معمای جانشینی علی کفاشیان

مجمع انتخاباتی فدراسیون فوتبال اسفند ماه جاری برگزار می‌شود، این شش ماه باقی‌مانده فرصتی است مناسب برای انجام لابی‌هایی که در نهایت به معرفی رئیس جدید فوتبال ایران می‌انجامد.

اگر به ویکی‌پدیای این عضو سابق دوومیدانی ایران در رشته‌های 110 متر و 400 متر با مانع بروید یک پاراگراف بیش از بقیه اطلاعاتی که درباره کفاشیان نوشته شده، جلب توجه می‌کند و آن نقل‌قولی است از خود او درباره نحوه ورودش به فوتبال.

«سال ۸۶ قرار بود آقای علی‌آبادی به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال معرفی شوند، اما بالاجبار ایشان کنار کشیدند و من به عنوان تنها کاندیدا ماندم و به صورت تحمیلی و اشتباهی رئیس فوتبال شدم. روزهای سختی در فوتبال داشتم. در ابتدای امر این پست جدید برای من ناآشنا بود. البته هر چند من ۳۰ سال در ورزش حضور داشتم، اما فوتبال فضای خاص خودش را داشت.»

قطعا این جملات به گوش همه آنهایی که سه سال پیش اولین برنامه 90 را در سال 91 تماشا کردند، آشناست. در روزهایی که تب سریال مرد هزار چهره مهران مدیری در میان مردم بالا بود، کفاشیان این جملات را در پاسخ به این سوال عادل فردوسی‌پور که آیا شما هم اشتباهی به فوتبال آمدید مطرح کرد تا با همان طنازی همیشگی بگوید: بله! من رئیس اشتباهی فوتبال بودم.

نارضایتی‌های بی‌پایانی

حالا 8 سال از روزی که علی کفاشیان به عنوان تنها نامزد ریاست مجمع انتخاباتی فدراسیون فوتبال از اعضای مجمع رای اعتماد گرفت می‌گذرد. بدون آنکه در تمام این سال‌ها روسای وقت سازمان تربیت بدنی سابق و وزارت ورزش فعلی از عملکرد مدیریتی او راضی باشند. این نارضایتی‌ها همچنان ادامه دارد؛ فقط کافی است مصاحبه‌های اخیر وزیر ورزش را مرور کنید تا به عمق نارضایتی فرد اول این روزهای ورزش ایران از رئیس فدراسیون فوتبال پی ببرید.

جالب آن‌که کفاشیان هنوز هم طوری وانمود می‌کند که گویی یا دلیل این نارضایتی‌ها را نمی‌داند و یا خودش را در این میان مقصر نمی‌داند. یکی از موارد نارضایتی وزیر که اتفاقا در مجلس هم از قول او مطرح شد این بود که نمی‌تواند در فدراسیون فوتبال اعمال‌نظر کند و اتفاقاتی که می‌افتد دست او نیست. کفاشیان در گفت‌وگوی دیروز خود با تسنیم با اشاره به این موضوع گفت: وزیر ورزش از مجموعه اتفاقاتی که در فدراسیون فوتبال رخ داده ناراضی است. او از این روند رضایت ندارد. این روند ده سال است که در فوتبال وجود دارد و کارها براساس اساسنامه پیش می‌رود. وزیر انتقاد دارد که در تغییرات مدیریتی دست او بسته است و محدودیت‌هایی وجود دارد، اما اساسنامه را که من ننوشته‌ام. وقتی وارد فدراسیون شدم اساسنامه را به من دادند و گفتند این را ببین و طبق همین پیش برو. نه در تدوین اساسنامه نقش داشتم و نه در نوشتن آن بلکه دیگران بودند که در اساسنامه نقش داشتند همان موقع هم مصوبه دولت را در خصوص اساسنامه گرفته‌‌اند و این اساسنامه تائید شده است.

محدودیت قانونی

یکی از موارد کلیدی که فیفا در اساسنامه فدراسیون‌های فوتبال گنجانده این است که رئیس فدراسیون را کسی جز مجمع نمی‌تواند عزل کند؛ موضوعی که اگر نبود شاید تا الان چند بار کفاشیان از سوی وزیر ورزش برکنار شده بود. کفاشیان در این باره هم گفت: این موضوع راه خودش را دارد و نمی‌توان غیرقانونی کاری کرد. اگر فرض به رفتن من باشد دو راه دارد و آن هم اساسنامه راهش را مشخص کرده است؛ این‌که مجمع فوق‌العاده گذاشته شود که به من زودتر بگویند از فدراسیون برو یا این‌که بخواهند انتخابات فدراسیون فوتبال را کمی جلوتر بیندازند، در غیر این صورت باید منتظر باشند تا انتخابات فدراسیون فوتبال برگزار شود.

