اشکهایی برای خودمان

دیروز خبرم در آسمان آلوده تهران سوخت. سرم را بالا گرفتم. می گفتند آسمان شهر وارونه شده است. این یک خبر بود که همه اهالی شهر را سر به زیر کرده بود یا خانه نشین اما خبر من دیروز در همین آسمان آلوده و وارونه سوخت. می گویند خبر سوخته ، یعنی خبری که از آن جا مانده ای.
کد خبر: ۸۲۱۳۸

و من دیروز جا ماندم ، جا خوردم از این که در این آلودگی بی همه چیز ، محمود ایل بیگی که چند صباحی در گروه اجتماعی خبر تلویزیون با او بودم ، کاظم نژاد کیهان ، خیرخواه تلویزیون ، غریب ایسنا ، میر افضلی و علیرضا افشار و همه همکارانم در هواپیمای سی - 130 ارتش به یکباره سوژه خبر سوخته ام شدند. حالا نشسته ام و با این که کسی نیست بگوید چرا خبر سوخته آورده ای ، می خواهم برای خودم و خبرم گریه کنم . گریه ای بی صدا ، بی اشک برای همکارانی که سالها در کنارمان بودند و دیگر نیستند که این آسمان وارونه را ببینند و یا به منی که خبر سوخته آورده ام ، بخندند. سرم را پایین گرفته ام و می نویسم از گریه هایی که شما نمی بینید. ما باید خبرهایمان را بنویسیم و شما آنها را بخوانید. اشکهای ما برای خودمان.

صولت فروتن
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها