موانع بزرگ برای داشتن یک فسقلی!

از آمریکا شروع کنیم. یک متخصص در امور فرزندخواندگی گفته با این که در این کشور می‌توان در عرض چهار ساعت یک سلاح تهیه کرد و احتمالا چند نفر را به قتل رساند؛ فرزندخواندگی گرفتن یک کودک نزدیک سه سال طول می‌کشد و البته نیاز به 30 هزار دلار پول دارد.

در این کشور قاعده شگفت‌انگیز دیگر این است که یک نیروی اجتماعی در طول فرآیند فرزندخواندگی به خانه شما خواهد آمد تا ببیند آیا اجاق گاز شما ایمنی کامل برای یک کودک را دارد یا خیر و آیا در صورتی که استخر دارید دور آن فنس کشیده‌اید یا نه. حتی جای کارد و چاقو و وسایل برنده هم چک خواهد شد. جالب است بدانید وقتی مسئولان با این پرسش روبه‌رو شدند که در بچه‌داری طبیعی، چنین مواردی کنترل نمی‌شود؛ این پاسخ را دادند که در آن موارد فرض بر این است که همه چیز خوب است!

از کره جنوبی بشنوید که در این کشور برای این‌که شما بتوانید پدرخوانده یا مادرخوانده یک نوزاد یا کودک بشوید باید BMI بین 30 تا 35 داشته باشید. ممکن است بگویید BMI چیست. این اصطلاح مخفف عبارتی است که نشان‌دهنده شاخص تناسب اندام بدن است. برای محاسبه این شاخص قد و وزن بدن معیار قرار می‌گیرند. ظاهرا کره‌ای‌ها قصد دارند از این طریق متوجه شوند چه کسی سالم‌تر زندگی می‌کند و البته به تغذیه، به عنوان یکی از معیارهای اصلی برای رشد فیزیکی کودک توجه بیشتری نشان می‌دهند. این طور نیست؟ از کره یک قانون عجیب دیگر هم بشنوید و آن این که مادرانی که می‌توانند فرزند داشته باشند، اما به دنبال فرزندخوانده هستند باید پس از ارائه درخواست خود هفت روز روی تصمیم خود فکر کنند و بعد از آن است که جریان امور فرزندخواندگی آغاز می‌شود. همچنین تا شش ماه، حق پشیمانی برای این مادران پیش‌بینی شده است. دلیل وضع چنین قاعده‌ای هم روشن است و از این رو اگر چه قانون عجیب است، اما باید کره‌ای‌ها را بابت این نکته بینی در قانون تحسین کرد.

یک نکته جالب و شگفت دیگر تاثیر سیاست بر وضع فرزندخواندگی در جهان است. مثلا روسیه در ادامه اختلافات و رقابت‌های خود با آمریکا که به تعبیری باعث جنگ سرد دوم شده است، از دو سال پیش پذیرش پدر و مادرخوانده آمریکا برای کودکان بی‌سرپرست روسی را هم ممنوع کرده است. این در حالی است که کودکان روسی به دلیل زیبایی خاص خود مورد توجه پدر و مادرهای بدون فرزند در جهان هستند. از آن طرف هم دولت آمریکا پذیرش فرزندخوانده‌هایی از کشور کنگو را که در آن جنگ و بیماری زیاد است، ممنوع کرده، اما شگفت‌آور است وقتی عده‌ای آمریکا را رها می‌کنند و در کنگو زندگی می‌کنند تا هم قانون کشورشان را رعایت کرده باشند و هم بتوانند محبت خود را به این کودکان آفریقایی عرضه کنند.

اما بشنوید از تبعیض‌های عجیب و غریبی که حتی در فرزندخواندگی هم وجود دارد.
از آنجا که تعداد کودکان سیاهی که سر راه گذاشته می‌شوند یا سرپرست ندارند زیادتر از کودکان سفید است، برای داشتن یک فرزندخوانده سیاه باید پول کمتری نسبت به یک کودک سفید بدهید. با این حال از منظر جنسیتی جالب است بدانید دخترها هواخواه بیشتری دارند و اکثر پدر و مادرها طالب این هستند که یک دختر را به فرزندخواندگی بگیرند.

قانون عجیب دیگر در حوزه فرزندخواندگی این است در کشورهایی نظیر تایلند یا مغولستان، والدین مجرد (به دلیل فوت همسر یا طلاق) امکان گرفتن فرزندخوانده را ندارند. این در حالی است که در اکثر کشورها و ازجمله ایران، این امکان برای زنان حتی مجرد، به وجود آمده که بتوانند از یک کودک نگه‌داری و او را تربیت کنند.

شاید به دلیل همین قوانین عجیب و بعضا نامناسب بوده که خبر می‌رسد در برخی شبکه‌های اجتماعی، گروه‌هایی با هدف تبادل نوزاد و کودک میان مادران و پدرانی که نمی‌توانند بچه‌داری کنند و طالبان کودک شکل گرفته است! روشن است چنین شرایطی چه تاثیر بدی بر وضع کودکان خواهد داشت زیرا پدرخوانده و مادرخوانده را عملا بدون مسئولیت قانونی‌ می‌کند و نیز شاید به خاطر این قوانین و صرف زمان و هزینه زیاد است که آمارها حاکی از کاهش فرزندخواندگی در جهان است. فقط در آمریکا از سال 2000 تاکنون، تعداد فرزندخواندگان در یک سال، 50 درصد کاهش داشته است.

مصطفی مسجدی آرانی