عروسی خان مظفر در «سنگلج»

این کارگردان، نمایشنامه‌نویس و پژوهشگر تئاتر آیینی به ایسنا گفت: اگر یک نمایش آیینی ـ سنتی کیفیت‌های لازم را داشته باشد، مطمئنا همه نسل‌ها با آن ارتباط برقرار می‌کنند.

او ادامه داد: البته می‌توان ضمن حفظ تکنیک‌های نمایش سنتی تحلیل جدیدی ارائه داد و در واقع زیر متن کار، شکلی معاصر داشته باشد. معاصرسازی در نمایش‌های آیینی ـ سنتی می‌تواند باعث علاقه و توجه بیشتر نسل جوان به این گونه تئاتر باشد. این پژوهشگر تئاتر در بخش دیگری از صحبت‌هایش درباره نمایش جدیدش «عروسی خان مظفر» که در تماشاخانه «سنگلج» اجرا می‌شود، گفت: این نمایشنامه یک بخش از یک نمایشنامه چهارگانه به نام «چاله میدان» است که بخش اول آن به نام «ارباب پاکروان و نوکرش ماهک خوش سیما» سال 85 در تالار «مولوی» اجرا شد.

وی ادامه داد: مدت‌ها بود که می‌خواستم بخش‌های دیگر این چهارگانه را به صحنه ببرم که بالاخره شرایط برای اجرای بخش آخر این مجموعه فراهم شد.ناصربخت درباره قصه «عروس خان مظفر» توضیح داد: این کار تلفیقی از نمایش‌های تخت حوضی و خیمه‌ شب‌بازی است و داستان آن درباره اتفاقی است که در داخل خیمه می‌افتد.این کارگردان درباره استقبال تماشاگران از این نمایش و همچنین شرایط اجرا در تماشاخانه «سنگلج» مطرح کرد: با وجود این که اجرای ما در بدترین زمان و نزدیک نوروز است اما استقبال از سوی تماشاگران خوب و راضی کننده بوده است، ولی به هر حال مشکلات اقتصادی باعث شده است که بخشی از مردم تئاتر را از سبد کالایشان کنار بگذارند و امکان دیدن تئاتر را پیدا نکنند.

نمایش «عروسی خان مظفر» به نویسندگی و کارگردانی محمدحسین ناصربخت تا پایان اسفندماه ساعت 19 و 30 دقیقه هر شب در تماشاخانه «سنگلج» به صحنه می‌رود.