راه هایی بهتر از تنبیه کردن

پسر 18 ماهه ام ظرف غذا را از روی صندلی اش به زمین پرتاب می کند و زمانی که عمدا مداد شمعی را در دهانش می کند، به طور موذیانه ای به چشمان من زل می زند.
کد خبر: ۷۱۹۶۱
او این قبیل کارها را هر روز انجام می هد؛ اگرچه ما بارها و بارها به او می گفتیم : «غذا را پرت نکن!، مودب باش ! و چیزی در دهانت نگذار!»؛ ولی آیا گوش او بدهکار بود؛
به گفته یکی از متخصصان ، «رفتار کودک دلیل بر بی ادبی نیست. اعمال منفی کودک یک ساله نشان دهنده عدم صلاحیت شما نیست ؛ بلکه فقط تاثیرات کاوشگرانه ای از کارهایی است که در اطراف او انجام می شود.» رفتار او معمولا واکنش هایی درباره محدودیت مهارتهایش است.
بچه شیطان و موذی ، کودکی است که به دلیل این که براحتی نمی تواند بگوید: «من با آن عروسک می خواهم بازی کنم» به اسباب بازی دیگران چنگ می زند. بعلاوه، کودکان زیر 2سال نمی توانند عواقب کارهایشان را پیش بینی کنند.
یکی از کارشناسان می گوید: «کودکان نوپا، خواسته های خیلی کوچکی دارند.» «اگر آنها از چیزی خوششان بیاید، به دنبالش می روند.»
ولی با وجود این متوجه می شوید که رفتار کودکتان را نباید نادیده بگیرید. به عقیده یکی از کارشناسان ، «فکر کردن و یافتن راهکاری برای یاددادن ، خیلی بهتر از تنبیه کردن است.»
«هدف شما این است که به فرزندتان در درک محدودیت ها بدون نادیده گرفتن خواسته هایش در یادگیری و کنجکاوی کمک کنید.»


دفاع در حالت عصبانیت
برای بازی کردن فرزندتان محیطی کاملا امن و آرام را آماده سازید. اگر وسایل شکستنی را از دسترس بچه ها دور کنید، راههای خروج به حیاط را ببندید و خانه را پر از اسباب بازی و کتابهای مورد علاقه شان کنید، مطمئنا متوجه خواهید شد که از کلمه «نه» کمتر استفاده می کنید.
سپس محدوده چیزهایی را که برایتان از اهمیت خاصی برخوردار است ، مشخص کنید. بعضی از قوانین نیز کاملا واضح و روشن است مانند این که به هیچ عنوان به اجاق گاز و بخاری دست نزنید ولی در مورد شلپ شلپ کردن در حمام چه؛
اگر به پرکردن وآن حمام اهمیت نمی دهید و به کودکتان اجازه آب بازی نمی دهید، این قانون را به مدت طولانی ادامه ندهید. سپس خود را بیش از پیش آماده کنید؛ چون فرزندتان ممکن است با گفتن کلمه ساده «نه» منظور شما را متوجه نشود.
از جملاتی با معنای مثبت استفاده کنید؛ مانند «مامان را گاز نگیر» یا «دست نزن ، چون این فنجان داغ است». گاهی اوقات ممکن است برای رسیدن به این هدف ، زمان زیادی وقت لازم باشد.
همچنین به کودک نوپای خود بگویید که چه کاری می تواند انجام دهد. اگر او روی کاناپه می پرد، بگویید: مبل جای پریدن نیست ، لطفا برای پریدن بیرون برو. در حقیقت ، سرگرمی و جهت دادن مجدد، قوی ترین ابزار راهکاری برای شماست.
به عقیده یکی از کارشناسان ، «زیبایی و جذابیت کودکان در این سن این است که براحتی تغییر مسیر می دهند.» «حافظه آنها بسیار کوچک است. وقتی شما آنها را به فعالیت دیگری مشغول می کنید، دیگر آنها به گذشته نگاه نمی کنند.»
برای بیشتر کودکان ، اعمال و رفتار، قابل درک تر از کلمات است. فرزندتان را از بلندی پایین آورید، سپس او منظور شما را از روی چهره تان می خواند. آن طور که انتظار می رود، کودکان کوچکتر از 18ماه نمی توانند معنای کلام شما را بفهمند؛ بنابراین به کودک نشان دهید که منظورتان چیست.
او بگویید: «مداد شمعی را نخور». این کار زمانی به نتیجه می رسد که شما نیز دست او را همراه با مداد شمعی از دهانش بیرون آورید. حرکات و رفتار شما وفاداری به قوانین را تقویت می کند. به عنوان نمونه ، اگر فرزندتان هنگام بازی کودکی را زد، شما می توانید با استفاده از 3روش او را متوجه کار زشتش کنید: اول این که به او اخطار دهید: «نه ، تو نباید کسی را بزنی. زدن کار بسیار بدی است.»
اگر دوباره این کار را تکرار کرد، فرزندتان را به طرف دیگری از اتاق ببرید. سوم این که به او در مورد این کار تذکر دهید و او را به آرامی به خانه تان ببرید. تنبیه بدنی فقط به کودک می آموزد که زدن کار مجاز و موجهی است و گاهی اوقات در این سن بسیار نامناسب است.
به عقیده یکی از کارشناسان ، «کودکان دوسال و نیمه تا 3سال ، قدرت حافظه خوبی ندارند و یا رابطه علت و معلولی ای که باعث برخی از مفاهیم در این فاصله می شود را نمی فهمند».


