jamejamonline
ورزشی بانوان کد خبر: ۸۶۱۲۱۹   ۱۰ آذر ۱۳۹۴  |  ۱۲:۲۷

گفت‌وگو با بهناز شفیعی تنها دختر موتورسوار ایرانی در رشته «RACE»

پرش به سقف آرزوها

نشستن بر ترک موتور، گذاشتن کلاه کاسکت و گاز دادن در پیچ و خم‌های پیست. همه اینها برای بهناز شفیعی لذت است، لذتی که هیچ چیزی جانشین آن نمی‌شود.

پرش به سقف آرزوها

لذتی که بهناز آن را در هیچ ورزش دیگری پیدا نمی‌کند. او 26 سال دارد و 11 سال است که موتورسواری می‌کند، یعنی از 15 سالگی. دختری که از استان البرز به دنیای موتورسواری معرفی شده در رشته‌های موتورکراس و موتور ریس فعالیت می‌کند و البته از فدراسیون اتومبیلرانی هم مجوز رسمی برای تمرین در این رشته را دارد. خودش می‌گوید تنها دختر موتورسوار در رشته ریس است و خود را نیز نخستین مربی موتور ریس می‌داند. او که در رشته حسابداری تحصیل کرده در گفت‌وگو با «جام بانوان» از شرایط موتورسواری بانوان می‌گوید و از مشکلاتی که پیش روی موتورسواران است. از تجربه‌های بین‌المللی‌اش می‌گوید و به آرزوهایش هم اشاره می‌کند. این‌طور که مشخص است در آینده خیلی بیشتر از بهناز شفیعی خواهیم شنید...
یک خانم سرنوشت‌ساز
بهناز شفیعی چگونه موتورسوار شد؟ او به «جام بانوان» چنین گفت: از کودکی به موتورسواری علاقه داشتم، اما اتفاق اصلی سال 83 افتاد. برای سیزده به در به روستایی رفتیم که در آن روستا زنی را دیدم که موتورسواری می‌کند. جرقه اصلی از همان زمان زده شد. شاید برایتان جالب باشد که نخستین بار موتورسواری را از همان خانم یاد گرفتم. تنها چیزی که به من یاد گفت این گاز است و این هم کلاج!
برو آشپزی کن!
موتورسواری رشته‌ای است که در انحصار مردان قرار دارد و شاید حضور زنان در آن بسیار عجیب به نظر برسد.
تنها موتورسوار زن رشته ریس دراین باره گفت: «اتفاقا مردم از حضور موتورسواران دختر استقبال می‌کنند. متاسفانه بعضی از آقایان نمی‌توانند خانم‌هایی را ببینید که بالاتر از خودشان فعالیت‌های مهم انجام می‌دهند برای همین با گفتن جملاتی مثل برو آشپزی ات را بکن به ما واکنش نشان می‌دهند. ما تلاش می‌کنیم به آنها ثابت کنیم که اشتباه می‌کنند. البته روی هم رفته عموما از ما استقبال می‌کنند و حتی با تشویق هم روبه‌رو می‌شویم. خیلی از افراد نیز در شبکه‌های اجتماعی طرفداری خود را اعلام می‌کنند.»
یک رشته پرخطر
موتورسواری یکی از خطرناک‌ترین رشته‌های ورزشی دنیاست. شفیعی با تائید این موضوع گفت: «صد در صد موتورسواری پر از خطر است. اما اگر لباس ایمنی داشته باشید و از توانایی‌های خودتان استفاده کنید می‌توانید موفق شوید. خیلی اتفاق می‌افتد که یکی هنوز ابتدایی‌ترین اصول موتورسواری را نمی‌داند، اما می‌خواهد پرش داشته باشد. رعایت کردن اصول خیلی از خطرها را رفع می‌کند. کلاه کاسکت ابتدایی‌ترین و مهم‌ترین ابزار است. خود من فقط یک بار هنگام پرش زمین خوردم و شستم در رفت و وگرنه به غیر از آن آسیب‌دیدگی دیگری را تجربه نکرده‌ام.»
این هزینه‌های کمرشکن
اتومبیلرانی و موتورسواری هر دو هزینه‌های بسیار کمرشکن و غیرقابل باوری دارند. در موتورسواری هر چند هزینه‌ها کمتر است، اما باز هم این رشته پرمخاطره یکی از گران‌ترین رشته‌های ورزشی است.
دختر موتورسوار ایرانی در تائید این موضوع گفت: «هزینه استهلاک موتورها بالاست و لوازم جانبی آن نیز بسیار گران است. اتومبیلرانان شاید برای یک جفت لاستیک تا پنج میلیون تومان هم بپردازند، اما لباس و لوازم جانبی موتور نیز قیمت‌هایی نجومی دارد. برای ما که حرفه‌ای کار می‌کنیم باید ماهی یک و نیم میلیون تومان کنار بگذاریم تا خرج موتور و لوازم جانبی آن شود. من به موتورسواری عشق و علاقه دارم و به همین دلیل هر چه درآمد دارم خرج موتورسواری می‌کنم. البته من حامی مالی هم دارم که من را حمایت می‌کند. با کمک این حامی در برخی از هزینه‌ها صرفه‌جویی می‌شود.»
دومی در جشنواره ایتالیا
بهناز تشنه حضور در رقابت‌های موتورسواری است، چیزی که تا به حال برایش مقدور نبوده چون تا به حال مسابقه‌ای برای بانوان موتورسوار در ایران برگزار نشده است.
وی گفت: «در ایران هیچ مسابقه‌ای برای خانم‌ها برگزار نمی‌شود. موتورسواری هنوز به طور رسمی برای بانوان شناخته شده نیست، اما با این حال خود من دو ماه پیش در یک جشنواره جهانی در ایتالیا شرکت کردم و به مقام دوم رسیدم. خود ایتالیایی‌ها برای من دعوت‌نامه فرستادند. من تنها موتورسوار خانم این جشنواره از قاره آسیا بودم.»
شفیعی با حضور در جشنواره ایتالیا تجربه‌ای بین‌المللی کسب کرد و حتی نام خود را در دنیای موتورسواری بیشتر مطرح کرد. حالا این موتورسوار 26 ساله منتظر فرصت دیگری است که بتواند در یک جشنواره و یا مسابقه بین‌المللی خود را نشان بدهد.
معروف‌ترین موتورسوار ایرانی
بهناز شفیعی همان طور که ذکر شد در ماه‌های گذشته بسیار مورد توجه رسانه‌های خارجی قرار گرفته است.
وی اظهار کرد: «من از عید امسال تا اکنون مورد توجه خبرگزاری‌های معتبر دنیا بودم و رسانه‌های مختلفی از اروپا و آمریکا از من گزارش تهیه کرده‌اند. برخی از آنها من را معروف‌ترین موتورسوار دختر ایرانی می‌دانند. احساس می‌کنم در رابطه با موتورسواری بانوان فرهنگ‌سازی شده است و این رشته در حال جا افتادن است. البته هنوز هم هستند کسانی که به موتورسواری ما می‌خندند. با خنده می‌گویند مگر موتورسوار زن هم داریم؟»
پیشنهادهایی برای بهناز
بهناز شفیعی همانند بسیاری دیگر از ورزشکاران ایرانی پیشنهادهایی برای ادامه فعالیت در خارج از کشور داشته است.
وی در این رابطه یادآور شد: «در جشنواره ایتالیا که بودم پیشنهادی برای ادامه فعالیت در آنجا دریافت کردم، البته دعوت‌نامه‌ای هم از آمریکا داشتم که به یک کمپین تمرینی بروم و فعالیت‌هایم را آنجا ادامه بدهم. اما من می‌خواهم همین جا کارم را ادامه دهم. می‌خواهم راه را برای دخترهای موتورسوار همواره کنم. در واقع قصد دارم برای موتورسواری بانوان فرهنگسازی کنم.»
قدم در راه مربیگری
موتورسوار زن ایرانی خیلی سریع گام به دنیای مربیگری گذاشت. او دوره‌های عملی و تئوری را گذرانده است و حالا برای دخترانی که بودجه چندانی هم برای آموزش ندارند، مربیگری می‌کند: «برخی فقط برای تفریح می‌خواهند روی موتور بنشینند که در این صورت من رایگان آموزش می‌دهم، اما برای حرفه‌ای‌ها چیزهای بیشتری لازم است. اول یک دست لباس مخصوص و سپس موتور. حرفه‌ای‌ها حداقل باید با پنج میلیون تومان استارت بزنند.»
سقف آرزوی بهناز
برای بهناز شفیعی که برای راه‌اندازی مسابقات بانوان در ایران لحظه‌شماری می‌کند هیچ چیز لذتبخش‌تر از حضور در رقابت‌های داخلی نیست: «آرزو می‌کنم بتوانم در ایران مسابقه بدهم. تشکیل تیم در سطح استان و البته مهم‌تر از آن تشکیل تیم ملی و اعزام به رقابت‌های بین‌المللی آرزوهای بزرگ‌تر من هستند. ما استعدادهای زیادی در کشور داریم که می‌توانند در مسابقات شرکت کنند.»
تشکر ویژه
پایان بخش مصاحبه بهناز شفیعی هم تشکر از کسانی بود که بیشترین نقش را در پیشرفت او داشتند: «باید از فدراسیون اتومبیلرانی و موتورسواری و هیات اتومبیلرانی و موتورسواری تشکری ویژه داشته باشم. از مادرم هم تشکر می‌کنم. همین که جلوی من را نگرفتند و علاوه بر آن تشویقم هم کردند جای شکرش باقی است.»

هیلدا حسینی خواه/جام جم آنلاین

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
ما حتما می توانیم

ما حتما می توانیم

خواهر و برادری ژاپنی با هم مدال طلای المپیک توکیو را صید کردند! هر دو جودوکار هستند و هر دو در یک روز در فینال مسابقات حریفان فرانسوی و گرجستانی خود را شکست دادند و قهرمان المپیک شدند.

نابودگر!

نابودگر!

 در سال‌های اخیر بسیار از این گفتیم که فلان مربی مزدور است و فلان ورزشکار هم.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر