الان چه می‌کنند؟

سال‌های انزوای زینال بندری

زمانی مرد اول فیلم‌های حادثه‌ای و بزن بزن سینمایی ایران بود. با سر تراشیده‌اش اسلحه به دست می‌گرفت و همه حریفانش را تار و مار می‌کرد.
کد خبر: ۷۱۸۵۳۵

سر تراشیده‌اش میراث فیلم «تاراج» ساخته زنده‌یاد ایرج قادری بود. همان فیلمی که نام «زینال بندری» را بر سر زبان‌ها انداخت و جمشید هاشم‌پور را در تیپ یک قهرمان قلدر و بزن بهادر به مردم شناساند.

هاشم‌پور پس از آن بارها این تیپ را در فیلم‌های دیگر تکرار کرد. گاه در نقش یک مشت‌زن عاشق بوکس جلوی دوربین رفت و گاه رئیس باند قاچاقچی‌ها شد؛ اما شکل و شمایلش فرقی نکرد. با همان سر تراشیده و نگاه تند و بعضا زخمی که زیر چشمش داشت. او تا مدت‌ها نتوانست از سایه نقش زینال بندری بیرون بیاید. نقشی که خیلی‌ها مثل بهروز وثوقی، سعید راد و حتی خود ایرج قادری دوست داشتند اجرایش کنند، اما در نهایت قرعه فال به نام هاشم‌پور افتاد و او مرد شماره یک فیلم تاراج شد.

هاشم‌پور که به واسطه فیزیک بدنی‌اش وارد سینما شده بود به‌خوبی از عهده این نقش‌ها برمی‌آمد. او از کشتی‌گیران توانای زمان خودش بود و ورزش کشتی بدنش را ورزیده کرده بود. جثه درشتش به کمکش می‌آمد و مردم او را در نقش یک قهرمان قوی‌هیکل و مقاوم باور می‌کردند. جمشید هاشم‌پور یا همان جمشید آریا در ادامه مسیر حرفه‌ای‌اش سعی کرد حضور در نقش‌های دیگر را هم تجربه کند.

روز باشکوه (کیانوش عیاری)، مادر (علی حاتمی)، پرده آخر (واروژ کریم مسیحی)، عشق و مرگ (محمدرضا اعلامی) و دلشدگان (علی حاتمی) محصول تلاش این بازیگر برای حضور در نقش‌های متفاوت بودند. او برای مدتی دور فیلم‌های حادثه‌ای را خط قرمز کشید و به سمت گونه‌های دیگر همچون اجتماعی، ملودرام و حتی دفاع مقدس رفت. بتدریج خشونت همیشگی نقش‌هایش را کنار گذاشت و بعضا آدم مهربان قصه شد. مثل فیلم «آواز قو» که می‌خواست قهرمان عاصی قصه را به راه راست هدایت کند. او پلیس بود اما راه بهرام رادان را سد نکرد و تا لحظه آخر کنارش ایستاد. در فیلم «میم مثل مادر» نیز نقش یک مرد ارمنی مهربان به نام روبیک را بازی کرد که رابطه عاطفی زیبایی با فرزند معلول داستان داشت.

هاشم‌پور در سه‌چهار سال اخیر جزو بازیگران کم‌کار سینما و تلویزیون بوده و در نقش‌های کمرنگی ظاهر شده است. تقریبا سالی یک فیلم بازی کرده و بقیه زمانش را با خانه‌نشینی گذرانده است.

آخرین بار او را در فیلم «کلاشینکف» دیدیم که در همان دقایق اولیه فیلم با پسر نوجوان داستان درگیر و کشته شد.

چند روز پیش دوستان و همکاران جمشید هاشم‌پور برایش در پردیس ملت مراسم بزرگداشت مختصری تدارک دیدند. او در هفتاد سالگی قرار است جلوی دوربین فیلم سینمایی «هاری» برود.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها