با شمارش ماشین‌ها برنده شوید

زکریا روحانی، نمونه‌ای از این افراد است که به تنهایی و با کمک مقالات آموزشی موجود در وب، یک بازی ساده برای تلفن‌های هوشمند با عنوان «شمارش ماشین‌ها» ساخته است. در پی آن بودیم تا از نحوه کارش باخبر شویم و ببینیم چطور می‌شود با کمترین امکانات به دنبال علاقه خود رفت. متن زیر حاصل گفت‌وگوی کلیک با این بازیساز تازه‌کار بیست و پنج ساله است که در ماهدشت کرج ساکن بوده و رویای ورود به مارکت جهانی را در سر می‌پروراند.

چه شد که به فکر ساخت بازی برای تلفن‌های هوشمند افتادی؟

من چون کتاب زیاد می‌خوانم، عاشق داستان‌پردازی هستم. همین عشق باعث شد تا به بازیسازی روی بیاورم. از بچگی علاقه شدیدی به بازی‌های ویدئویی داشتم که هنوز هم شدت آن از بین نرفته است. عشق به بازی و داستان‌پردازی مرا به این فکر انداخت تا دست به کار شوم و به کمک قوه تخیلم چیزی بسازم که بهترین ابزار آن بازی بود. در این میان خواندن ضمیمه کلیک و دعوت آن به تفکر سازندگی به جای مصرف‌گرایی را نمی‌توان در من بی‌تاثیر دانست، ضمن این‌که در حقیقت بازار بازیسازی و کسب درآمد از آن، این روزها خیلی داغ است. ابتدا می‌خواستم برای رایانه بازی بسازم، ولی به توصیه برادرم که می‌گفت اندروید بازار داغ‌تری دارد، به تلفن هوشمند روآوردم.

کمی از طراحی بازی بگو و این‌که طراحی یک بازی این‌چنینی چه مراحلی دارد.

برای ساخت یک بازی پس از ایده‌پردازی، طراحی داستان و عوامل دیگر پیش از تولید به امکانات نیاز دارید؛ داشتن یک رایانه قدرتمند برای کسی که می‌خواهد کار گرافیکی انجام دهد بسیار ارزشمند است، همچنین به منابعی همچون موسیقی و اسپرایت‌ها(اجزای بازی) و مهم‌تر از همه به یک اِنجین بازیسازی مناسب احتیاج دارید. اینها همه مثل مواد اولیه آشپزی است. اینها را که داشته باشید، تازه می‌توانید شروع کنید به کدنویسی!

آیا طراحی ماشین‌های درون بازی را هم خودت انجام دادی؟

خیر، طراحی و ساخت بی‌نقص اتومبیل برای بازی کار دشوار و پیچیده‌ای است که از عهده من کم‌تجربه آن هم به تنهایی خارج بود. به همین دلیل از نمونه‌های آماده خارجی استفاده کردم، تقریبا همان نمونه‌هایی که در بازی‌های ریسینگ معروف وجود دارد.

برای ساخت بازی از چند نفر استفاده کردید و چقدر طول کشید؟

من به تنهایی طی مدت یک ماه و با انجین بسیار منعطف و قدرتمند گیم میکر استودیو(زبان برنامه‌نویسی شیء‌گرا) توانستم این بازی را پیاده‌سازی کنم. ابتدا طرح و داستان و تصاویر بازی را آماده کردم و با چند شرکت و شخص که از سایت بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای پیدا کرده بودم، تماس گرفتم تا به کمک آنها بازی‌ام را بسازم. پس از کلی تماس و ارتباط برقرار کردن به هیچ نتیجه‌ای نرسیدم و تصمیم گرفتم خودم تنهایی کار را شروع کنم.

فکر نمی‌کنی اگر با یک شرکت شروع می‌کردی، نتیجه بهتر می‌شد؟

راستش الان که فکر می‌کنم اتفاقا خوشحالم که هیچ کدام از آنها پاسخ مثبت ندادند. این باعث شد خودم کار را یاد بگیرم و تجربه‌هایی کسب کنم که بعد‌ها بسیار به دردم می‌خورد؛ شاید روزی خودم یکی از همان بازیسازها شدم!

