در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مجموعه «من چه کارهام؟» که تهیهکنندگی آن را آرزو ابوحمزه برعهده دارد، براساس داستانهای واقعی ساخته میشود که برای نوشتن فیلمنامه آن بیش از سه ماه تحقیقات میدانی انجام شده است.
مریم جلالی، مدیر گروه خانواده شبکه دو درباره تحقیقات این برنامه گفت: در دفتر پیشگیری و کاهش مصرف در ستاد مبارزه با موادمخدر، به نقش اعضای خانواده در پیشگیری و ابتلا به موادمخدر و بخصوص موادمخدر صنعتی بسیار تاکید شده است. به همین جهت با هدف آموزش اعضای خانواده و طرح سهم و نقش هر کدام از آنها در ارتباط با سلامت دیگر اعضای خانواده، این مجموعه طراحی شد.
به گفته جلالی، «من چه کارهام؟» به اعضای خانواده نشان میدهد که در پیشگیری از ابتلای یکی از اعضا به موادمخدر یا جهت درمان یک عضو از خانواده چه کارهایی میتوانند انجام بدهند. جلالی درباره روند تحقیقات برای تولید این سریال افزود: پرسشنامههای متعددی از سوی پرسشگرهای ما در کانونهای ترک اعتیاد و دیگر مراکز مرتبط توزیع شد و نمونههای بسیاری را شناسایی کردیم که نهتنها پدر و مادر، حتی بستگان دیگر مانند باجناق هم در اعتیاد افراد نقش داشتهاند. وی گفت: کمیته کاهش تقاضا و پیشگیری از ابتلا در ستاد مبارزه با موادمخدر، دبیرخانه سبک زندگی در شورای عالی انقلاب فرهنگی و کارشناسان رشتههای روانشناسی، جامعهشناسی و مردمشناسی در پیشبرد تحقیقات این برنامه مشارکت داشتهاند.
براساس تحقیقات انجام شده به سرپرستی حنانه شریفی حدود 80 مورد مختلف شناسایی شد و اطلاعات مرتبط با آنها در اختیار نویسندگان برنامه قرار گرفت. جلالی تاکید کرد: فیلمنامههای این سریال به سرپرستی سعید وزیری نوشته شد و هیچکدام از آنها ساخته ذهن نویسنده نیست.
مجموعه «من چه کارهام؟» در 40 قسمت تولید میشود و هشت بازیگر اصلی دارد که از میان آنها میتوان به منوچهر والیزاده، افسانه ناصری، سهیل تاکی، پونه احمدی و امیررضا زادسرور اشاره کرد.به گفته تهیهکننده این سریال، بازیگران نقشهای پدربزرگ و مادربزرگ هم بزودی به این جمع میپیوندند. ابوحمزه تاکید کرد: در این مجموعه در هر قسمت یک داستان مستقل روایت میشود و در هر قسمت تعدادی بازیگر مهمان هم حضور خواهند داشت.
این تهیهکننده درباره تصویربرداری این مجموعه نمایشی توضیح داد: بخشهای اصلی در دکور تصویربرداری میشود و هر بار دکور براساس داستان تغییر میکند. بازیگرها نیز با یک گریم ساده از نقشهای قبلی متفاوت میشوند، زیرا قصد نداریم توجه مخاطب را به گریم و تغییرات ظاهری پرت کنیم؛ هدف ما جلب توجه مخاطبان به محتوای برنامه است.
براساس اظهارات ابوحمزه، بخش اعظمی از این مجموعه نمایشی است و به موازات اتفاقاتی که در داستان رخ میدهد تصاویری مستند از قصه مربوط نیز به نمایش درمیآید. به این شیوه راهکارهایی به اعضای خانواده ارائه میشود تا در مواجهه با یک عضو معتاد نپرسند من چه کارهام؟ بلکه نقش خودشان را بدرستی ایفا کنند.
ابوحمزه درباره بخش مستند در این برنامه توضیح داد: ازآنجایی که باید براساس یک فیلمنامه کامل کارمان را شروع میکردیم، ابتدا تحقیقات لازم انجام شد و بعد از دستیابی به اطلاعات و پژوهشهای مورد نیاز و طراحی داستانها، تصویربرداری و تولید بخشهای مستند انجام شد. این تصاویر به صورت روایت موازی در سریال گنجانده شده است.
به گفته این تهیهکننده، در هر قسمت علاوه بر طرح مساله، راهحلهایی که کارشناسان و متخصصان پیشنهاد کردهاند بهشیوه نمایشی به مخاطبان منتقل میشود.
ابوحمزه تاکید میکند: مجموعه تلویزیونی «من چه کارهام؟» مستنداتی را به نمایش میگذارد که گویای نقش مهم اعضای خانواده در سلامت تکتک اعضای خانواده است و به همین منظور داستانهایی را خواهیم دید که اعضای یک خانواده و بخصوص نوجوانان با وجود زندگی در محیطهای آلوده میتوانند به موادمخدر گرفتار نشوند، یا شاهد تلاش اعضای یک خانواده برای نجات یک عضو معتاد باشیم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: