روزهای دشوار راجرز در آنفیلد

اما بعد از این‌که استیون جرارد با آن لغزش بی‌موقع، اجازه داد دمبا با چلسی را در آنفیلد پیش بیندازد و امیدهای قهرمانی قرمزهای مرسی ساید را کمرنگ کند، اوضاع برای سرمربی سابق سوانسی تغییر کرد. هرچند عواملی در این بین وجود داشت که او نمی‌توانست کاری در مورد آنها بکند، اما به هر حال اوضاع به شکلی پیش رفت که حالا جایگاه او به عنوان سرمربی لیورپول به خطر افتاده است.

فروش لوئیس سوارز به بارسا تقریبا اجتناب‌ناپذیر بود. ستاره اروگوئه‌ای که در تابستان 2013 هم تلاش زیادی برای جدایی از لیورپول کرده بود، بعد از یک فصل درخشان در آنفیلد، باشگاه‌های بزرگی را در صف مشتریانش می‌دید. بویژه این‌که پیشنهادهای خیره‌کننده‌ای که برای او ارائه می‌شد، برای لیورپولی‌ها رد کردنی نبود. راجرز امیدوار بود با حضور دنیل استوریج و خرید یکی دو بازیکن جدید در خط حمله، بتواند غیبت سوارز را جبران کند و مطمئنا تصور نمی‌کرد استوریج هم با دو مصدومیت پیاپی، برای چند ماه از میادین دور شود.‌ اگر این اتفاقات خارج از دایره تصمیمات این مربی جوان بود، اما موضوعاتی هم بود که او باید در مورد آنها تصمیم می‌گرفت؛ تصمیماتی که با واکنش رسانه‌ها و هواداران روبه‌رو شد.

مثلا وقتی او در دیدار مقابل چلسی، در حالی که تیمش به گل نیاز داشت، در 20 دقیقه پایانی، امره جان و فیلیپ کوتینیو را از زمین خارج کرد و به جای آنها جو آلن و فابیو بورینی را به میدان فرستاد، تعداد زیادی از 44698 نفری که در آنفیلد حضور داشتند او را هو کردند؛ این یکی از اولین نشانه‌های اعتراض هوادارانی است که در ابتدای فصل، تمام قد پشت راجرز بودند.

راجرز بعد از دیدار برگشت مقابل رئال در چمپیونزلیگ، در حالی که پنج بازیکن اصلی‌اش را روی نیمکت قرار داده بود، هم ادعا کرد با بهترین ترکیب، تیمش را به میدان فرستاده و بشدت از تصمیمش دفاع کرده بود. این‌که یک مربی به تصمیماتش باور داشته باشد، یک موضوع کلیدی و مهم در مربیگری است، اما دفاع از تصمیماتی که به وضوح تاثیر منفی روی عملکرد لیورپول دارد، بیشتر به یک لجبازی شبیه است.

لیورپول در دیدار مقابل چلسی با هفت تغییر نسبت به دیدار مقابل رئال به میدان رفت؛ با وجود این باز هم بازیکنان این تیم خسته و کند به نظر می‌رسیدند و این فرصت را برای چلسی فراهم کرد که علاوه بر جبران عقب‌افتادگی، در نهایت به پیروزی برسند.

قرمزها فصل گذشته در خط حمله بسیار پرتحرک و سرعتی بودند؛ فاکتوری که این فصل در حملات آنها کمتر دیده شده. اگر در بقیه دیدارهایی که لیورپول بعد از بازی در چمپیونزلیگ انجام داد، این خستگی می‌توانست بهانه خوبی باشد، اما برای این دیدار که آنها با ترکیبی کاملا متفاوت به میدان رفتند، چنین بهانه‌ای پذیرفتنی نیست.

تصمیم راجرز برای تعویض کوتینیو و امره جان در 20 دقیقه پایانی بازی با چلسی، هیچ کمکی به لیورپول نکرد و هواداران هم دلیلی برای پنهان کردن احساس‌شان از این تصمیم نداشتند.

حتی هواداران چلسی هم که در آنفیلد حضور داشتند، از این تصمیم بسیار متعجب شدند. راجرز در پایان بازی اعلام کرد که ناراحتی هواداران را از نتایج اخیر تیم درک می‌کند، اما مطمئنا اگر تصمیمات لجبازانه او ادامه پیدا کند، نارضایتی هواداران هم بیشتر و شرایط برای او دشوارتر خواهد شد.

البته خیلی زود است از اخراج راجرز صحبت کنیم. با توجه به دستاوردهای او برای لیورپول در دو فصل گذشته، جایگاه مستحکمی در این باشگاه دارد و جان هنری به این زودی پای برگه اخراج او را امضا نخواهد کرد. اما قرار گرفتن در رتبه پانزدهم جدول با 11 امتیاز اختلاف نسبت به صدرنشین، چیزی نبود که هواداران لیورپول در ابتدای فصل انتظارش را داشته باشند؛ بویژه با انبوه خریدهایی که راجرز انجام داد و قرار بود هر یک به مهره‌ای قابل اتکا برای قرمزها تبدیل شوند.

نتایجی که لیورپول در همین سه ماه ابتدایی فصل جدید کسب کرده باعث شده همه خریدهای او در بازار نقل و انتقالات، ترکیب‌هایی که به زمین می‌فرستد و تعویض‌هایی که انجام می‌دهد، اشتباه به نظر برسد. ‌هر شکست، عرصه را برای راجرز، مربی محبوب چند ماه قبل، تنگ‌تر می‌کند و این صدای اعتراض هواداران است که می‌تواند شمارش معکوس برای خروج راجرز از آنفیلد را به حرکت در بیاورد.

سایت گل / مترجم: بهنام جعفرزاده