« مگه چی می شه یکی بخری؟» سرم را بالا می آورم و پسرک را برانداز می کنم ؛ تنی نحیف، صورتی گرد، دو چشم بادامی، پوستی گندمی و پر از کک مک روی گونه ها و موهایی طلایی و به هم ریخته ، شبیه کرک و پر جوجه های نورس . لبخند می زنم و فکر می کنم اگر می شد دست بزنم به آن موهای نرم طلایی، حتما مرتب شان می‌کردم.
کد خبر: ۶۴۹۸۵۲
انتقام تلخی که فرزندان مهاجران غیر مجاز خواهند گرفت

با دست راستش، دستی را که گذاشته ام روی میز سنگی وسط پارک تکان می دهد و من چشمم می افتد به یک قلب تیر خورده که روی سرمازدگی دستش با خودکار نقاشی کرده است. دستم را پس می کشم. « چند ساله ای ؟» می خندد. « چی می شه یکی بخری؟»

یواشکی تبلتم را روی میز دید می زند:« توی پارک، کامپیوتربازی می کنی؟» می گویم « مطالعه می‌کنم . منتظر یکی از دوستانم هستم . اگر بنشینی جواب سوالم را بدهی یکی برای خودم می‌خرم، یکی برای دوستم . » فال ها را طرفم می گیرد: « دو تا بخر، بعد حرف بزنیم. اسمم ابراهیمه. » دو تا فال بر می دارم. « مدرسه می روی؟» نچ می گوید و ابروهایش را بالا می اندازد.

دستش را می گذارد زیر چانه اش. « یه بازی میاری ، بازی کنیم با کامپیوترت؟» می گویم « بازی ندارد. باید دانلود کنم . اگر صبر کنی...» در فاصله ای که ابراهیم چشم انتظار بارگذاری بازی است تعریف می‌کند که خودش ، دو خواهر 4 و 5 ساله اش ، مادرش و پدر کراکی اش، افغانی اند. در حاشیه تهران زندگی می کند و هر روز همراه 10 -15 تا بچه دیگر ، با ون به شهر می آید و شب هم با همان ون بر می گردد. صاحب وانت، همانیست که برای ابراهیم فال می آورد و برای بقیه رفقایش، لواشک و گل و خرده ریزهای دیگر که بفروشند و به همین خاطر سهم اصلی پولی که آنها در می آورند مال اوست.

ابراهیم می خواهد پزشک شود اما نه سواد دارد ، نه برگه هویت و به همین خاطر در مدرسه ثبت نامش نمی کنند. قاچاقی به ایران آمده است و الکی لاف می زند که هزار بار قاچاقی از این طرف مرز، رفته آن طرف اما وقتی می پرسم « افغانستان چه جور جایی است؟ » نمی داند و حرف را عوض می‌کند « من 9 سالمه . تو چند سالته ؟»

ابراهیم حالا 9 ساله است و یادش می آید که در هفت سالگی ، خانم معلم افغانی داشته است که در حاشیه تهران برای او و خیلی از بچه های مهاجر شبیه اش کلاس درس برگزار می کرده تا خواندن و نوشتن یادشان بدهد اما مسئولانی آمده اند و در کلاس را تخته کرده‌اند و آنوقت بچه افغان های قاچاقی ، فرار کرده‌اند توی آلونک های تاریک شان که پنجره های گل اندود دارد تا به نظر متروکه به نظر برسد؛ و خدا خدا کرده اند که پیدا نشوند و برگردانده نشوند به وطن شان.

ابراهیم حالا 9 ساله است ، اما بلد نیست چیزی بخواند، بلد نیست چیزی بنویسد و هنوز دلش می‌خواهد وقتی بزرگ شد پزشک شود و مثل من یک تبلت هم بخرد برای خودش که با آن بازی کند.

ابراهیم حالا 9 ساله است، با قلبی نقاشی شده روی دستش و یک مشت فال که بلد نیست آنها را بخواند و شاعرشان را نمی شناسد ، با پدری که صبح تا شب پول فال های سبز و قرمز و سفید ابراهیم را می چسباند سر سنجاق قفلی و می گیرد روی « فندک اتمی» تا در نشئگی خواب های خوش ببیند و مادری، که افسردگی دارد و ابراهیم هنوز نمی فهمد چرا صبح تا شب گریه می کند و دو خواهری که وقتی بزرگ شوند ، اگر با سیب زمینی خوردن های دائم، سوء تغذیه نگیرند و نمیرند ، مثل ابراهیم بی سواد می مانند و فال فروش می شوند یا گلفروش یا ...

می پرسد « بازی نیاوردی ؟ » و بی تاب یکی از پاها را تکان می دهد و باد ، با موهای طلاییش بازی می کند. می گویم « هنوز دانلود نشده ...» به دست های سرمازده ابراهیم نگاه می‌کنم که قرار نیست در سال های آینده کسی را شفا بدهند. او جزء کوچکی از آماریست که همین تازگی ها علی کاظمی ، رئیس اداره کل فنی قوه قضائیه از وضعیت کودکان کار خیابان مهاجر غیر قانونی به ایران ارائه داده است ؛ آماری که می گوید 80 درصد این کودکان، بی سواد یا کم سوادند و حتی اوراق هویت هم ندارند و به همین خاطر راحت تر از بچه های دیگر می‌شود از آنها سوء استفاده کرد.

او جزء همان کودکانیست که مدیرکل اتباع و امور خارجه وزارت کشور درباره شان می گوید حتی اگر غیر مجاز باشند می توانند درس بخوانند اما آنها که هیچ نوع اوراق هویتی ندارند از درس خواندن محروم می شوند ، اما هم دیده های ما و هم گواه افغان ها ثابت می کند چه غیر مجازهایی که اوراق هویت دارند و چه آنها که ندارند، به هر حال از تحصیل محرومند.

به ابراهیم می‌گویم « این قلب نقاشی شده روی دستت مال کیه؟» قرمز می‌شود « هیچکی » می‌گویم « درس نخوانی که دکتر نمی شوی ابراهیم. هر طور شده برو دنبال درس .» می گوید« کجا برم دنبال درس ؟ مدرسه راهم نمی‌دهند ولی نترس. من دکتر می شوم. بازی نیامد ؟» تبلتم خاموش می شود. می گویم « باطری اش تمام شد . » اخم می کند . میگویم « بگیر خودت نگاه کن . » شانه بالا می اندازد و بلند می شود؛ فال ها را به سینه اش می چسباند و زمزمه می کند « خیلی نامردی ...نامرد....»

پسرک چشم بادامی موطلایی ، قهر می کند و می رود سراغ زوج جوانی که نشسته‌اند روی یکی از نیمکت ها و گپ می زنند و من، فکر می‌کنم به چیزهای دیگری که نمی داند مثلا این که او و باقی همسن و سال هایش ، تاوان جرم والدین شان را پس می‌دهند و به همین خاطر، از تحصیل محروم شده‌اند در حالی که هیچ نقشی در قانون شکنی بزرگترهای شان ندارند؛ یا این که او قرار نیست پزشک شود، همسن و سال های بی نام و نشانش هم ، با سواد نمی‌شوند .

البته شکی نیست که ورود قاچاقی افغان ها به ایران قابل چشم پوشی و بخشایش نیست و به اقتصاد ایران آسیب می زند و در این سال ها کشورمان با مشکلات زیادی برای ساماندهی آنها و بازگرداندن شان به افغانستان مواجه شده اما حقیقت این است که ابراهیم و بقیه بچه های شبیه او ، به احتمال زیاد، در سال های آینده هم از ایران نخواهند رفت و در بزرگسالی حتما یاد می‌گیرند مثل والدین شان آلونک‌هایی با پنجره‌های گل اندود برای پنهان شدن بسازند و اینجا باقی بمانند تا ما کشته‌های مان را برداشت کنیم .

ما حاصل کارمان را در سال های بعد به چشم خودمان می بینیم و باور می کنیم کودکانی که از باسواد شدن و مهارت آموزی محروم شان کردیم در بزرگسالی برای سیرکردن شکم خود و خانواده های شان کاری جز ارتکاب بزه و آسیب زدن به جامعه بلد نیستند و به این ترتیب خواسته یا ناخواسته ، شاید انتقام شان را از جامعه‌ای که آنها را بخاطر گناه والدین شان مجازات کرده است، بگیرند. پس باید همین امروز چاره ای اساسی اندیشید.

مریم یوشی زاده - خبرنگار جام جم آنلاین

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۱۲
م.ب
Germany
۱۰:۳۱ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۱
۰
۰
ممنون از گزارش زیبایتان خانم یوشی زاده .به امید روزی كه همه بچه ها بتوانند تحصیل كنند.
رهامهر
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۵۰ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۱
۰
۰
خدا كمكشون كنه ، تا كی باید خودخواه باشم و با بقیه فرق كنیم منم یه روزی بچه بودم
ایرانی
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۰۱ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۱
۰
۰
چرا ازبچه های ایرانی امار نمیگیرید. بگردید میتونید ایرانی مدرك دار پیدا كنید كه خوبه خوبش رانندگی میكنه ! دارید غصه اتباعی رومیخورید كه قاچاقی اومدن!!!!!!
یك دانشجو
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۳۰ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۱
۰
۰
اینا رو باید هر چه سریع تر از كشور بیرون كرد تا مثل والدینشون آدم نكشن.
...
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۷ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۱
۰
۰
ببینید دوستان عزیز شما هیچی نمیدونید و دارین قضاوت میكنید اگر فقط چند روز با افغان ها زندگی كرده باشید؛ متوجه میشید كه چقدر داره تو همین كشور چقدر حقشون ضایع میشه؛ بزارین براتون حتی برای شماهایی كه میگین من راضی نیستم از سهم مالیات من واسه این ها خرج بشه مطالبی بگم! بعد قضاوت كنید.(مطمین باشید افغان ها نه تنها تاحالا از سهم شما چیزی نخوردن هیچ، بلكه سهمشون رو هم برخی ایرانی ها خوردن!!).
1. میدونین در سال چند میلیون دلار سازمان ملل برای كمك به افغانی های مقیم ایران به دولت ایران میده ، خوب معلومه نمیدونید!! اما چقدر از این پول واقعا داره صرف اون ها میشه ؟!
2. میدونین در حالت خوشبینانه از هر افغانی چقدر پول میگیرن تا بهشون كارتی بدن تا دارای هویت بشن؟ تقریبا نفری 150000 تومن در حالت خوشبینانه برای تنها شش ماه!!
3. میدونین بچه های افغان اون هایی كه كارت هویت هم دارن از تحصیل محرومن؟ البته چندسال قبل میتونستن اما دیگه نمیتونن مخصوصا اینكه از شركت در كنكور محروما !
4. میدونستین افغان های كه در كنكور شركت میكنند تنها كسانی هستند كه دارای پاسپورت هستند و حتی اگر با رتبه ی خوب روزانه قبول بشن اما بازم شبانه به حساب میان و پول بابت تحصیل بدن؟ (از سهم كنكور شما هم چیزی بهشون نمیرسه)
5. میدونستین افغانی ها حتی اگر ماشین داشته باشن ازشون تعهد میگیرن كه با ماشین كار نكنن اما تبعه های دیگر كشورها مثل عراق دارن مسافركشی میكنن؟
6. اصلا میدونین كه مشاغل سختی كه خود ایرانی ها به هیچ وجه به اون ها تن نمیدن رو افغان ها انجام میدن اونم به نحو احسنت؟
8. اصلا میدونین ساعت كار مفید افغان ها (كارمنداشون ) بیش از 2.5 برابره ایرانی هاست؟
شما اول برین تحقیق كنید بعد لطفا نظر بدین
بانكی
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۳۰ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۱
۰
۰
این میدونید، میدونید ها درست....ولی مگه ما گفتیم بیان اونم قاچاقی...شما كه میدونید.ایا میدونید سازمان ملل فقط برای اونایی هزینه میده كه ثبتی هستن نه قاچاقی...ایا میدونی خیلی از كارها (حتی خدماتی)كه قبلا خود ایرانی ها انجام میدادن الان توسط همینا انجام میشه...ایا میدونی این همه جنایت و روی اوردن جوان به اعتیاد بابت بی كاریه...
زهره
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۴۰ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۱
۰
۰
مثل همیشه اشكم سرازیر شد و متاسف شدم . از این همه بی عدالتی در كل دنیا متاسف شدم . از این همه رنج و فقر و گرسنگی و بیماری و اعتیاد و بهره كشی و بی سوادی و ظلم متاسف شدم . از اینكه این بچه ها و خانواده هایشان آنقدر وضعیت بدی در كشورشان دارند كه قاچاقی وارد ایران شدن و زندگی زیرزمینی داشتن برای آنها ایده آل و خوب است . هر قدر هم به این موارد فكر می كنم جز بی رحمی قدرتمندان نسبت به ضعیفان به نتیجه دیگری نمی رسم . خداوند جزایشان دهد . وقتی فرزند خودم را به جای آنها می گذارم جگرم تیر می كشد . خدایا ....
ایران
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۰ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۱
۰
۰
اینها بهتر از ایران بیرون كنید من حتی راضی نیستم تو خاك ایران قدم بگذارن با بودن این ها حق تمام ایرانی ها ضایع میشه
آرش
United States
۰۱:۱۱ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۲
۰
۰
ایرانیان خود مشكل دارند , زیاد غصه اتباع افغان ها را نخورید , مثل مور و ملخ توی ایران ریخته اند چند وقت دیگر ژنتیك ایرانی ها با خون افغانی قاطی می شود , بهتر است یكسری به كرمان و سیستان و بلوچستان بزنید تا كودكان ایرانی كه در فقر كامل هستند ببیند بعد غصه افغان ها را بخورید
چراغی كه به خانه روا است بردنش به مسجد حرام است
در اروپا افغان ها كه آمده اند،تبدیل شدند به كارخانه تولید مثل هر خانواده افغان ٩ تا ٨ بچه دارند و جالب این است كه تمام فك و فامیل خود را از افغانستان میاورند .
بی نام
United States
۰۰:۵۰ - ۱۳۹۳/۰۴/۰۷
۰
۰
من نمیدونم این افغانیای بیچاره چه هیزم تری به شما فروخته كه اینجوری برخورد میكنین جز اینكه تمام كارهای سخت وكثیف روهمین افغانی هاانجام میدن بروبیرون میتونی یه ساعت توآفتاب وایسی اماهمین افغانی تواین آفتاب بنایی میكنه وكشاورزی اماعراق كه هشت سال باهاتون جنگیدوچه خسارتای مالی وجانی كه بهتون زد باهاش اینجوری برخوردنمیكنید تازه تو اداره های دولتی بهشون شغل میدین بیمه میدین اماافغانی بیچاره ازش تعهدمیگیرین كه بعدازاتمام تحصیل اجازه كارنداره.چندین وچندافغانی رومیشناسم كه بالیسانس وفوق لیسانس بنایی میكنن كدوم جوون ایرانی بالیسانس میره عملگی میكنه....هی میگین افغانیا همه كارا روگرفتن...یه نگاه به مهاجرای خودتون تو كشورای دیگه بندازین ببینین چه جوری باهاشون برخوردمیشه....اگرانسان یادش می ماند كه از لجنی پست آفریده شده هیچگاه به خودش مغرورنمیشد.
یه مادر
United States
۰۱:۰۵ - ۱۳۹۳/۰۴/۰۷
۰
۰
خانم یوشی زاده كارزیبای شماستودنیست.به امیدروزی كه هیچ كودكی اینطورزندگی نكند
مهدی
Finland
۱۴:۳۶ - ۱۳۹۳/۰۴/۰۷
۰
۰
با تشكر از شما خانم یوشی
من سالهای سال در ایران بودم و بخاطر همین تبعیض ها از
ایران خارج شدم دوستان ایرانی ما باید بدونن در اروپا كه
هموطنان خودتان می آیند به ملیتهای دیگر سریع قبولی و خانه
میدهند ولی ایرانی را سالها در كمپ نگه میدارند یا دیپورت
میكنند تصور كنید خودتان همچو شرایط را پیدا كنید چه احساسی
خواهید داشت؟ ؟؟؟
فرزند زمانه خود باش

گفت‌وگوی «جام‌جم» با میثم عبدی، کارگردان نمایش رومئو و ژولیت و چند کاراکتر دیگر

فرزند زمانه خود باش

نیازمندی ها