در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
عمر نوح و صبر ایوب
والیبال ایران ، نردبان موفقیت را پله پله و صبورانه پیمود، چرا که رسیدن به پیروزی در این رشته که سرشار از ظرافت و ریزه کاری است به قول معروف عمر نوح می خواهد و صبر ایوب که خوشبختانه فدراسیون کنونی داشته است.
لابد می دانید که پس از حضور تیمهای نوجوانان و جوانان ایران در رقابت های جهانی الجزایر و هندوستان ، تیم ملی بزرگسالان ایران هم شاهکاری تازه خلق کرد و کامیابی و راهیابی خود را به پیکارهای جهانی 2006جشن گرفت.
مسابقه های جهانی دقیقا حدود 55سال پیش ابداع شد. از آن تاریخ تاکنون ایرانیان فقط 2بار موفق به شرکت در این رقابت ها شدند، نخست سال 1970بود که پس از انصراف کره جنوبی که نایب قهرمان آن زمان آسیا بود ایران فراخوانده شد.
از قضا در آن روزگاران هم پول درد اصلی ورزش ما بود و تیم ملی ایران مجبور شد با حمایت مالی باشگاه دخانیات ، راهی صوفیه بلغارستان ، محل برگزاری مسابقه ها شود. حسن کرد، مسعود صالحیه ، مجتبی مرتضوی ، ناصر میرفخرایی ، حسن کبیری ، یدالله کارگرپیشه ، خسرو نیاکان ، محمد حیدرخان ، حسن کیوان ، جمشید قدیری ، مسعود میربابا و محمدرضا قاصدی بازیکنان ایرانی به مربیگری پروفسور ریم بودند.
در این رقابت ها ایران 3بر 2به امریکا باخت ، 3بر یک برابر یوگسلاوی مغلوب شد، اما در 3ست ، تیم رژیم صهیونیستی را مغلوب کرد.
18سال بعد، باز ایران جهانی شد. این بار محل برگزاری رقابت ها به سال 1998ژاپن بود که تیم ملی ایران مقابل کوبا، لهستان و آرژانتین 3بر صفر شکست خورد. بهنام محمودی ، امیر منظمی ، احمد مساجدی ، محمد حسین نجاتی ، علی نقدی ، فیروز تابش نژاد، امیر حسین منظمی ، عباس قاسمیان ، پیمان اکبری ، سعید رضایی و حسین معدنی مربی (امیر حیدری).
در این دوره ها بازیکنانی چون مسعود صالحیه ، حسن کرد، بهنام محمودی ، احمد مساجدی و... درخشیدند، اما جالب این که در همه این ادوار تیم ایران با کمترین تدارکات راهی مسابقه ها شد و این بار یعنی چند روز پیش که جواز حضور در شانزدهمین دوره پیکارهای جهانی را در جیب گذاشت ، باز هم با سیلی صورت سرخ نگه داشت.
استرالیا که 8بازیکنش در لیگهای معتبر ایتالیا، اسپانیا، آلمان و هلند بازی می کنند، اردوها و تورهایی را در آرژانتین و امریکا پشت سر گذاشت ، در دبی اردو زد، قطر به ترکیه رفت ، اما بزرگسالان ما مثل سلمانی های بیکار که سر یکدیگر را می تراشند آنقدر با جوانان بازی کردند که دیگر خسته کننده شده بود.
با این وجود دیدیم چه کارستانی به پا کردند. این خاصیت و خصلت ما ایرانیان است ، قناعت ورزی در عین نیازمندی ، به هر روی هر چه بود بگذشت و تیم ایران به جمع 24تیم خوشبخت جهان پیوست.
حضور در رقابت های جهانی که بعد از المپیک مهمترین رویداد والیبال دنیاست برای 218عضو فدراسیون بین المللی نهایت آرزوست و زمانی که 75تیم در 5قاره وارد مرحله انتخابی مبارزات شده بودند، آرزوی ما هم این بود که بتوانیم یکی از این تیمها باشیم.
بیم و امید به خاطر همین مسائلی بود که اشاره کردیم. طی 2سال گذشته در جام ملتها و بازیهای بوسان و تورنمنت بین المللی جام شیخ راشد همه قدرتهای سنتی قاره اعم از چین ، کره و ژاپن را شکست دادیم ، 2بار بر استرالیا فایق شدیم ، اما در ورزشی که بازیکنان زبده اش در سطوح قاره ای 250بازی بین المللی در کارنامه بازیگری خود دارند، بدون بازیهای تدارکاتی بین المللی رخت مبارزه بر تن کردن ، گام نهادن به مسلخ با چشمان بسته است.
با این وصف عوامل ملی که باعث پیروزی های ملی پوشان ما شده اند را نباید از نظر دور داشت.
1-نقش کادر فنی تیم بویژه شخص پارک کی وون که یک مربی حرفه ای و تیزهوش است را نباید نادیده گرفت. وی بار دیگر ثابت کرد که به قول معروف رگ خواب ورزشکاران (مسائل روان شناسی) را عالی می داند و در مبحث فنی هم استاد است.
2-دعوت از یک آنالیزگر شهیر که در دنیا شناخته شده است. پائولوگار دینه ری با آنالیز و نمایش فیلم بازیهای استرالیا در المپیک آتن و تورنمنت آرژانتین ، لزوم تغییر روش بازی را به سرمربی تیم ایران گوشزد کرد.
3-تاکتیک پذیری بازیکنان که نقشه ها و گفته های مربیان را مو به مو اجرا کرده اند و با بهره گیری از تجاربی که از رویارویی های گذشته با مردان قاره اقیانوسیه داشتند، کم اشتباه بازی کردند.
4-فراخوانی یک پزشک حاذق کره ای که در طب سوزنی استاد و در شناختن مداوای صدمات ورزشی شهره است. دکتر «ها» حتی از نظر روحی و روانی هم به تیم انرژی می داد.
5-اعتماد به جوانها که بزرگترین درس این رقابت ها بود؛ جوانانی مثل مهدی بازارگرد که خود را از سایه نامدارانی چون بهنام محمودی نجات دادند و خود ستاره شدند.
اما کنار این موفقیت به یادماندنی که در نوع خود حماسه ای ورزشی است ، راههای پیش رو را نباید از یاد ببریم. پائولو گاردینه ری ، آنالیزگر و مربی سرشناس ایتالیایی می گوید: همین که به پیکارهای جهانی راه پیدا کرده اید، خودش یک گام بزرگ و افتخاری فراموش نشدنی است ؛ اما اگر می خواهید بازنده محض نباشید، باید کار کنید، کار و کار و کار. تیم ملی ایران هم اینک بازیکنان شایسته ای دارد.
این بازیکنان اگرچه خسته اند، اما به انگیزه های جدید نیاز دارند. شاید با حضور در حداقل 2تورنمنت معتبر بین المللی کسالت ناشی از فشارهای تمرینی در زندگی ملال آور شبانه روزی اردویی از سروروی آنها زدوده خواهد شد، ضمن این که چنته و توان آنان در مقایسه با تیمهای مطرح اروپایی و امریکای لاتین رو شده و راهکارهای لازمه را فراروی پارک کی وون قرار می دهد.
فراموش نکنیم که در ژاپن غولهای بزرگ در جهان آماده رویارویی با تیم ایران هستند و ما تا آبان 2006فرصت خوبی برای تدارک و تجهیز تیم در اختیار داریم.
پس زمان را از دست ندهیم. والیبال ایران سوای مسابقه های نوجوانان و جوانان جهان ، شهریور جام ملتهای آسیا را که در تایلند برگزار خواهد شد، در پیش دارد. در این مسابقه ها همه حتی همین استرالیا منتظر تیم ما هستند تا تلافی شکستهایی را که بر آنان تحمیل شده ، درآورند.
پیشنهاد ما این است که تیم امید را به جای تیم ملی به تایلند بفرستیم ، چون بازیکنان کنونی با آسیبهای جسمانی زیادی دست به گریبانند.
از سوی دیگر در پیش بودن لیگ برتر و 6ماه پرکار و پرفشار نیمه اول سال ملی پوشانمان را بیش از حد فرسوده خواهد کرد، بنابراین باید به بحث پشتوانه سازی و اعتماد به جوانان بپردازیم و چون بازیهای آسیایی دوحه و مسابقه های جهانی ژاپن نزدیکی و تقارن دارند، به اجبار باید 2تیم مهیای حضور در این 2رویداد داشته باشیم.
از نگاه صرف والیبال مسابقه های جهانی ارزش زیادتری دارد و بازیهای دوحه در مرحله بعدی قرار می گیرد؛ اما اگر دیدگاه مسوولان کمیته ملی المپیک چیز دیگری باشد، باز هم تدارک وسیع و علمی برای آماده سازی تیمهای ایرانی ضروری و غیرقابل انکار به نظر می رسد.
جمشید حمیدی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
