عیش مدام

ایده‌هایی ساده برای تبسم

در طول تاریخ کمتر پیش آمده است که کسی هنرش را نه با پیچیدگی، نه با تزئین، نه با ابهام، نه با عظمت و والایی، بلکه با سادگی، شفافیت، خلاصه و آشنا بودن و روزمرگی تعریف کند. یکی از این پیشآمدهای محدود به طور قطع کامبیز درم‌بخش است. شاید جزو معدود افرادی است که می‌تواند هنرهای تجسمی را بکند هنرهای تبسمی و باز هم کارش هنر بماند به همان اندازه که یک شاهکار بزرگ مثل جیغ ادوارد مونش هنر است.
کد خبر: ۷۴۵۷۹۸

نمایشگاهی از آخرین مجموعه آثار این کارتونیست با عنوان هنرهای تبسمی این روزها در گالری سیحون تهران برگزار می‌شود. در این نمایشگاه، ۳۰ اثر رنگی، سیاه و سفید و کلاژ روی کاغذ و یک اثر روی بوم به نمایش درآمده است. درم بخش یکی از مطرح‌ترین هنرمندان حوزه هنرهای تجسمی در ایران محسوب می‌شود که سال‌هاست با مفاهیمی مشخص تلاش می‌کند. هنر را دور از تزئین و زرق و برق، در خلاصه بودن و سادگی مطلق به چنگ آورد و به بیننده آثارش منتقل کند و وقتی به دقت به آثارش خیره می‌شوید خواهید فهمید که این سادگی ساده به دست نیامده بلکه محصول ریاضت و دقتی فراوان است.

هنر، هنرمند، اقتصاد هنر، گالری‌ها، لوازم نقاشی، نقاشی‌های معروف دنیا، گالری‌گردی، آدم‌هایی که به گالری‌ها رفت و آمد می‌کنند و حتی حراجی‌های مهم آثار هنری دستمایه کارهای این نمایشگاه بوده است. درم‌بخش در این مجموعه هم مانند مجموعه‌های قبلی خود از کاراکترهای معروفش که آدم‌هایی بدون جزئیات صورت هستند استفاده کرده است. کاراکترهای او فقط خود را از طریق افعال و اعمال معرفی می‌کنند و در عین سادگی و بی‌شکلی، نماد بارز آثار هنرمند است. حتی احساسات آدمک‌های درم‌بخش متبلور در حالت و فیگور کل بدن آنهاست و نه چهره و جزئیات آشنای یک انسان.

یکی دیگر از ویژگی‌های آثار درم‌بخش این است که مخاطب را از هر قشر، طبقه و صنفی جذب می‌کند و او را گنگ و سرگردان رها نمی‌کند، شاید مهم‌ترین دلیل در رسیدن به چنین موفقیتی، شروع کردن خلق اثر، از یک مفهوم شفاف و تلاش برای بازنمایی و انتقال کامل نظرگاه خود از طریق آن مفهوم باشد.

کامبیز درم‌بخش تاکنون بیش از ۴۰ نمایشگاه انفرادی در ایران و خارج از ایران داشته است و آثارش در موزه‌های معتبر دنیا نگهداری می‌شود. او تاکنون موفق به دریافت چند جایزه معتبر جهانی شده است. درم بخش در سال ۱۳۲۱ در شیراز به دنیا آمد. اولین طرح او در حالی که فقط 15 سال داشت در نشریه توفیق به چاپ رسید و بعدها وارد دانشکده هنرهای زیبا شد و راه خودش را به عنوان یک هنرمند حرفه‌ای انتخاب کرد. بدون شرح، دفتر خاطرات فرشته‌ها، کتاب کامبیز، میازار موری که دانه‌کش است، المپیک خنده، سمفونی خطوط، اگر داوینچی مرا دیده بود و کتاب‌های مشترک طنزاندیشان امروز ایران در خارج از کشور از جمله کتاب‌های منتشر شده اوست.

بهار میرزُهره

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها