jamejamnashriyat
کد خبر: ۶۸۵۳۸۲   ۲۷ خرداد ۱۳۹۳  |  ۲۱:۱۲

بازی با نیجریه تمام شد و نتیجه‌ای که بدست آمد ما را راضی کرد. شاید در گوشه‌هایی از بازی امیدی هم برای پیروزی پیدا کردیم، اما یک تک امتیاز در اولین بازی و برای شروع قابل قبول بود. با وجود این چیزی که برایمان راضی‌کننده نبود اشکان دژاگه بود.

بازیکنی که پیش از بازی کارلوس کرش از او به عنوان ستاره تیمش یاد کرده بود، اما اشکان در روز خوب خودش نبود و کمتر از آنچه از او انتظار می‌رفت، ظاهر شد. خودش هم هنگام تعویض این مساله را با رفتاری که از خود نشان داد، تائید کرد. اشکان هنگام خروج با سری پایین و چهره‌ای درهم جایش را به علیرضا جهانبخش داد. این ناراحتی از ناراحتی‌های معمول فوتبالی نبود که به​خاطر نماندن در زمین باشد بلکه از آن ناراحتی‌های از روی تعصب بود، از آن ناراحتی‌هایی که ما را به آینده امیدوار می‌کند. او از عملکردش ناراحت بود و می‌دانست آن طور که او از خودش و ما از وی انتظار داشته‌ایم، ظاهر نشده است. این روحیه قابل ستایش است، اما نه ما باید فراموش کنیم و نه خودش که دژاگه برای ما همان بازیکنی است که خونی تازه در کالبد تیم ایران در مقدماتی جام جهانی دمید و زمینه صعود به جام جهانی، یعنی همین جایی که اکنون ایستاده‌ایم، فراهم کرد. حداقل دو بازی دیگر ما مهمان برزیل هستیم و یکی از تاریخی‌ترین بازی‌های ما در راه است.بی شک ارزشمندترین بازیکن تیم ملی کشورمان در این مسابقات مقابل آرژانتین می‌تواند باردیگر توانمندی‌های خود را نشان دهد و همان اشکانی باشد که دلمان می‌خواهد. همان اشکانی که مدافعان را آزار می‌داد و توپ گرفتن از او به این آسانی نبود. خیلی از ما در برابر اشتباهات زود از کوره در می‌رویم، اما هیچ وقت فراموش نمی‌کنیم که چه کسی برایمان چه کرده است و منتظریم که او در بازی‌های بعدی با این انگیزه بهتر هم باشد.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر