امیدی ​تازه برای پیشگیری از اچ‌آی‌وی

گروه سازنده به رهبری استادیار کیم وودرو، پیش از این به نتیجه رسیده بود که پارچه تافته شده را می‌توان به شکل حلال و به منظور رهاسازی دارو به مرور زمان استفاده کرد. نتایج تازه حاکی از آن است که مقدار مواد دارویی که مواد فیبری قادرند در خود نگه دارند، ده برابر ژل‌ها با کاربری مشابه است که اکنون در بازار وجود دارند. در حال حاضر در ایالات متحده برای کسانی که در معرض خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی قرار دارند، قرص‌های عادی وجود دارد و داروهای مشابه به شکل ژل و غشا در آغاز راه تولید هستند.

این محصولات پیش از برقراری ارتباط استعمال شده، طی چند دقیقه حل و به بافت‌های اطراف جذب می‌شوند. این داروها موسوم به میکروب‌کش باید دقایقی قبل از رابطه و با دوز بالا استعمال شود.

متاسفانه تاکنون این محصولات در آزمایشگاه جواب نداده‌اند؛ زیرا استفاده از آنها بسادگی مقدور نیست. داروهای غشایی حداقل 15 دقیقه وقت می‌برند تا حل شوند. مقدار ژل نیز باید آن قدر زیاد باشد که موثر واقع شود و آن قدر کم که تراوش نکند. بنا بر گفته محققان، این مسائل سبب شده استفاده از میکروب‌کش‌ها برای بانوان با سختی همراه باشد.​ بال گفته است: اثربخشی داروی ضداچ‌آی‌وی تا حدود زیادی در گرو دوز کافی و آزادسازی سریع مواد است. ما در نمونه خود به چنان حدی از بارگذاری مواد رسیده‌ایم که دیگر برای اثرگذاری مناسب به استعمال مقادیر بالای فیبر نیازی نباشد.

محققان این فیبرهای نرم را با استفاده از روندی موسوم به الکتروتافت تولید کردند. آنها ابتدا نوعی بَسپار (پلیمر) را آب کرده، با دارویی موسوم به ماراویرُک (Maraviroc) و دیگر افزودنی‌های صنعت دارویی ترکیب می‌کنند. در حال حاضر از ماراویرُک برای درمان علائم اچ‌آی‌وی بیمارانی که مبتلا هستند، استفاده می‌شود. سپس ماده را با یک ژنراتور ولتاژ بالا بارور کرده و از یک سرنگ عبور می‌دهند. بار الکترونیکی سطح ماده موجب می‌شود از سر سرنگ نواری باریک بیرون زده، در عین چرخش، روی سطحی الکترونیکی فرود بیاید. تولید مقداری از این محصول به اندازه یک کف دست، حدود پنج دقیقه زمان می‌برد.

داروهای ضد اچ‌آی‌وی مثل ماراویرک بسادگی حل نمی‌شوند؛ بنابراین دانشمندان به دنبال یافتن بافتی ایده‌آل هستند که هم بیشترین حجم دارو را نگه دارد، هم بسادگی ذوب شود.​ از آنجا که فیبرهای الکتروتافته قسمت سطحی به نسبت بیشتری ارائه می‌شوند، محققان توانستند نمونه‌هایی بسازند که تقریبا 30 درصد توده‌شان از اصل دارو تشکیل شده بود. در ژل‌هایی با کارایی مشابه، دارو فقط 3 درصد از حجم کل را تشکیل می‌دهد.​ با دستکاری جزئیات فیبرها، محققان توانستند فارغ از حجم توده داروی درون فیبر، آن را حدود شش دقیقه ذوب و آماده جذب در بدن کنند. به گفته تیم تحقیقاتی می‌توان این فیبر نرم و ذوب‌شونده را در قالب تامپون برای استعمال یا به شکل حلقه‌های واژنی، مشابه نمونه‌های مورد استفاده برای جلوگیری عرضه کرد. مواد مورد بررسی قادر است انواع داروی ضداچ‌آی‌وی را در خود بگنجاند. گروه تحقیقاتی در حال تست نمونه‌های متنوع دیگری است تا مقدار اثرگذاریشان را تخمین بزند.​ فعلا محققان مشغول ساخت نمونه‌های اولیه براساس راهنمایی مصرف‌کنندگان هستند تا سپس آزمایشات مربوط به سلامت و صحت مواد را روی نمونه‌های حیوانی آغاز کنند.

futurity.org / مترجم: سیاوش شهبازی