اندیشی با خبرنگاران اعزامی به جام جهانی ، به این نکته اشاره کرد و بصراحت گفت که اوکراین و امثال آن به سبب مسائل سیاسی از سفر به تهران طفره رفتند و وی در این رهگذر، بی تقصیر است.
دادکان حتی در این نشست به دعوت از تیم ملی آرژانتین و قبول پیشنهادهای این تیم برای سفر به تهران تاکید ورزید اما به هرحال آنچه مسلم است ، این که تیم ملی ما برای رسیدن به مرز آمادگی مطلوب ، به مصاف با حریفان قدر و حرفه ای نیاز حیاتی دارد.
طبق برنامه ، روز چهارشنبه دهم اسفند می بایست در ورزشگاه بزرگ شهر، پذیرای کاستاریکا باشیم و نخستین بازی تدارکاتی و جدی خود را کلید بزنیم.
همان طور که اشاره کردیم ، بازی با این حریف که بلیت حضور در جام جهانی 2006را دریافت کرده ، برای برانکو و یارانش درسهایی گرانبها خواهد داشت و سایه روشن های خطور سه گانه تیم ملی را بیش از پیش آشکار خواهد کرد.
حریفی جدی
در بازی با کاستاریکا قرار است لژیونرهای ما هم حضور داشته باشند که به طور قطع ملحق شدن کریمی، هاشمیان، مهدوی کیا، زندی و... به اردوی تیم ملی، قدرت بایسته را به تیم ملی ما ارزانی خواهد کرد؛ اما بحثی که این روزها مطرح است ، این است که چرا برانکو فقط لژیونرها را عصای دست خود می داند و روی دیگر نفرات بویژه بهترین های لیگ و جوانان پرانرژی ، کمتر حساب می کند.
شکی نیست که مهدوی کیا و کریمی دو مهره قابل اتکای ما در جام جهانی هستند، اما سوال ما از برانکو این است که اگر خدای نکرده یکی از لژیونرهای ما دچار مصدومیت شدید شوند یا به هر دلیلی نتوانند در جام جهانی بازی کنند، چه باید کرد؛
بهترین شیوه این است که برانکو کنار عنایت به لژیونرها، نفرات دیگری را محک بزند و آنها را مورد سنجش قرار دهد. به هر شکل ، کاستاریکا اولین حریف تدارکاتی جدی ماست که به سبب قدرت بالا و فیزیک بدنی خوب بازیکنانش ، می تواند حریفی نسبتا ایده آل برای ما باشد.
کاستاریکا در منطقه ای صعود کرد که امریکا و مکزیک هم در آن حضور داشتند و توانست به عنوان تیم سوم ، به جام جهانی آلمان قدم بگذارد. سیستم بازی کاستاریکا، شباهت زیادی به شیوه بازی مکزیک ، یکی از رقبای ما در جام جهانی 2006دارد، بنابراین دیدار دهم اسفند برای تیم ملی کشورمان حائز اهمیت است.
با چنین شرایطی این دیدار دوستانه برای تیم ما پر اهمیت خواهد بود و تیم ما در بازی چهارشنبه ، محک جدی خواهد خورد.
پر واضح است که این گونه بازی های تدارکاتی برای تیم ملی ما از نان شب هم واجب تر است و چه خوب است به این حرکت موثر ادامه بدهیم و از تیمها دعوت کنیم سیستم بازی آنها با مکزیک ، پرتغال و آنگولا شبیه باشد.
آزمونی بزرگ
گفتیم و نوشتیم که قدرت یکی از عوامل حیاتی رقبای ما در جام جهانی است ، البته پرتغال و مکزیک از سبک بالاتری نسبت به آنگولا برخوردار هستند وبا تلفیق اسلحه تکنیک و قدرت توانسته اند در صف بزرگان بایستند.
به هر میزان که این بازیها با برنامه و هدفمند باشند، تیم ملی ما هم راحت تر به هدفش خواهد رسید و برانکو با تفنگ پر به جام جهانی خواهد رفت.
اگر آرژانتین و تیمهایی پر قدرت از این دست به تهران بیایند و ملاک برای برانکو، باخت و برد نباشد و او از شکست نهراسد، به طور قطع تیم ملی فوتبال ما درسهای گرانبهایی خواهد آموخت و خلاصه این که با یک دنیا انگیزه و انرژی به سرزمین قیصر خواهد رفت.
برانکو نباید از شکستهای احتمالی کوچکترین دلهره ای به دل راه دهد و در پیله اضطراب فرو رود، حتی اگر در بازیهای تدارکاتی به تیمهای صاحب سبک و قدر ببازیم، اما از این باختها پند بگیریم ، به طور یقین پیروزی با ما خواهد بود.
جام جهانی یک میدان بزرگ است و ما باید با حریفان بزرگ دست و پنجه نرم کنیم و بتوانیم با شرایطی ایده آل به آلمان برویم. در جام جهانی که میدانی بس خطیر است ، 32تیم از 4گوشه دنیا گردهم می آیند تا معتبرترین ، داغ ترین و مهیج ترین پیکارهای فوتبال را به نمایش بگذارند.
ایران یکی از 4نماینده قاره کهن و پرجمعیت آسیا، برای سومین بار در این میدان بزرگ حضور می یابد، اما ما در شرایطی می توانیم در آلمان حرفی برای گفتن داشته باشیم که در آزمون های تدارکاتی نمره قبولی بگیریم و با مطالعه به پیش برویم.
بازیهای تدارکاتی با تیمهایی مثل مجارستان و بلغارستان که از رفتن به جام جهانی ناکام مانده اند، آن طور که باید و شاید موثر نخواهد بود و ما به مسوولان فوتبال کشور پیشنهاد می کنیم حتما با تیمهایی رایزنی کنند که موفق به کسب جواز صعود به جام جهانی شده اند.
تفکرات تازه
برانکو بارها تاکید کرده که انتقادپذیر است و به راهکارهای اصولی کارشناسان احترام می گذارد. وی در این ارتباط، چند بار با نخبگان زیر یک سقف جمع شد و به دیدگاه های صاحب نظران گوش فرا داد، اما با این حال سرمربی کروات تیم ملی بجز یکی دو تغییر، همچنان به تفکرات قدیمی خود پایبند نشان داده است که نمونه بارز آن در فهرست مدعوین دیده می شود.
معلوم نیست چرا برانکو تحت هر شرایطی به یک سری بازیکن حتی در صورت آمادگی نداشتن ، روی خوش نشان می دهد و آنان را به اردوی تیم ملی فرامی خواند. سیدمحمد علوی ، محرم نویدکیا، مهرزاد معدنچی ، ستار زارع ، محمد نصرتی از این دسته بازیکنان هستند که همیشه مورد توجه برانکو قرار دارند.
به باور ما، سرمربی تیم ملی باید رودربایستی را کنار بگذارد و مصلحت تیم ایران را بر هر چیزی مقدم بدارد. در نقطه مقابل این اندیشه سوال برانگیز برانکو به یک سری بازیکن آماده همانند سیاووش اکبرپور، مجتبی جباری ، مهدی رجب زاده ، امیرحسین صادقی و رسول خطیبی اعتماد کرده و آنان را به اردو فراخوانده که این حرکت او قابل ستایش است.
رضا میرزاییان 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
