فاصله اسکی ایران تا مدال المپیک

عوامل زیادی باید در کنار هم قرار بگیرد تا ورزش ایران در المپیک زمستانی صاحب مدال شود. من از دوومیدانی شروع می‌کنم. در این رشته، کشورهای آسیایی 100متر را نزدیک به 10 ثانیه می‌دوند، اما در سطح اول دنیا، دوندگان مطرح، این مسافت را کمی بیشتر از 9 ثانیه می‌دوند؛ یعنی چیزی در حدود یک ثانیه اختلاف وجود دارد میان قهرمان 100متر ایران با قهرمان 100متر دنیا. شاید جالب باشد بدانید دوندگان 120 کشور دنیا، 100متر را در همین یک ثانیه اختلاف می‌دوند.

همین مساله در شنا هم وجود دارد. اگر اشتباه نکنم شناگران ما 50 متر را در 22 ثانیه طی می‌کنند و شناگران برتر دنیا این مسافت را بین 20 تا 21 ثانیه می‌روند. حدفاصل این یک تا 1.5 ثانیه، شناگران 180 کشور دنیا قرار دارند.

در رشته اسکی و در بخش آلپاین هم با توجه به این‌که یک رشته سرعتی است، همین شرایط وجود دارد؛ یعنی اختلاف زمان نفرات اول با سایر نفرات در ثانیه‌ها و صدم ثانیه‌هایی است که بسادگی قابل جبران نیست.

علم بیومکانیک می‌گوید در رشته‌هایی که زمان تعیین‌کننده است تمام زیرساخت‌ها و عوامل مورد نیاز؛ از استعدادیابی درست گرفته تا رعایت اصول تمرینی و بحث تغذیه ورزشکاران و همین‌طور امکاناتی که در اختیار آنها قرار می‌گیرد باید یکجا و به بهترین شکل ممکن در کنار هم جمع شود تا بتوان صدم ثانیه‌ها را برای رسیدن به سطح اول رکوردهای دنیا کاهش داد. پس قطع یقین راه
چند ده ساله را در این رشته‌ها نمی‌توان یکشبه یا یکساله طی کرد و بعد انتظار داشت ‌ در رقابت‌های بزرگی چون المپیک به مدال دست یافت. اما می‌توان با توجه بیشتر، مسیر رسیدن به موفقیت را در رشته‌ای چون اسکی کوتاه‌تر کرد.

نکته اول این‌که فدراسیون اسکی نیاز به پیست اختصاصی دارد. در همین مقطع کوتاهی که به‌عنوان سرپرست در فدراسیون فعالیت کردم، احساس کردم یکی از بزرگ‌ترین مشکلات این است که فدراسیون اسکی حتی یک پیست اختصاصی هم در اختیار ندارد. البته از بخش‌خصوصی باید تشکر کرد که در این مدت نهایت همکاری را با فدراسیون اسکی داشتند، اما ملی‌پوشان هیچ‌گاه شرایط این را نداشتند که با اختیار خودشان‌  در یکی از خطوط پیست‌های اسکی کشور به‌صورت اختصاصی تمرین کنند. بحث مهم دیگر افزایش فصل اسکی برای قهرمانان است. در ایران فصل فعال اسکی چیزی در حدود 120 تا 150 روز است، در حالی که در همه جای دنیا این زمان حداقل هشت ماه است و برای قهرمانان مطرح دنیا به 12 ماه هم می‌رسد. البته شرایط آب و هوایی ایران با کشورهای اروپایی متفاوت است و این ظرفیت وجود ندارد که پیست‌های اسکی در ایران‌  در چهار فصل سال پذیرای اسکی‌بازان باشد. اما ملی‌پوشان را می‌توان به خارج از کشور فرستاد تا در کمپ‌های تمرینی خوب حضور پیدا کرده یا در تورنمنت‌های مختلف شرکت کنند. اتفاقا این خواسته ملی‌پوشان که چرا ما را به کاپ‌های جهانی اعزام نمی‌کنید خواسته‌ای کاملا بجا و منطقی است، اما باید در نظر داشت با بودجه ناچیزی که در اختیار فدراسیون قرار دارد، نمی‌توان به همه این اهداف دست پیدا کرد. اسکی ایران با توجه به ظرفیت‌های فوق‌العاده‌اش‌ برای آن‌که پیشرفت سریع‌تری داشته باشد، نه تنها  به حمایت مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک نیاز دارد که محتاج مساعدت مسئولان رده بالای نظام است.

ناصر طالبی / سرپرست فدراسیون اسکی