jamejamnashriyat
نشریات روزنامه جام جم کد خبر: ۸۹۳۵۹۶ ۲۱ فروردين ۱۳۹۵  |  ۰۰:۰۱

ورزشکاران نخبه کشورها که هنگام رژه نگاه حاضران در استادیوم یا بینندگان تلویزیونی را به خود خیره می‌کنند، همراه رکوردهای شگفت‌انگیز بازی‌ها، یک بار دیگر روح المپیک را در سراسر دنیا زنده می‌کنند.

سه ماه و 25 روز دیگر به آغاز سی و یکمین دوره بازی‌های المپیک تابستانی در ریودوژانیروی برزیل باقی مانده است و از ۱۵ تا ۳۱ مرداد دوباره ثبت رکوردها و لحظه‌شماری برای گرفتن مدال ورزشکاران، به هیجانی وصف‌ناپذیر میان مردم جهان تبدیل خواهد شد. المپیک در دهکده بازی‌ها به بیش از ده هزار ورزشکار از 206 کشور دنیا جا می‌دهد تا در یکی دیگر از دوره‌های این رویداد تاریخی شرکت کنند. 306 سِت مدال در ۲۸ رشته ورزشی، مردم دنیا را به وجد می‌آورد و آنها در پایان بازی‌ها به دنبال سهم خود از مدال‌های توزیع شده در المپیک هستند. هر چند روح ورزش در المپیک فقط مبنای مدال ندارد، زیرا مشارکت ملت‌ها زیر یک پرچم با هدف نوعدوستی و صلح در جهان، اصول اولیه آن را تشکیل می‌دهد.

شعار سریع‌تر، بالاتر و قوی‌تر که نخستین بار توسط پی‌یر بارون دوکوبرتن فرانسوی، بنیانگذار المپیک نوین پیشنهاد داده شد همچنان بر تارک بازی‌ها می‌درخشد؛ هرچند ورزش که بظاهر جزو غیرسیاسی‌ترین فعالیت‌های بشری و برآمده از نیاز آدم به سرگرمی و تحرک است، در مواردی می‌تواند به سیاسی‌ترین آنها تبدیل شود.

ادوار مختلف المپیک بازی‌های سیاسی پشت پرده را کم‌تجربه نکرده است. از سوی دیگر، ورزش را می‌توان نموداری از حد کارایی دولت‌ها ارزیابی کرد، زیرا ورزش به دلیل وضوح و روشنی در جامعه آشکار است و برآیند مسابقه‌ها می‌تواند تصویری واقعی از اوضاع مدیریت و میزان مسئولیت‌شناسی و تولید ایده‌ها و راهکارهای تازه در راه دستیابی به سلامت و پویایی جامعه را نشان دهد. بنابراین المپیک به عنوان بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان در کنار رویدادهای ورزشی دیگر می‌تواند برای ملت‌ها یکی از عرصه‌های هویت ملی، هم‌پذیری و یگانگی باشد و شعارها، نمادها و تقابل ورزشکاران، حس مشترک ملی و یگانگی را القا می‌کند. المپیک برای مردم پهنه گیتی ایرانی‌ها هم خاطرات زیادی آورده است. امروزه کسی نیست که هر چهار سال یکبار و با نزدیک شدن به دوره جدید بازی‌های المپیک، تاریخچه این بازی‌ها را با حضور ورزشکاران و قهرمانان ایرانی شرکت‌کننده در بازی‌ها مرور نکند. جعفر سلماسی به عنوان نخستین مدال‌آور کاروان ایران در المپیک 1948 لندن هنوز سر زبان‌هاست. غیر از دانشجویانی که تا قبل از المپیک 48 لندن به منظور کسب تجربه و فن‌آموزی روانه محل برگزاری بازی‌ها شده بودند، تاریخ رسمی شروع بازی‌های المپیک برای ورزش ایران سال 1948 لندن است که در این سال تعداد ورزشکاران 38 نفر در رشته‌های ‌تیراندازی، مشت‌زنی، وزنه‌برداری، کشتی آزاد، بسکتبال و ژیمناستیک بود.

ایران در نخستین دوره حضور با یک مدال برنز و در آخرین دوره بازی‌ها که سال 2012 در لندن برگزار شد با چهار مدال طلا،پنج نقره و سه برنز و در مجموع با کسب 12 مدال جایگاه هفدهم را از آن خود کرد که این عنوان در تاریخ حضور ورزش ایران در المپیک بی‌سابقه بود. از سال 1948 تاکنون که در آستانه آغاز سی و یکمین دوره بازی‌های المپیک قرار گرفته‌ایم ورزش ایران در گذر نسل‌های پی‌درپی شاهد ثبت خاطرات تلخ و شیرین ورزشکارانش از پیکار با حریفان مختلف بوده است، اما در پس همه نتایج، پیروزی و شکست، مدال‌آوری توام با اشک و لبخندهای المپیک، از این که سال‌ها در این ضیافت بزرگ ورزشکار داشته‌ایم و ساز و برگ دوره کنونی با نسل جدیدی از ورزشکاران فراهم می‌شود، خوشحالیم. بنا داریم در این 118 روز باقیمانده تا المپیک ریو همراه با ورزشکاران، اخبار مرتبط با المپیک، دوره‌های آماده‌سازی و کسب سهمیه‌های در راه ریو را در ستون ویژه همین صفحه بیاوریم. پس در روزشمار المپیک ریو با گروه ورزش جام‌جم همراه باشید.

محمد رضاپور

ورزش

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
رسانه ملی و جوانگرایی سیستمی

رسانه ملی و جوانگرایی سیستمی

یکی از سیاست‌های مهم مدیریتی سال‌های اخیر سازمان صدا و سیما، اهتمام ویژه به رشد، تربیت و به‌کارگیری ظرفیت عظیم نیروهای جوان و پرنشاط انقلابی در سطوح مختلف رسانه ملی است.

نقش قدرت بازدارندگی ایران

نقش قدرت بازدارندگی ایران

چند ماه قبل اقدام جمهوری اسلامی ایران در توقیف کشتی انگلیسی پس از توقیف محموله نفتی ایران در جبل الطارق، آن‌هم در حالی که ناوهای نظامی آمریکا و انگلیس در منطقه بودند به دشمن ثابت کرد در قبال مداخلات آنها منفعل نخواهیم بود و قاطعانه در مقابلشان خواهیم ایستاد، این درسی است که آمریکا نیز از آن عبرت گرفته است.

صد حیف ...

صد حیف ...

هر قدر به روزهای پایانی نزدیک‌تر شدیم، دلهره‌ای محکم‌تر وجودم را چنگ زد. شبیه کودکی بودم که به اضطراب جدایی دچار شده، شبیه کسی که همه عزمش را جزم کرده برای مهاجرت، اما نگاه منتظری در سالن ترانزیت فرودگاه ته دلش را خالی می‌کند ... شبیهِ شبیه هیچ کس ...

عملیات عجیب

عملیات عجیب

خاطره ای که من نقل می کنم از یکی از دوستان ما به نام امیر سرتیپ ایرج عصاره است.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر