تلفیق زیبای نـور و بـاران

ایده مجموعه عکس « باران » از مدت‌ها پیش به ذهن من آمده بود. سال‌ها بود که از شیشه جلوی ماشین به بیرون نگاه کرده و مناظر طبیعی، قطرات باران و تاثیر نور در آنها را تحسین می‌کردم. سعی کردم از طریق شیشه جلوی ماشین عکس بیندازم، اما در آن موقع در حال فیلمبرداری بودم و به سختی می‌شد تاثیر درست نور بر عکس را ثبت کرد.

زمانی‌که دوربین‌های دیجیتال آمد، این ایده دوباره در ذهنم جرقه خورد. توانستم در حین رانندگی و حتی با وجود نور پایین عکس‌های دلخواهم را بگیرم. یک دستم روی فرمان ماشین بود و با دست دیگر عکس می‌گرفتم. البته نباید چنین حرفی را بزنم زیرا نمی‌خواهم عادت بدی را در رانندگی ترویج دهم.

من بارها به این مساله رسیده‌‌ام که نمی‌توانیم آنچه را که مقابل ما قرار دارد به درستی ببینیم، مگر این‌که از قاب دوربین به آن نگاه کنیم. بنابراین از شیشه جلوی ماشین به عنوان قاب عکس استفاده کردم و برف‌پاک‌کن‌ها را خاموش کردم تا قطرات باران همچنان روی شیشه باقی بماند، هر چیزی که ما در عکس‌ها می‌بینیم (زرد، قهوه‌ای، سبز و مشکی) همگی در نتیجه نور است. انعکاس نور روی قطرات باران است که چنین تصاویر فوق‌العاده‌ای را خلق می‌کند.

البته دوربین‌های دیجیتال مشخصات فنی دارد که استفاده از آنها را راحت می‌کند. اما آنها جسارت خاصی به شما در عکس انداختن می‌دهد. عکاسی دیجیتال در واقع نوعی عکاسی است که پایان نیافته. شما احساس نمی‌کنید که پس از گرفتن 24 یا 36 عکس باید فیلم را عوض کنید؛ می‌توانید تا هر جایی که دوست دارید به این کار ادامه دهید. می‌توانید نتیجه کار را به سرعت مشاهده کرده، بفهمید ایده ابتدایی‌تان به خوبی شکل گرفته یا نیاز به اصلاح دارد یا خیر. عکاسی همراه با فیلم بسیار تامل‌برانگیزتر است؛ شما باید مطمئن باشید و پیش از آغاز کار زمان مناسب برای عکس گرفتن را در نظر داشته باشید.

گفته می‌شود در ابتدا کلام بود، اما برای من در ابتدا همیشه یک تصویر بوده است. زمانی‌که به یک مکالمه فکر می‌کنم، همیشه با تصاویر آغاز می‌شود. آنچه عکاسی را برای من دوست‌داشتنی کرده، داشتن یک لحظه خاص است؛ لحظه‌ای که بسیار زودگذر و بی‌دوام است. شما عکس می‌گیرید و در عرض چند لحظه همه چیز تغییر پیدا می‌کند.

درباره عکاس

متولد: سال 1319 (1940) در تهران

تحصیلات: هنرهای زیبا در دانشگاه تهران

موفقیت‌ها: حدود 70 فیلم ساخته که کلوزآپ (1990)، طعم گیلاس (1997) و ده (2002) از جمله آنهاست. او نزدیک 70 جایزه را برده که جایزه جشنواره کن در سال 1997 از شاخص‌ترین آنها به شمار می‌رود.

الگوها: نوز، بزرگ‌ترین عکاس و نقاش تمام دوران. در هر لحظه از زندگی ما تصاویر و عکس‌های متفاوتی را مشاهده می‌کنیم.

گاردین

مترجم: حسین خلیلی