البته کفاشیان شخصا معتقد است دلیل نارضایتی‌های وزیر را نمی‌داند. ما بین 47 کشور آسیایی در فوتبال، دو سه سال است طبق رنکینگ فیفا اول هستیم. فوتسال و فوتبال ساحلی نیز در رتبه اول آسیا قرار دارد و فقط در بخش بانوان است که رتبه اول را در اختیار نداریم. نایب رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا هستیم. بیشترین عضو را هم در کمیته‌های AFC داریم. دیگر نمی‌دانم باید چه‌کار کنیم که رضایت وزیر را جلب کنیم. در این شرایط فقط امیدوارم افراد بعدی که به فدراسیون می‌آیند بیشتر کار کنند.

رئیس بعدی فوتبال؟

اما رئیس بعدی فوتبال چه کسی است؟ خود کفاشیان با وجود آنکه از حمایت وزارت ورزش برخوردار نیست، به پشتوانه اعضای مجمع فدراسیون فوتبال شاید یکی از نامزدها باشد. البته به گفته او باید تا اسفند ماه صبر کرد و دید چه اتفاقاتی رخ می‌دهد.

کفاشیان در پاسخ به این سوال که در صورت کاندیداتوری، آیا از سوی وزارت حمایت خواهد شد یا نه، گفت: نمی‌دانم! این هم بستگی به بقیه نفرات دارد و باید وزارتخانه ببیند چه کسانی کاندیدا هستند. شاید مثلا وزارت ورزش ببیند «حسن» و «حسین» بهتر از من هستند و از آنها حمایت کند.

فعلا جدی‌ترین گزینه منتسب به وزارت ورزش برای حضور در مجمع انتخاباتی فدراسیون فوتبال علیرضا اسدی است. دبیرکل فعلی فدراسیون فوتبال که با نظر محمود گودرزی به بدنه فدراسیون اضافه شد، برخلاف کفاشیان، خودش یک فوتبالی است که حتی در زمان پرویز دهداری در مقطعی به تیم ملی هم دعوت شد. اینها بخشی از همان ویژگی‌هایی است که محمود گودرزی، معتقد است رئیس فدراسیون فوتبال باید دارا باشد؛ این‌که حتما با فوتبال آشنا باشد، درس این رشته را خوانده باشد و در حوزه مدیریت هم صاحب اندیشه تئوریک و مبنایی بوده باشد.

گزینه بعدی هم محمود اسلامیان است، کسی که در این ماه‌های اخیر با عنوان سرپرست نایب رئیسی فدراسیون فوتبال به فوتبال برگشته است. او برخلاف نظر وزیر خیلی هم از جنس فوتبال نیست، اما سوابق مدیریتی و موفقیت‌هایش در حوزه‌های اقتصادی در کنار سه سال فعالیت در باشگاه سپاهان و البته مدتی عضویت در هیات رئیسه فدراسیون فوتبال (اوایل دهه هشتاد) برای این‌که او هم بتواند یکی از نامزدهای پرامید انتخابات باشد کافی است. جالب آن‌که علی کفاشیان از هر دوی آنها خواست که برای حضور در انتخابات تلاش کنند. رئیس فدراسیون فوتبال در واکنش به این موضوع که بعضا شنیده می‌شود اسلامیان و اسدی که مدتی است به فدراسیون آمده‌اند می‌خواهند برای ریاست کاندیدا شوند می‌گوید: اتفاقا خوب است که آنها هم بیایند و کاندیدا شوند. فدراسیون فوتبال که نباید تک نفره باشد و بقیه به همان یک نفر رأی بدهند. اتفاقا همه باید بیایند، توانایی‌هایشان را عرضه کنند، برنامه بدهند و اگر این افراد از داخل فدراسیون هم باشند، خوشحال می‌شوم. من به اسدی و اسلامیان هم گفته ام اگر می‌خواهند کاندیدا شوند و در این زمینه فعالیتی داشته باشند از نظر من بلامانع است.

سوای اسدی و اسلامیان که این روزها به شکل غیررسمی فعالیت‌های خودشان را برای حضور در مجمع انتخاباتی فدراسیون فوتبال آغاز کرده‌اند، شاید گروه اپوزیسیون فدراسیون فوتبال که در این سال‌ها پستی در فدراسیون داشتند و حالا از فدراسیون رفته‌اند هم نامزدی در مجمع انتخاباتی فدراسیون داشته باشند.

آنچه مسلم است این شش ماه برای آن‌که سکاندار بعدی فدراسیون فوتبال مشخص شود، هفته به هفته‌اش حیاتی و سرنوشت‌ساز است.