تجدیدنظر در نحوه احیای تالاب انزلی

مسعود باقرزاده کریمی افزود: سیلاب‌های اخیر نشان داد جانمایی تله‌های رسوبگیر رودخانه‌های منتهی به تالاب انزلی صحیح نبوده است. برای کاهش رسوبات وارده به تالاب انزلی بهتر بود سازه‌های رسوبگیر در ارتفاعات حوزه آبخیز و فواصل دورتر از تالاب به اجرا در می‌آمد.

وی نقش سازمان حفاظت محیط زیست در مرحله نخست طرح احیای تالاب انزلی شامل نصب تله‌های رسوبگیر، لایروبی بخش‌هایی از تالاب و ایجاد آبراهه‌ها را صرفا نظارتی خواند و گفت: اعتبارات ملی آن از طریق استانداری هزینه می‌شده و مجری نیز اداره جهاد کشاورزی بوده است.

باقرزاده کریمی خاطرنشان کرد: اکنون تجهیزات مناسبی در داخل کشور برای اجرای لایروبی موجود است و روش‌ها نیز باید مورد اصلاح، بازنگری و بهبود قرار گیرد.

وی با اشاره به رشد حجم بالای زیست توده (بیوماس) در تالاب انزلی و مشکل‌‌ساز بودن آن برای چرخه حیات اظهار کرد: باید اقدامی هم در زمینه کاهش توده‌های گیاهی تالاب از جمله آزولا و نی‌ها صورت گیرد.

به گزارش ایسنا، مرحله نخست طرح احیای تالاب انزلی شامل شش طرح از جمله احداث چهار دهانه سد رسوبگیر در دهانه رودخانه‌های اصلی ورودی تالاب به منظور جلوگیری از ورود حجم عظیم رسوبات به تالاب انزلی و دوطرح بازگشایی آبراهه‌های قدیمی برای برقراری دوباره ارتباط بیولوژیک و اکولوژیک بین بخش‌های مختلف تالاب و همچنین لایروبی بخشی از پهنه تالاب بود. مرحله دوم طرح، فعالیت‌های اجرایی مبتنی بر اصول مدیریت اکولوژیک یکپارچه در حوزه آبخیز تالاب انزلی با تمرکز بر سه محور پسماند، فاضلاب‌ها و رسوبات با همکاری آژانس بین‌المللی همکاری‌های ژاپن (جایکا) است که از سال آینده اجرایی می‌شود.

تالاب انزلی با وسعتی حدود 19 هزار هکتار، محل تخم‌ریزی آبزیان، پناهگاه پرندگان بومی و مهاجر، مهم‌ترین منبع تکثیر و تولید ماهیان خاویاری و استخوانی دریای خزر و در حکم سیل گیر مناطق حاشیه و تصفیه خانه آب رودخانه‌های ورودی به خزر است.

تالاب انزلی با بیش از یکصد گونه پرنده و ده‌ها گونه ماهی، صدها گونه موجودات گیاهی و اکوسیستم کم نظیر از سال 1354 جزو تالاب‌های بین‌المللی تحت حفاظت قرار گرفت و به دلیل حجم بالای آلودگی‌ها، سال 1993 در فهرست تالاب‌های در معرض خطر قرار گرفت.