تمام بازی را خودتان ساختید یا این که از نمونه‌های مشابه خارجی یا داخلی هم استفاده کردید؟

در حقیقت روش آسان، استفاده از نمونه مشابه است، اما من نیامده‌ام تکرار را تکرار کنم و سعی کردم چیز جدیدی عرضه کنم. نمی‌گویم از نمونه مشابه استفاده نکرد‌م، اما کپی‌کاری هم نکردم.

سخت‌ترین مرحله ساخت بازی چه بود؟

آشنا نبودن من به زبان انگلیسی و نبود آموزش سطح بالا درباره انجین گیم میکر به فارسی، کار را کمی مشکل کرده بود، اما خدا را شکر در طول ساخت این بازی به مشکل زیادی برنخوردم. سعی کردم حتی‌المقدور از منابع فارسی موجود در اینترنت کمک بگیرم و اندکی هم با آزمون و خطا پیش بروم.

در صحبت‌هایت به کسب درآمد از بازیسازی اشاره کردی. آیا تاکنون توانسته‌ای با این بازی به پولی هم برسی؟

چون از ابتدا کسب درآمد از زحماتی که برای این بازی کشیده‌ام، از دغدغه‌هایم بود، تصمیم گرفتم آن را پولی منتشر کنم، البته با قیمت نازل. راستش را بخواهید تا به این لحظه که بیش از یک ماه و نیم از عرضه بازی روی مارکت‌های اندرویدی مختلف می‌گذرد، نتوانسته‌ام درآمد خاصی کسب کنم.

فکر نمی‌کنی همین عرضه پولی باعث جذب کمتر کاربر شده است؟

بله، مردم ما بسختی به یک چنین چیزهایی اعتماد و بابت آن پول پرداخت می‌کنند؛ البته حق هم دارند، نباید انتظار بالایی داشت. به طور حتم برای تجربه‌های بعدی‌ام باید از روش پرداخت درون‌برنامه‌ای(in-app) استفاده کنم.

خودت فکر می‌کنی علت چیست و چرا بازی‌ات پولساز نشد؟

هنوز زمان کمی از عرضه بازی گذشته است، به هر حال فکر می‌کنم نبود تبلیغات، مهم‌ترین عامل بوده است. از سویی با وجود این همه بازی‌های گرافیکی جذاب‌تر خارجی و ایرانی رایگان سه‌بعدی و دوبعدی، بازی من بسختی می‌تواند راهی برای خود پیدا کند. درواقع این اولین تجربه من است، پس نباید چندان متوقع باشم، اما این را هم بگویم که گرچه از ابتدا به فکر کسب درآمد بودم، ولی اکنون به این نتیجه رسیده‌ام کسی که عاشق بازیسازی است، به فروش فکر نمی‌کند. از لحاظ مالی اصلا راضی نیستم، اما به لحاظ روانی احساس خوشایندی دارم که یک بازی تولید کرده‌ام! شاید باورتان نشود، ولی از زمان آشنا شدن من با رایانه فقط سه سال می‌گذرد. همین که پس از این مدت کوتاه توانسته‌ام به اینجا برسم، خیلی خوشحالم؛ همین نوعی موفقیت محسوب می‌شود.

غیر از بازار داخل آیا بازار خارج را هم آزمایش کرده‌ای؟

هنوز نه، ولی امیدوارم بتوانم با یک بازی قدرتمند وارد مارکت جهانی بشوم و آن وقت توانم را محک بزنم.

برنامه‌ات برای آینده چیست؟

پولدار شوم و بتوانم فوتبال بازی کنم، فوتبال را خیلی دوست دارم. با این حال اکنون تمام انگیزه‌ام را گذاشته‌ام روی بازیسازی و دوست دارم در آینده نزدیک چند بازی دیگر بسازم.

رامین فتوت