دوست داشتنی! این صفت این روزهای شهر است.ترکیبی عجیب! همان شهر شلوغ و پر از دود و سروصدا، شهر ترافیک و بوق و معطلی های چنددقیقه ای پشت چراغ قرمز ، این روزها محبوب تر می شود از همیشه! چند روز مانده به میلاد پیامبر ، داربست های فلزی در میادین اصلی شهر ، بالا می روند.
لامپ های رنگارنگ بر شانه درختها می نشینند و شهر در نور و روشنایی غرق می شود. مناسبت های مذهبی و عیدهای اینچنینی ، کوچه و محله های کوچکتر را هم پر می کند از شادی ؛ خودنمایی ریسه ها و پرچم های رنگی ، محله های بی روح همیشگی را به بازاری از رنگهای گرم ، تند و جذاب تبدیل می کند. بچه های محله 17 شهریور جنوبی معروف اند به ریسه کشی و راه انداختن مجلس شادی ؛ تا جایی که طاق نصرت های این خیابان ، از زیبایی های تهران در ایام نیمه شعبان به شمار می روند.
«من از بچگی در همین محل بزرگ شده ام و تلاش همه کسبه اینجا را برای عرض ارادت به اهل بیت از نزدیک دیده ام ، همیشه هم سعی ام براین بوده که یک گوشه ای از کار را بگیرم و کمک کنم. امسال هم حتما تزیین خیابان با بچه های محل ماست». اینها را پسر جوانی می گوید که «امیر» صدایش می زنند. امیر از جوانهای فعال این منطقه است. این را هم مردی می گوید که مغازه کفاشی دارد و مقداری پول داخل صندوق کوچکی که در دستان پسر جوان است ، می اندازد.
امیر می گوید: «همیشه رسم بر این بوده که همه اهالی برای آذین بندی محل مشارکت می کنند ، افتخار داربست زدن و ریسه کشیدن هم با جوانترها است». اما خارج از خیابان ها و محله های زندگی تان اگر به میادین بزرگ و اصلی شهر هم سری بزنید، فراوانی نور و رنگ ، لبخند به لبانتان می نشاند. اعیاد مذهبی روزهای زیبایی میادین است. آذین بندی خیابان ها و میادین اصلی شهر که بیشتر در معرض دید هستند ، به عهده سازمان زیباسازی شهرداری است.
مهندس احمدی در این باره می گوید: «چراغانی میدان های مختلف را به عهده زیباسازی مناطق مختلف شهرداری گذاشته ایم که از چند روز مانده به عید این برنامه ها شروع می شود. اما نصب نزدیک به 100 بیلبورد در سطح شهر تهران جزو طرحهای فرهنگی این سازمان است. بیلبوردهایی با طرحهای خاص ؛ مثل عبارت صلوات با ترکیب های مختلف ، با گل محمدی و... و یا نام مبارک حضرت محمد در شکلهای گوناگون و...».
اما تغییر چهره شهر در بزرگراه های اصلی تهران با نصب پانل های بزرگ با مضامینی در ارتباط با میلاد پیامبرص و امام صادق ع تکمیل می شود.
چراغانی شهر در اعیاد مذهبی ، از خودجوش ترین و مردمی ترین جشنهای ما ایرانی ها است. ریسه هایی که در این روزها بر در و دیوار می نشینند، جعبه های شیرینی ای که در خیابان ها خالی می شوند و شربت هایی که خجستگی روزهای اینچنینی ، کامها را شیرین می کنند ؛ و اما فردا ، روز تولد کسی است که پیام آور تکامل انسان هاست... روزی که باید شاد بود....
|
کام شیرین شیرینی فروش ها
اما عید یعنی شادی و هیچ جشنی بدون شیرینی ، شاد و شیرین نمی شود! و قنادی معروف خیابان هاشمی ، نزدیک به 16 سال است که شیرینی های مخصوص ایام عید را برای مشتریان همیشگی اش تهیه می کند.
کارگاه شیرینی پزی این قنادی که در طبقه پایین آن قرار دارد ، این روزها پر است از کارگرهای شیرینی سفیدپوشی که برای آماده کردن سفارش مشتری ها ، حتی خواب را هم بر خود حرام می کنند.
«گیلانی» صاحب مغازه ، دفتر سفارش مشتری ها را باز می کند و می گوید: «برای روز هفدهم ربیع الاول ، 20 کیلو زبان ، 18 کیلو دانمارکی ، 3 تا کیک پنج تا هشت کیلویی پیوندتان مبارک و... سفارش گرفته ایم. البته اینها به غیر از فروش معمولی و روزانه ماست.»

برادر او هم ادامه می دهد: «بیشتر این سفارشات برای مراسم عقد و عروسی است ، اما به علت سابقه این شیرینی فروشی ، از مدارس و آموزشگاه ها هم مراجعه کنندگان زیادی داریم که برای دوشنبه (پنجم اردیبهشت ماه) به خاطر برگزاری جشن میلاد حضرت محمدص در مدرسه هایشان به شیرینی احتیاج دارند.»
اما خانم رضازاده ، زن مسنی که دقایقی پیش 7کیلو دانمارکی سفارش داده است ، می گوید: «همیشه در هفدهم ربیع ، مراسم مولودی خوانی در خانه ما برگزار می شود که همه زنهای فامیل و در و همسایه را دعوت می کنیم و امیدواریم که خدا شادی ما را برای تولد پیامبرش قبول کند».
آقای گیلانی هم می گوید: «شیرینی های خشک مثل دانمارکی ، زبان و پاپیون آردی ، از پرطرفدارترین شیرینی های روزهای عید هستند. اما شیرینی های تر به دلیل این که هم هزینه گرانتری دارند و هم حمل ونقل سخت تری دارند ، کمتر برای این روزها انتخاب می شوند، مگر برای مراسم های خصوصی و مهمانی های چندنفره». |