لباسی برای همسران ایده‌آل

گمان نمی‌کنم آلفرد هیچکاک عکسی بدون کت و شلوار داشته باشد. شاید گاهی قهرمانان ساده‌دل اما با هوش، عاطفی اما صریح، شوخ اما رنج‌کشیده او کت را درآورده باشند، اما فقط گاهی، آن هم به بهانه گرما، یا در خانه بودن، اما در هر حال همواره تیپ آنها، تیپ آدم کت و شلواری بوده است.

اهل زیر پیراهنی پوشیدن مثل مارلون براندو نیستند، باید شیک و تر و تمیز بیایند، داستان را واقعیت ببخشند و بدون خودنمایی‌های اضافی فقط با هدایت هیچکاک خارق‌العاده و خلاق، دل تماشاگران را در رفتارها، حرف‌ها و سرنوشت خود گیر بیندازند. آدم‌های هیچکاکی با وجود سرگردانی و آشفتگی، از مطمئن‌ترین تیپ‌های دنیا استفاده می‌کنند، یعنی کت و شلوار یا کت و دامن و این ظاهر مطمئن، آشفتگی پنهان در جهانی را که زندگی می‌کنند غلیظ و عمیق‌تر می‌کند. کت و شلوار هیچ‌گاه از مد نمی‌افتد و انگار خوبش هر کسی را برازنده می‌کند، با هر هیکل و قد و قامتی. مثل یک انسان ایده‌آل برای ازدواج، خصوصیات ثابتی دارد که همه می‌پسندند، همسر ایده‌آلی که از هر چیزی که از یک همسر می‌خواهید، همه‌اش را در حد اقناع‌کننده‌ای دارد. کت و شلوار خصوصیات و استانداردهای راضی‌کننده‌ای از شیک بودن را با خود دارد و برای همین هم لباس ثابت آدم‌ها مهم است. آدم‌هایی که می‌خواهند اثر بگذارند اما بدون خودنمایی و ادا و اطوارهای امروزی.