چرانمی خواهند دولت موفق شود؛

عدالت ، گمشده انسان ها و نیاز آنهاست. از شام شب هم واجب تر است. آدمیان از بسیاری از توقعات خود می گذرند، اما وقتی پای عدالت به میان می آید، گویی دوست دارند پافشاری کنند و این توقع را بدون این که حتی یک روز صبر و تحمل داشته باشند، برآورده ببینند.
کد خبر: ۷۸۴۴۹

دکتر احمدی نژاد، در تبلیغات انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری ، گفتمانی را مطرح کرد که گرچه نو نبود، اما جای خالی اش در همه جا رخ می نمود.
او اگر از اقتصاد سخن گفت ، توسعه را از دالان عدالت عبور داد و اگر به رشد اشاره کرد، آن را با عینک برابری اجتماعی نگریست.
این شعار احمدی نژاد رویکردی فراگیر در میان شهروندان داشت به طوری که او را به دفتر ریاست جمهوری برد، اما همان شهروندان دوست دارند خیلی زود طعم عدالت را بچشند.
طبیعی است آنان که گفتمان عدالت را باور ندارند، در این میان به تخطئه این شعار بپردازند و با مقایسه سریع و گاه نادرست شعار عملکرد دولت ، قوه مجریه را در اجرای وعده هایش ناکارآمد معرفی کنند.
رئیس جمهور، در آخرین سخنانش در جمع های دانشجویان ، احزاب ، تکیه اش بر تاریخ پر فراز و نشیب 27سال گذشته انقلاب اسلامی است.
به زعم او، این سابقه به اندازه کافی افتخارآمیز هست که بتوان آینده را بر آن بنا نهاد. احمدی نژاد می گوید باید دوباره به متن انقلاب رفت و ارزشها را دوباره از آنجا کاوید.
این رویکرد، با آنچه بعضا از سوی برخی سیاستمداران 8سال گذشته مطرح شده ، تفاوت های بنیادین دارد. طی سالهای پیش، بارها با مواضع تجدیدنظر طلبانی (رویزیونیست ها) روبه رو بوده ایم که تاریخ انقلاب را زیرسوال برده اند.
دفاع مقدس ، اشغال لانه جاسوسی ، مبارزه با زیاده خواهی های غرب ، افزایش توانمندی هسته ای و... از محورهایی است که به طور جدی در جرگه جناح دوم خرداد مورد چالش قرار گرفت و گاه از بعضی حرفها، بوی ندامت از گذشته و زیر سوال رفتن دیرینه های درخشان ، استشمام شد. عدالت اجتماعی نیز یکی از مقوله هایی بود که گاه در تئوری و نظر و گاه در عمل ، مورد تردید قرار گرفت.
پذیرش نسخه های اقتصادی موسسات بین المللی برمبنای برگزاری جلسه تودیع با باورهای دینی و انقلابی و معارفه اقتصاد و سرمایه محور بود. احمدی نژاد اما با شجاعت و جسارت ، دوباره صفحاتی از تاریخ ارزشهای انقلاب را بازخوانی کرد.

مخالفان جدی
طبیعتا آنچه احمدی نژاد به دنبال آن است ، تغییر ساختارهای پیشین است و محافظه کاران واقعی (یعنی کسانی که نمی خواهند روند چندین سال گذشته دستخوش تحول شود) در برابر آن می ایستند. در یک نگاه مثبت ، این مقاومت ، به علت منفعت طلبی های شخصی نیست. بلکه در قالبهای نظری و اعتقادی گنجانده شده است.
گروهی نیز (مانند تشکلهای ملی گرا) از آنجا که اساسا دین را مقوله ای کاملا فردی می دانند و با اجرای احکام حکومتی اسلام مشکل دارند با گروه اول همداستان می شوند. بخش سوم مخالفان را افرادی تشکیل می دهند که نگرانند موفقیت های احتمالی دولت جدید، عملکرد پیشینیان را زیر سوال ببرد.
این نگرانی آنگاه شدت می یابد که توفیقات دولت کنونی آنقدر گسترش یابد که فضا برای بازگشت آنها به قدرت از دست برود. بخش چهارم مخالفان ، کسانی هستند که تعارض و تضاد فکری با دولت ندارند.
این افراد در زمره جناح اصولگرا به شمار می آیند، اما سلیقه هایی متفاوت با عناصر قوه مجریه دارند. این گروه را شاید بتوان نقادان درون جناحی (و نه مخالفان) نامید. اصولگرایان باید بپذیرند که این گونه منتقدان ، آنها را از راکد ماندن و پوسیدن نجات می دهد.
در مقابل اعتراضات باید به گونه ای سر و سامان یابد که مبتنی بر نقد علمی و بر پایه واقعیت ها و نه اوهام باشد.

2شیوه تخریب
یک سایت اینترنتی مطلب طنزی را منتشر کرد که طی آن ، زریبافان دبیر هیات دولت ، تعابیری اغراق گونه و غلوآمیز درباره رئیس جمهور به کار برده بود.
در این مطلب طنزگونه ، زریبافان ، با لحنی عاری از ادب منتقدان دولت را به باد انتقاد گرفته بود. یکی ، دو روزنامه وابسته به اصلاح طلبان ، این مطلب را به طور کامل انتشار دادند و آن را یک اظهارنظر کاملا جدی معرفی کردند.
اصول حرفه ای رسانه ای! اقتضا می کند چند خبرگزاری و روزنامه ، حول آن قلمفرسایی کنند و یا نظرات شخصیت های هر دو جناح را بخواهند. انتقادهای تندی به دبیر هیات دولت وارد شد و دست آخر هم معلوم گردید قصه از بیخ و بن دروغ بوده است.
نمونه دیگر، انتشار دروغ ، میثاق وزیران با امام زمان (عج) بود. برخی سایت های اینترنتی در ادعایی خنده آور نوشتند که وزیران چنین میثاق نامه ای را به وزیر ارشاد سپرده اند تا آن را به مسجد جمکران ببرد.
حتما برای این که این شایعه سراپا دروغ جا بیفتد، آن را با خبر دیگری که حکایت از تامین اعتبار برای بازسازی مسجد جمکران داشت تلفیق کردند. افرادی که به این دروغ بافی دست زدند، در پی آن بودند که دولت را به تحجر و قشری گری متهم کنند. (گو این که در جریان انتخابات نیز چنین کردند) بعضی از عناصر وابسته به جناح اصولگرایان نیز قبل از آن که خود را برای کشف واقعیت به زحمت بیندازند، «آتش بیار» معرکه شدند.
گرچه عکس العمل دیر هنگام دولت در هر دو مورد برای اطلاع رسانی صحیح و به موقع ، قابل انتقاد است اما نباید از نظر دور داشت که فرآیند انتشار دو شایعه بالا بسیار هوشمندانه اجرا شد و اثر خود را بر بخشهایی از جامعه گذاشت.

بالا بردن انتظارات
همان گونه که پیش تر اشاره شد، انتظارات بخشهایی از جامعه از دولت جدید، منطقی است اما برخی رسانه ها زمان پاسخگویی به مطالبات را از آنچه معمولا در سیکل اداری قابل اجراست ، جلو می کشند.
رهبر فرزانه انقلاب در خطبه های اخیر نماز جمعه تهران ، در توضیحی کوتاه ، به این نکته اشاره کردند و ضمنا خود را پیشقراول مطالبه کنندگان دانستند. دولت در آغاز راه ، با مشکلات جدی روبه روست که چون برخی از آنها جز با ساختارشکنی حل نمی شود، زمان بر است.
با این حال ، دولت بخوبی می داند که وعده های طولانی مدت ، از نظر مردم یعنی تعلیق به محال. مبارزه جدی دولت با افزایش قیمت چند کالای پر مصرف در روزهای اخیر نشان داد که نسبت به شعارهایش عقب ننشسته و مانند گذشته توجیهات داخلی و بین المللی را برای بالا رفتن قیمتها نمی پذیرد.
از سویی ، دولت باید بداند بالا بردن انتظارات و جلو کشیدن زمان پاسخگویی به مردم را نمی توان از رسانه ها گرفت. آنها به دنبال جذابیت حرفه ای کارشان هستند. اما دولت می تواند از همین رسانه ها برای سخن گفتن با مردم استفاده کند و مشکلات فراروی را بازگوید.
تجربه نشان داد که مردم ، بیش از حد انتظار مسوولان ، با انصافند و همین انصاف ، فرصت لازم را برای مدیران باز تولید می کند.

محمد مهاجری
mohajeri@jamejamonline.ir

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها