لیپی و 10 مهاجم مدعی و مطرح

چندی پیش که تیم ملی ایتالیا در دور مقدماتی جام جهانی فوتبال 2006 در مینسک با بلاروس بازی داشت و 4 بر یک پیروز شد، اتفاق بسیار خاصی افتاد که شاید در طول زمان و در افق پیش رو و تا ادامه دور پایانی
کد خبر: ۷۶۷۵۱
این جام تاثیرهای محسوسی را برجای نهد.
آن واقعه 3بار گلزنی و به روایتی «هت تریک » لوکاتونی مهاجم قد بلند و آشنای فیورنتینا در آن بازی بود.
مارچلو لیپی ، مربی آتزوری ها در آن پیکار فقط به این دلیل از تونی سود جست که کریستین ویه ری و الکس دل پی یرو مصدوم بودند و وینچنتزو مونتلا هم برای بازی آماده نبود و در غیر این صورت تونی اصلا فرصتی برای ابراز وجود نمی یافت.
با احتساب آن گلها، تونی در 6بازی ملی خود زننده 5گل بوده که تحت هر شرایطی رقم بالایی محسوب می شود. به لحاظ قانونی ، این مساله باید به معنای محتمل تر شدن هر چه بیشتر سفر تونی به دور پایانی جام جهانی در معیت تیم ملی ایتالیا باشد.
لیپی مجبور است بجز مهاجمان اصلی خود ، روی فرانچسکو توتی ، آلبرتو جیلاردینو، آنتونیو کاسانو و حتی کریستیانو لوکارلی که آقای گل فصل گذشته کالچو شد، حساب کند و اگر در نظر بگیریم که لیپی مجبور است از این جمع 9، 10نفره در نهایت حداکثر 5مهاجم را به آلمان ببرد، در می یابیم که رکورد و کارنامه عالی تونی نیز تضمینی بر حضور او در مهمترین جشنواره فوتبال دنیا نیست.


یک فرمالیته
درست است که پیروزی بربلاروس نیز حضور لاجوردی پوشان را در دور پایانی جام قطعی نکرد، اما این مساله فرمالیته ای بیش نیست و در نتیجه لیپی وقت دارد از حالا رونی مهاجمان تیمش فکر کند.
آیا تکیه بر جوانترهایی مثل تونی و جیلاردینو و حذف ویه ری خسته و دل پیرو کمرنگ شده عقلانی نیست؛ با توجه به این که هیچیک از این 2مهاجم حتی در تیمهای باشگاهی خود نفرات ثابت نیستند، چگونه است لیپی هنوز به آنها می اندیشد و آنان را جزو گزینه های خود می شمرد؛
وقتی ویه ری 32ساله تابستان امسال از اینتر به آث.میلان کوچ کرد، بسیاری این کار را نشانه تدبیر و اقدام او برای احیای شانس هایش جهت حضور در آلمان 2006توصیف کردند و جز این هم نبود، اما وقتی در سن سیرو به انتخاب کارلو آنچلوتی زوج آندری شوچنکو و آلبرتو جیلاردینو خط حمله ثابت را تشکیل می دهند، چطور می توان به حضور قطعی بوبو ویه ری در آوردگاه آلمان 2006امید بست؛


چرا ذخیره های باشگاهی؛
اگر تعداد دفعات حضور الکس در خط حمله یووه را مبنا قرار دهیم ، شانس حضور او در جام جهانی 2006بیشتر از اقبال ویه ری نیست.
فابیوکاپه لو، مربی معروف یووه در این فصل مثل فصل پیش اولویت را در خط حمله تیمش به زلاتان ابراهیموویچ سوئدی و دیوید ترزه گه فرانسوی داده و بجز آنها آدریان موتو، رومانیایی و مارچلو زالایتا، اروگوئه ای نیز در این خط مطرحند و دل پی یرو شاید همسطح با زالایتا فقط گزینه چهارم در این خط محسوب شود.
طبیعی است که نفرات نیمکت نشین تیمهای باشگاهی خود صلاحیت اعزام به دور پایانی جام جهانی را نداشته باشند، اما خیلی ها بر این عقیده اند که لیپی با توجه به نقش و اهمیت فراوان تجربه در دور نهایی جام جهانی ، مهره های مشهوری که دارای چنین ویژگی ای باشند را اعزام خواهد کرد و با این حساب بردن دل پی یه رو و یا ویه ری (و یا هر دو!) به آنجا قطعی خواهد بود.


دو مدعی دیگر
بجز نفراتی که نامشان آمد، لیپی می تواند وینچنتزو ایاکینتا از اودینزه را هم برای خط حمله تیمش برگزیند. ایاکینتا اخیرا با سران باشگاهش اختلافاتی داشته و همین مساله باعث شده او در چند مسابقه تیمش حاضر نشود، اما نیروی جوانی و توانایی او در گلزنی ، چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت.
و اینجا هم یک نفر بر گزینه های موجود در خط حمله پرترافیک کشور چکمه ای اضافه می شود.
توضیح آن که کاسانو هم امسال با رم همان مشکلاتی را داشته که ایاکینتا با اودینزه تجربه کرده است؛ ولی گمان می رود وقتی به پایان فصل و زمان انتخاب مسافران آلمان برسیم ، مشکل هر دو مهاجم فوق حل شده باشد و در آن صورت لیپی باید از خود بپرسد که از میان این همه مهاجم ، کدام نفرات را باید برگزیند و کدامیک را خط بزند.
عامل مهمی که به سود کاسانو رای می دهد، این است که او در رم زوج توتی معروف است و اگر توتی انتخاب شود (که قطعی است) بدیهی است گزینش زوج او نیز یک احتمال و گزینه بسیار طبیعی باشد، بخصوص که لیپی همیشه کاسانو را به خاطر نوع بازی و قدرت حمل توپ ، تحسین کرده است.
همه اینها نشان می دهد لوکاتونی که به اعتراف تمام کارشناسان ، مستعدترین مهاجم نسل جوان فوتبال ایتالیا همپا با جیلاردینو است ، به رغم فروغش در برابر بلاروس و آمار درخشانی که پشتوانه کارش دارد، اصلا نمی تواند به اعزام به جام جهانی مطمئن باشد و آن را قطعی بداند و همین ، قسمت عجیب ماجراست.


آنجا که مشکلی وجود ندارد
اما اگر در خط حمله بازیکنان شایسته از سر و روی تیم ایتالیا می بارد، برخلاف همیشه و در تضاد با سنت فوتبال این کشور، در خط دفاعی خبری از این ترافیک نیست و هر چند اینجا هم مهره های در دسترس کم نیستند؛ اما انتخاب نفرات ثابت لااقل در مرکز خط دفاعی بسیار آسان نشان می دهد.
اینجا از آن اله ساندرونستا از میلان و فابیوکاناوارو از یوونتوس است و هر کس دیگر که برای دفاع وسط مطرح باشد، چند فرسخ پشت سر این دو قرار می گیرد و فقط در صورتی بازی خواهد کرد که یکی از این دو مصدوم باشند. مارکو ماته راتزی و ماتئو فراری از آن جمله اند.
در پست مدافع راست ، این کمبود بیشتر به چشم می خورد. کریستین زاکاردو از پالرمو که شاید به اجبار به گزینه اول لیپی برای این پست بدل شده باشد، هنوز ثبات و استمرار لازم را از خود نشان نداده و شاید لیپی به کهنه کارترین نفر موجود در این منطقه یعنی کریستین پانوچی متوسل شود.
برای او از همه بدتر این است که هر 3تیم بزرگ یوونتوس ، میلان و اینتر در این پست از خارجی ها (به ترتیب زبینای فرانسوی ، کافوی برزیلی و زانه تی آرژانتینی) سود می جویند و این نیز موجب قحطی استعدادهای وطنی موجود در پست مربوط شده است.


موضوع یک طرفه
در سمت چپ و آنجا که یک بال فعال باید همه چیز را پوشش دهد و هم مدافع باشد و هم مهاجم ، وجود جان لوکا زامبروتا از جمع گورخرهای تورین تکلیف را به سود او یک طرفه کرده و فابیو گروتسو به عنوان جانشین او امیدبخش ظاهر شده است.
در خط میانی هم ایتالیا مشکلاتی دارد و پیرلو و گتوسو از میلان، کریسیتانو زانه تی از اینتر و همچنین دی روسی از رم و فیوره هیچکدام بازیگرانی صددرصد نیستند؛ اما همان طور که پیشتر گفتیم، برای یکی از معدود دفعات در تاریخ فوتبال ایتالیا، سرمربی این کشور باید ابتدا به این مشکل و سوال بیندیشد که در خط حمله پرشمار تیمش کدام ها را انتخاب و کدامیک را حذف کند، قدر مسلم این که برای لیپی این شیرین ترین مشکل ممکن به حساب می آید، هر چند 5مهاجم زبده ای که 8-7 ماه بعد به خاطر انتخاب نشدن راهی آوردگاه جام جهانی نخواهند شد، بشدت غمگین خواهند شد.

مترجم: وصال روحانی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها