«تومیتا»ی ژاپنی، طلسم 31 ساله را شکست
در پیکارهای اخیر ژیمناستیک قهرمانی جهان 2005که در ملبورن استرالیا برگزار شد، اضافه بر مدالهای متعددی که به چینی ها رسید و تقسیم افتخارات بین تعداد قابل ملاحظه ای از کشورها (ازجمله اسلوونی)، یک ژاپنی دست به کار مهم و خاصی زد.
او هیرو یوکی تومیتا نام داشت که توانست با کسب مقام قهرمانی انفرادی مجموع مردان به اولین ژیمناست ژاپن طی 31سال اخیر بدل شود که مدال طلای این رده را در پیکارهای جهانی تصاحب می کند.
او که 26سال دارد، در دور پایانی رقابت های انفرادی مردان و روی 6وسیله مجموعا 698/56 امتیاز اندوخت و هموطنش هیساشی میزوتوری را که 349/55 امتیاز کسب کرده بود، به رده دوم تنزل داد و دنیس ساونکوف از بلاروس نیز سوم شد.
نه تنها پیروزی تومیتا نوار 31سال قهرمان نشدن ژاپن در رقابت های انفرادی مردان را قطع کرد، بلکه با اول و دوم شدن او و میزوتوری برای نخستین بار از 1991به بعد در یک دوره پیکارهای جهانی ژیمناستیک ، دو ژیمناست از یک کشور به طور همزمان مدالهای طلا و نقره به دست آوردند.
آن سال در رقابت های جهانی که در شهر ایندیاناپولیس امریکا برگزار شد، گریگوری میسوتین و ویتالی شربوی معروف از اتحاد شوروی سابق بر سکوهای اول و دوم ایستادند.
در اوج رقابت
پس از پیروزی بزرگ تومیتا در رقابت های جهانی ملبورن ، وی مورد توجه رسانه های جهان و بویژه کشورش قرار گرفت.
او می گوید: «واقعا خوشحالم ، زیرا از یک سو به بیش از 3دهه قهرمان نشدن کشورم در رقابت های انفرادی مردان پایان دادم و از جانب دیگر در پیکاری پیروز شدم که تا واپسین ثانیه ها سرنوشت آن مشخص نبود و هر اتفاقی را می شد در آن انتظار کشید.
حتی خود من در اوج رقابت و تا زمانی که برنامه ام روی آخرین وسیله (دارحلقه) تمام نشده بود، نمی دانستم چه خواهد شد و مطمئن به کسب پیروزی نبودم.
البته فاصله قابل توجه من با میزوتوری و سایر تعقیب کننده هایم به این معنا بود که برای ارتکاب یک اشتباه روی دارحلقه جا داشتم و آن اتفاق به تنهایی نمی توانست مرا ساقط کند و حتی وقتی موقع فرود پایم لرزید و یک قدم دورتر از محل مقرر بر زمین آمدم، یقین کردم که در مجموع قهرمانم و آن واقعه مرا از پیروزی دور نخواهد کرد.
من در سال 2004همراه با سایر اعضای تیم ژاپن مدال طلای تیمی را در ژیمناستیک المپیک آتن تصاحب کردم و بنابراین بدیهی بود که در این دوره در ملبورن هدفم ایستادن بر سکوی نخست انفرادی باشد و بسیار مسرورم که به آن رسیدم.»
کاری بسیار سخت
میزوتوری هم به عنوان نفر دوم جدید ژیمناستیک جهان از این که مدالی باارزش نصیب خودش و کشورش کرده ، شادمان است. وی در پایان حرکاتش روی دومین وسیله از 6وسیله (خرک حلقه)، فقط در جای دهم جدول قرار داشت و با این حساب باید هم از ارتقا تا رتبه دوم ابراز شادمانی کند.
«کسب هر نوع مدالی در آن شرایط بسیار سخت و در حالی که رقبا سطح کارشان تقریبا یکسان بود، کاری فوق العاده پرارزش بود و در نتیجه باید بسیار شاکر باشم و جز این هم نیست.
در رقابت هایی از این دست که نفرات اول تا دهم شانسی برابر دارند، حتی یک اشتباه و لغزش کوچک هم کافی است که یک ژیمناست دهم شود یا برعکس با پرهیز از این اشتباهات به رتبه اول برسد.»
حتی یاسونوری تاچی بانا مربی شخصی میزوتوری هم از توانایی شاگردش در جبران عقب افتادگی اولیه خود و صعود از رده دهم تا رده دوم ابراز شگفتی کرد و گفت : «نه فقط من ، بلکه تمام مربیان و اعضای جامعه ژیمناستیک ژاپن از داشتن او احساس غرور می کنیم.
او پس از اتمام حرکاتش روی خرک حلقه به قدری امتیاز کم داشت که خود ما از او قطع امید کرده بودیم ، اما او قدم به قدم و وسیله به وسیله جبران کرد و به بالای جدول رسید.
خود ما در کنار صحنه نشسته بودیم و با حیرت او را تماشا می کردیم. متوجه شده بودیم که عزمش را جزم و حواسش را متمرکز کرده است و می خواهد بالا بیاید.»
مرد وحشی
اما حتی تاچی بانا و سایر مربیان و صاحب نظران حاضر در رقابت های جهانی ملبورن اعتراف داشتند که ستاره پیکارهای انفرادی نه میزوتوری ، بلکه تومیتا بوده است.
او که به خاطر حرکات تندش به مرد وحشی ملقب شده است ، برای اجرای حرکاتش روی وسایل مختلف ترکیبی از فاکتورهای قدرت صرف، تکنیک غنی و انعطاف آکروبات وار را به خدمت گرفته بود و کاری کرد که پس از شیگه رو کاساماتسو و در سال 1974، اولین ژاپنی فاتح قسمت مجموع انفرادی در رقابت های جهانی ژیمناستیک باشد.
وقتی تومیتا حرکات زمینی اش را اجرا می کرد، لغزشی در کارش داشت که باعث کاهش امتیازاتی از او در این قسمت شد، ولی روی سایر وسایل کمتر لرزشی در او دیده شد و از این طریق بود که توانست در خرک حلقه 612/9 امتیاز و در دارحلقه 562/9 امتیاز بگیرد و سپس در پرش از خرک صاحب 500/9 امتیاز شود و همه اینها را با بدنی انجام بدهد که عضلانی است و بیشتر از 62کیلو وزن ندارد.
تومیتا که در المپیک آتن مدال نقره پارالل را برده بود، در ملبورن نیز وقتی روی این وسیله به 550/9 امتیاز رسید، دستیابی به طلای قسمت مجموع را تقریبا قطعی دانست.
از خاطر نبرید حالا او و میزوتوری می تواند لااقل تا مسابقات جهانی 2007خود را در اوج بپندارند، اما نباید از خاطر ببرند که پیروزی های اخیرشان در ملبورن در درجه اول محصول برابر شدن اغلب کشورهای عمده در این ورزش با یکدیگر بوده است و روسیه ، بلاروس و حتی چین دیگر قدرت های مطلقی نیستند که در گذشته بودند و سایرین به آنها رسیده اند و در نتیجه وقتی مسابقات جهانی شروع می شود، شانسی برابر برای 8تا 10کشور متصور است و ژاپن یکی از آن کشورهاست.
با این حساب ممکن است تومیتا و میزوتوری در دوره بعدی به جای اول و دوم شدن حتی جزو 10نفر اول جدول نیز قرار نگیرند و هشتم هم نشوند. کافی است در نظر بگیریم چین به عنوان میزبان المپیک 2008در پکن مصمم است اجازه ندهد مدالهای مرغوب ژیمناستیک نصیب سایر کشورها و بویژه رقیب و دشمن قدیمی اش ژاپن شود و همسطح بودن اکثر رقبا واز بین رفتن فاصله زیادی که در گذشته بین ژیمناست های شرق اروپا با غرب این قاره وجود داشت و اوجگیری دوباره ژاپنی ها و کره ای ها حاکی از آن است که در یک دنیای کاملا برابر هر چیزی برای ژاپنی ها متصور است و باخت هم روی دیگر سکه و حتی قطعی ماجرا برای آنان است.
هر چه باشد این همان ورزشی است که پس از پایان ایام شکوه و قهرمانی دیمیتری بلورزچف و ویتالی شربو از اتحاد شوروی سابق و لی نینگ از چین ، در هر دوره مسابقات جهانی آن ژیمناست های تازه ای درخشیده و مدال گرفته اند اما دولت آنها مستعجل بوده و به همان سرعتی که آمده اند، رفته اند.
مترجم: وصال روحانی
منبع: Guardian
28 نوامبر 
منبع: Guardian
28 نوامبر
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
