jamejamonline
سیاسی عمومی کد خبر: ۷۸۶۸۷۸   ۲۳ فروردين ۱۳۹۴  |  ۰۹:۳۹

روزنامه خندان

روس پدیا

طنز در روزنامه های کشور کم پیدا می شود و این یعنی روزنامه ها کم لبخند می‌زنند و آنها که روزنامه می‌خوانند هم به تبعیت از رسانه محبوب شان کمتر می خندند. حکمت ستون روزنامه خندان، در این است که طنز همه روزنامه های کشور را جمع کنیم و در جام جم آنلاین برسانیم به دست تان تا هر صبح، دستکم در اینترنت گردی روزانه، لبخندی روی لب تان بنشیند.

روس پدیا

آرمان : نامه به یک صادرات اکشن!

سلام صادرات، چطوری؟! خوبی؟ روبراهی؟ شنیدم اخیرا موفق شدی بزرگ‌ترین انداختن و قالب کردن تاریخ را به نام خودت رقم بزنی، ‌ای کلک. صادرات جان، واقعا پراید؟! نه جدا و از شوخی گذشته ریسک بزرگی کردی‌ها، باور کن اگه نارنجک و تی ان تی صادر می‌کردی تبعات و خطراتش کمتر بود. یعنی این الان صادرات غیر نفتی بود یا صادرات جانی و مالی؟!
صادرات عزیزم، تو واقعا و بالاغیرتا خودت حاضر هستی سوار این چیزی که صادر کرده‌ای، بشوی؟! آخه مدیران خود این کارخانه هم ماشین خارجی سوار می‌شوند و وقتی از ایشان می‌پرسند چرا خودروی تولید کارخانه خودشان را سوار نمی‌شوند، اعلام می‌کنند مگه بنز و تویوتا تولید داخل نیستند؟؟ مگه خط تولید بنز سمت راست خط تولید وانت نیسان نیست؟ بعد هم طوری جواب می‌دهند که آدم واقعا باورش می‌شود، یعنی صداقت و مظلومیتی در چشم این بزرگواران موج می‌زند که خودت هم نخواهی، به صورت رفاقتی حرفشان را باور می‌کنی. صادرات دلبرم، حالا که تو پراید را توانستی به ترک‌های ترکیه قالب کنی، بد نبود آن را با اسم و علامت بنز صادر می‌کردی تا بتوانی آنها را اولا سورپرایز کنی، دوما حس زرنگی به آنها بدهی (فکر کنن بیست میلیون دادن بنز خریدن!) سوما آنها هم بالاخره از سوار شدن به خودرویی که حس ترن هوایی به انسان می‌دهند، کیف کنند، چهارما به عنوان نخستین صادر‌کننده برو حالشو ببر به کشورهای همسایه انتخاب شو، پنجما یک شوخی هم سر راه با ارزش سهام شرکت بنز در بازارهای بورس کرده باشی.
صادرات جان، حالا که روی دور افتاده‌ای یک فکری هم به حال وانت پیکان بکن، باور کن حیف است پدیده‌ای که با این امکانات توانسته نام خودرو را به خودش اختصاص بدهد، به موزه فرستاده شود. ما همیشه قدر‌شناس بوده‌ایم، شاید خارجی‌ها قدر این پدیده پیچیده و شگرف را بدانند.
صادرات جان به نظرم بد نیست طبق معمول خدمات پس از فروش را در ترکیه هم به خانه بخت بفرستی، یعنی آنقدر خریداران را آواره این مغازه و آن مغازه کنیم که حالشان گرفته شود و ما دور هم به آنها بخندیم و شاد شویم. صادرات عزیز و محبوبم، خوشحالم که به هر حال بعد از مدت‌ها توانستی در مقابل واردات حرفی برای گفتن داشته باشی. منتظر جوابت هستم!

شرق : روس‌پدیا

به چیزی که بالای سر چیزی قرار بگیرد می‌گویند آقابالاسر. همین موضوع، روسیه (شوروی سابق) را دچار این اشتباه تاریخی کرده که آقابالاسر است. در حالی که دست‌کم دریای خزر به آن عظمت زیر روسیه قرار دارد. به‌همین‌دلیل در تمام تاریخ فشار روسیه روی دوش همسایه‌ها احساس شده است. روسیه هم چون بسیار آدم بامرامی است بارها حجم دریای خزر را از روی دوش ما برداشته و الان دارد بخش زیادی از زحمت آن را خودش به جان می‌خرد. بمیرم الهی.

روسیه به‌مثابه گچ‌کار
در فرهنگ‌عامه می‌گویند فلانی مثل گچ‌کارها کار را زخمی می‌کند. (البته خداراشکر گچ‌کارها آدم‌های باحالی هستند و شوخی سرشان می‌شود و مثل صاحبان برخی مشاغل فردا صف نمی‌کشند که اوه‌اوه به ما توهین شده). روسیه هم مثل گچ‌کارها اصولا کارها را زخمی می‌کند. مثلا همین نیروگاه بوشهر که به‌عنوان یک‌زخم روباز سه‌هزارساله قرار است به سرانجام برسد اما نمی‌رسد.
روسیه به‌مثابه جاخالی
یکی از محاسن روسیه این است که بلد است جاخالی بدهد. اصولا در روسیه «وسطی» یک‌ بازی ملی است و همه سیاست‌مداران روسیه صبح‌به‌صبح دوساعت با هم وسطی بازی می‌کنند تا آمادگی‌شان را حفظ کنند. برای همه سؤال بوده که چرا روسیه در مذاکرات، در رأی‌دادن‌ها، در حمایت‌کردن‌ها، در مسائل استراتژیک و باقی مسائل یکهو جاخالی می‌دهد، که برای اولین‌بار در ستون پوری‌پدیا پرده از این راز برداشته می‌شود و قضیه بازی استراتژیک جاخالی‌دادن را - با تسلط بر بازی وسطی- ما لو دادیم منتها شما از قول ما جایی نگویید چون داستان می‌شود.
روسیه به‌مثابه زیر سر
ایرانی‌ها اعتقاد دارند همه‌چیز در همه‌جای دنیا زیر سر انگلیس است. که به نظر ما همین هم زیر سر روسیه است. از طرفی ما معتقدیم زیرسرکسی‌بودن بهتر از زیرسرکسی بلندشدن است. یعنی اگر همه‌چیز زیر سر انگلیس باشد بهتر از این است که هی زیرسر روسیه بلند شود و آدم نداند یک‌دفعه از کجا می‌خورد.

کیهان: اره

گفت: شاهزادگان عیاش و شکم باره آل سعود برای حمله زمینی به یمن بدجوری به بن‌بست رسیده‌اند.
گفتم: حیوونکی‌ها دلشان به ارتش پاکستان خوش بود که پاکستان حاضر به مداخله نشد، سراغ مصر رفتند که ارتش مصر از درون خودش به شدت نگران است.
گفت: ارتش عربستان هم که تاکنون 6 بار از حوثی‌ها در صعده شکست خورده و پا به فرار گذاشته، آنهم در حالی که دولت یمن هم حامی سعودی‌ها بود.
گفتم: حمله هوایی هم که کارساز نبوده و تازه حمله هوایی مقدمه حمله زمینی است که سعودی‌ها، نه جرأت آن را دارند و نه قدرت آن را.
گفت: اردن و قطر و امارات و بقیه فسقلی‌های خلیج فارس هم که اصلاً کشور نیستند و در اینجور مواقع به جای اینکه تفنگ به دوش باشند، پوشک‌پوش هستند!
گفتم: می‌گویند پادشاه سعودی جد خود ابولهب را به خواب دیده که به او گفته است؛ این چه حالتی است که گیر کرده‌ای؟ چرا حرکت نمی‌کنی؟ برای من و ابوسفیان و ابوجهل نزد اهل جهنم آبرو نگذاشته‌ای؟ و ملک سلمان گفته است؛ ای جد بزرگ! روی ارّه نشسته‌ام! نه راه پس دارم و نه راه پیش! و ابولهب پرسیده؛ روی ارّه؟! پس آنقدر بشین تا جون از همه جات در ره.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

نیازمندی ها