ناامیدی های جزئی و کوچک
اگر زمانی که به فرزندتان «نه» می گویید، احساس گناه می کنید، به خاطر بسپارید که این کار در دوره طولانی باعث بدترشدن وضع موجود می شود.
وقتی او جیغ می زند یا از روی خشم چیزی را پرتاب می کند، اگر در عوض ، احساساتش را درک کنید، او کم کم آرام خواهد شد. بگویید: «می دانم که ناراحتی تو به خاطر نداشتن بستنی است.»
حتی اگر فرزندتان منظور شما را درک نمی کند، بالاخره می فهمد که داشتن واکنش های احساسی و عاطفی ، عادی است حتی اگر خوشحال نباشد اما کم کم می داند که هر چیزی و هر کاری قوانین خاص خود را دارد. تشویق کردن کودک در تقویت گفتار، یکی دیگر از راهکارهای قوی محسوب می شود.
یکی از کارشناسان می گوید: «وقتی فرزندتان ناله می کند و جیغ می کشد، خیلی راحت است که آنچه را که فکر می کنید می خواهد، به او بدهید»؛ «اما اگر به او یاد بدهید که بگوید «شیر بیشتر»، بالاخره کودکتان یاد می گیرد که برای برآورده شدن نیازهایش از کلمات استفاده کند.»
جایزه به خاطر کلماتش و درک جدید از خودکنترلی با توجه فراوان شما مانند رضایت با تکان سر، در آغوش گرفتن یا تشویق کردن در به کارگیری کلمات در نهایت باعث می شود که او بداند کاری را که انجام می دهد، درست است.


روش های صحیح عکس العمل نشان دادن
- اگر فرزندتان سیم برق را از پریز بیرون می کشد، به جای اینکه از آن طرف اتاق فریاد بکشید «سیم برق را از پریز درنیاور» به او بگویید: «به سیم دست نزن » و آن را از دستش بگیرید و در عوض یک اسباب بازی به او بدهید.
- اگر فرزندتان وسط خیابان می پرد، به جای اینکه فریاد بکشید «نه» و او را از پشت به طرف خودتان بکشید، باید او را تا نزدیک خیابان کنترل کنید و دست او را بگیرید و بگویید: «همیشه برای عبور کردن از خیابان ، دستت را به من بده.»
- اگر فرزندتان هنگام توپ بازی جیغ می کشد، به جای اینکه شما تسلیم شوید، کار او را نادیده بگیرید و به او بگویید: «از صدای زیبایت استفاده کن ؛ مثلا بگو، لطفا توپ را بینداز بالا»
- اگر هنگامی که فرزندتان را از جای مورد علاقه اش بیرون می برید، شما را می زند، به جای اینکه به پشت او بزنید به او بگویید «می دانم که چرا ناراحتی ، اما زدن کار خوبی نیست.» اگر باز در انجام این کار مصر بود، او را از خود دور کنید.

رزیتا شاهرخ
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها