چهره ها درقاب/3 سعید نفیسی، نویسنده

عکس سعید نفیسی را 44 سال پیش گرفتم. با نفیسی از نزدیک آشنا نبودم، اما همیشه دوست داشتم مقابل دوربین عکاسی ام بنشیند
کد خبر: ۸۸۸۵۴
، چرا که جدا از شان فرهنگی اش، شخصیت و ظاهری داشت که از بهترین چهره ها برای عکاسی پرتره محسوب می شد. سال 1340، دوستی داشتم که می خواست برای روی جلد مجله ای عکس نفیسی را چاپ کند.
از من خواست تا عکسی از استاد بگیرم و من هم از خدا می خواستم این فرصت دست دهد. بالاخره روزی نفیسی به آتلیه «کارمن» آمد.
من در اولین جلسه آشنایی با چهره ها، عکسی نمی گرفتم بلکه با باز کردن سر صحبت با آنها، سعی می کردم گوشه هایی از شخصیت افراد را کشف کنم و حالتها و میمیک صورتشان را بشناسم.
در مورد سعید نفیسی نیز چنین کردم و ضمن آن که سعی داشتم تا ارتباطی ساده و راحت با او برقرار کنم ، طراحی اولین نورپردازی بر صورتش را نیز ریختم. سعید نفیسی را آدمی یافتم که بسیار متفکر بود و با طمانینه و آرامش حرف می زد؛ دانشمندی که حتی در صحبت های روزمره اش کلمه و واژه ای زاید و بیهوده نداشت.
نگاه نافذ او بیننده را مغلوب و در عین حال بسیار بی اعتنا جلوه می کرد. در جلسه دوم نیز با هم صحبت کردیم.
در بین گفتگو، هیچگاه از او نخواستم تا فیگور یا حالت خاصی بگیرد. آنچه در این پرتره می بینید، حالتی بود که در بین صحبتها و بسیار طبیعی شکل گرفت. در این عکس اگرچه چهره جدی نفیسی خود را نشان می دهد و نگاه او به دوردستها بیننده را تحت تاثیر عمیق قرار می دهد، اما انگشتان ظریفش که پوست صورت را لمس کرده اند، از سنگینی نگاه و چهره او می کاهند و این همان وجه دیگر شخصیت نفیسی بود؛ آدمی که در عین جدی و متفکر بودن ، احساساتی بسیار لطیف و عاطفی داشت.

فخر الدین فخر الدینی

چهره ها درقاب/2
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها