jamejamonline
ورزشی کد خبر: ۷۶۶۸۲۷   ۱۵ بهمن ۱۳۹۳  |  ۱۱:۳۲

بانوی‌برنزی در بازی‌های آسیایی از مشکلات «اسلالوم» در ایران می‌گوید

گماری: در‌‌‌شهر‌بازی کرمانشاه‌تمرین‌می‌کنیم

سونیا گماری تنها برنزی بانوان ایرانی در رقابت‌های قایقرانی اسلالوم بانوان است که در بازی‌های آسیایی برای کاروان ورزش ایران مدال گرفت. لحظه گرفتن مدال برنز سونیا گماری در بخش اسلالوم یا آب‌های خروشان، از جذاب‌ترین لحظات کاروان ایران در اینچئون بود. گماری سال 1370 در کرمانشاه متولد شد و از ده سالگی ورزش حرفه‌ای را آغاز کرد.

گماری: در‌‌‌شهر‌بازی کرمانشاه‌تمرین‌می‌کنیم

در سال 1386 توانست وارد تیم ملی قایقرانی ایران شود. وی ابتدا در رشته کانوپولو کار خود را آغاز کرد، اما بعد به اسلالوم رفت و در اینچئون اولین مدال اسلالوم ایران در بازی‌های آسیایی را به‌دست آورد. او پس از این بازی‌ها در کرمانشاه مشغول تمرین ‌ است، با این حال از امکانات و کندی پیشرفت این ورزش راضی نیست. گماری امکانات قایقرانی بخش اسلالوم را بسیار ناچیز می‌داند. با این قایقران کرمانشاهی پرسش‌های بیشتری از شرایط کنونی این ورزش مطرح کرده‌ایم.

این روزها مشغول به چه کاری هستید؟

درس و تمرین. من هم تمرین می‌کنم و هم تمرین می‌دهم. در پایگاه قهرمانی کرمانشاه، مربی نوجوانان و جوانان شده‌ام. بعد از درخشش تیم استان در رقابت‌های قهرمانی ایران، فدراسیون، کرمانشاه را در کنار استان‌های تهران و مازندران به عنوان سومین پایگاه اسلالوم کشور انتخاب کرد. خود من هم در هفته سه جلسه تمرین می‌کنم و تمرین بدنسازی هم دارم. این روزها منتظر اعلام برنامه‌هایمان از سوی فدراسیون قایقرانی هستیم.

بعد از بازی‌های آسیایی روند تمرینات و اردوها به خوبی پیش می‌رود؟

ما مسابقه‌هایی را پشت سر گذاشتیم، اما شرایط تمرینی در شهرهای ورزشکاران فراهم بود که خود مشکلاتی را در پی دارد. هنوز در تهران اردو نزدیم و منتظریم برنامه‌های اسلالوم مانند برنامه‌های تیم‌های ملی رویینگ و کایاک اعلام شود.

در کرمانشاه چه تمریناتی انجام می‌دهید؟

ما پیست استاندارد نداریم، بنابراین مجبوریم با بدنسازی و تمرین در شهر بازی، خودمان را آماده نگه داریم.

شهربازی! مگر مورد استفاده مردم قرار نمی‌گیرد؟ چطور آنجا تمرین می‌کنید؟

تمام امکانات ما در کرمانشاه، آب‌های شهر بازی این شهر است که با همکاری مسئولان در این مکان تفریحی تمرین می‌کنیم. در این فصل سال مردم کمتر سراغ قایقرانی در پارک می‌آیند علاوه بر آن ساعت‌های تمرین ما بیشتر صبح هاست که مزاحم کسی نمی‌شویم و دریاچه در اختیارمان است.

از نظر قایق چطور؟ آیا مشکلی ندارید؟

قایق خود من مخصوص رشته کانوپولو است که با اسلالوم بسیار فرق دارد، اما چاره‌ای نیست. نمی‌توانم در خانه بنشینم، تمرین نکنم و منتظر رسیدن قایق تخصصی اسلالوم باشم.

شما در بازی‌های آسیایی قایقران برنزی ایران بودید. آیا وضع این ورزش بعد از موفقیت شما در کرمانشاه فرقی کرده است؟

خیلی زیاد. من استعدادهای خوبی را در این ورزش می‌بینم، اما وقتی امکانات و تجهیزات کافی وجود ندارد نمی‌توانیم پاسخگوی استعدادهای این ورزش باشیم. واقعا حیف است. ما در بازی‌های آسیایی چهار ورزشکار در این رشته اعزام کرده بودیم که سه نفر کرمانشاهی بودند.

چرا قایق‌های مخصوص اسلالوم ندارید؟

فدراسیون قول داده برای ما بفرستد. در اسلالوم هیچ‌کس امید به مدال‌آوری ندارد. پیش از بازی‌های آسیایی با وجود حمایت‌های فدراسیون با تردید تیم مان را اعزام کردند، اما در آنجا برنز گرفتیم. دریغ از یک قایق اسلالوم. تمرین با قایق کانوپولو اصلا برای من مناسب نیست، اما گفتم ناچارم. قایق کانوپولو برای رشته تیمی است در صورتی که اسلالوم کاملا انفرادی است.

با این تمرینات چگونه در رقابت‌های انتخابی المپیک شرکت می‌کنی؟

کارم خیلی سخت است. به اسلالوم همان نگاه وجود دارد، اما تلاشمان را انجام می‌دهیم. مسابقه‌های بعدی برای گرفتن سهمیه المپیک است از این‌رو اردوها، تورنمنت‌ها و کاپ‌های در راه گرفتن سهمیه المپیک را فراموش نمی‌کنیم و با اراده و انگیزه به کارمان ادامه می‌دهیم.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر