چندی پیش ، دکتر هادی زاده ، رئیس اداره امور بیمارستانهای وزارت بهداشت وقت اعلام کرد که تعداد تخت های سوختگی موجود در تهران از 120به 350تا 400تخت افزایش می یابد.
وی افزود: علاوه بر این ، بررسی های لازم انجام شده تا بیمارستان های 15خرداد، شهدای یافت آباد و امام خمینی ره به تخت سوختگی مجهز شوند. بیمارستان شهدای تجریش برای تجهیز و راه اندازی تخت سوختگی در حال بررسی است.
کنار آن ، دکتر شاه حسینی با اعلام این که برای راه اندازی مجهزترین بیمارستان سوختگی در آسیا نیازمند زمینی به مساحت 16هزار متر مربع در تهران هستیم ، گفت : تاکنون کلیه اقدامات لازم مورد نیاز انجام شده است.
وی با بیان این که برای ساخت بیمارستان مدرن سوختگی با تخت در تهران تجهیزات پولی و ارزی آن تمام شده و با پیمانکار توافق های لازم به عمل آمده است ، اظهار کرد: برای ساخت این بیمارستان ، ارزی به مبلغ 70میلیون یورو به صورت ارز فاینانس در نظر گرفته شده که با بهره ناچیز 3درصد پس از ساخت به صورت اقساط درازمدت بازپرداخت خواهد شد.
وی با بیان این که تاکنون زمینهای درخواستی در مناطق ، و بوده است ، گفت: طبق اعلام شهرداری ، زمینی در مناطق 2و 5نبوده که بناچار منطقه 22مجاور پارک چیتگر انتخاب شده که متاسفانه این زمین بهداشتی که نزدیک شاهراه و اتوبان و با امکان دسترسی آسان است با مساحت 35هزار متر مربع متعلق به چند مالک بوده و در اختیار شهرداری نیست.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایران با اعلام این که این بیمارستان به عنوان مرکز رفرال (ارجاعی) شناخته خواهد شد و بیماران سوختگی پس از انجام اقدامات اولیه به وسیله آمبولانس و هلیکوپتربه این مرکز منتقل خواهند شد، گفت: این مرکز منحصر به فرد در آسیا شامل بخش پیوند پوست ، آزمایشگاه ، تحقیقات پوست و مرکز تحقیقات پوست مصنوعی خواهد بود.
هر چند در سخنان دکتر شاه حسینی اشاره ای به تعداد تختهای این بیمارستان نشده و تنها به ذکر رقم کلی 70میلیون یورو (در حدود 77میلیارد تومان) بسنده شده است ، ولی گفته می شود این طرح در سازمان مدیریت در دست بررسی است و هزینه هر تخت این بیمارستان در حدود 500میلیون تومان برآورد می شود و به وسیله پیمانکاران خارجی ساخته می شود.
امکانات بلا استفاده
دکتر شاه حسینی در صحبتهای خود پرسش خوبی مطرح می کند: چرا ارگان ها یا سازمان هایی مانند ارتش ، سپاه و تامین اجتماعی که امکانات و تجهیزات زیادی دارند بخشهای سوختگی ایجاد نمی کنند؛
وی در پاسخ خود می گوید: ایجاد این بخش ، نیازمند هزینه های سرسام آور است و هیچ سازمان و مرکزی حاضر نمی شود چنین هزینه هایی را تقبل کند.
آنچه مسلم است امکانات بیمارستان های سوختگی ما بسیار ضعیف است. نه پرستار و کادر، تربیت شده به میزان کافی وجود دارد و نه امکانات فیزیکی ولی سوال اینجاست که این امکانات باید به چه بهایی تهیه شود؛! آیا واقعا باید 10برابر هزینه واقعی برای آن هزینه کرد؛
آیا مشکل تنها در نبود یک مرکز خاص است یا نا هماهنگی شدید بین مراکز مختلف درمانی و به نوعی فرار از مسوولیت ، علت اصلی این مشکل است؛ و در نهایت با این هزینه آیا بیماران سوخته ما سر و سامانی می یابند یا باز هم یک مرکز لوکس و شیک دیگر به مراکز ما اضافه می شود.