قانون میت را روی زمین نمی‌گذارد

صریح‌ترین قوانین در این زمینه، یکی بند 13 از ماده 55 قانون شهرداری‌هاست که می‌گوید: «ایجاد غسالخانه و گورستان و تهیه وسایل حمل اموات و مراقبت در انتظام امور آنها» از وظایف شهرداری است. البته در تفسیر و توضیح این قانون گفته شده که این وظیفه فقط در حریم شهر بر عهده شهرداری است. در خارج از شهر هم بنا به آیین‌نامه مدیریت ایمنی حمل‌ونقل و سوانح رانندگی مصوب سال 1388، وظیفه حمل مناسب اجساد متوفیان ناشی از تصادفات رانندگی در خارج از حریم‌ شهرها با استفاده از پوشش مناسب حمل جسد به عهده وزارت بهداشت، درمان و آموزش پرشکی و به تبع آن، اورژانس کشور گذاشته شده است.

حال به این پرسش می‌رسیم که حمل جسد به دست اقوام و بستگان متوفی چه شرایط قانونی دارد؟ حمل جسد متوفی در داخل کشور و به درخواست اقوام متوفی، پس از صدور گواهی فوت و مجوز دفن از سوی سازمان آرامستان‌های هر شهر امکان‌پذیر است. یعنی اگر بخواهید میتی را از تهران مثلا به یزد ببرید باید ابتدا میت را به بهشت‌زهرا ببرید و بعد از انجام امور اداری در این سازمان، با آمبولانس مخصوصی که از شرکت‌های خصوصی برای این کار گرفته‌اید این اقدام را انجام دهید. از آن سمت، اگر بخواهید این کار را از ایران به خارج از کشور یا برعکس انجام دهید نیز انجام امور اداری الزامی است. برای بردن یک جنازه به خارج از کشور، پس از انجام امور اداری خودتان اقداماتی نظیر انتخاب پرواز و... را انجام می‌دهید ولی این کار در کشورهای دیگر را نمایندگی‌های سیاسی ایران، البته با اخذ وجه انجام می‌دهند.